Een vreemd ‘waarom’

Waarom bidden we eigenlijk? Een vreemde vraag? Bidden moet toch? Bidden is toch het ademen van de ziel? In elke godsdienst heeft gebed een belangrijke, eerste plaats. Heeft Jezus ons niet dringend aanbevolen ‘altijd te bidden en niet te verslappen’ (Lucas 18:1-8).

Gaf Hij niet Zelf het voorbeeld door ‘de nacht in gebed tot God door te brengen’ (Lucas 6:12). En Paulus…hij vermaant ons ‘bij elke gelegenheid aanhoudend te bidden en te smeken’ (Epheziërs 6:18). Dit zijn maar een paar aanwijzingen uit de Schrift die het belang van gebed benadrukken. Toch zijn er wel een paar vragen te stellen. Waarom leerde Jezus ons bidden:‘Uw koninkrijk kome’? We weten toch heel goed dat Gods koninkrijk komt?

God weet alles en Hij kan alles. Hij is de Almachtige. Niets gebeurt er buiten Hem om. Wat is dan de zin van ons bidden, met name van de voorbede?

Waarom moeten we op de deur kloppen, terwijl we weten dat de hemelse Vader graag open doet voor zijn kinderen?

Heeft de Heer onze gebeden dan nodig? Zit de Koning, de Heer van hemel en aarde soms te wachten op ons bidden?

We komen hier in de buurt van een ontzaglijk bijbels geheim. Het ‘waarom’ van die bijbelse waarheid zal ons misschien nooit helemaal duidelijk worden. Het blijkt uit Gods Woord dat de Heer werkt via de gebeden van zijn volk. Als we de Bijbel op dit onderwerp bestuderen dan krijgen we sterk de indruk dat de Heer niets doet zonder het gebed van ons mensen.

Hij wacht als het ware op onze voorbede. Hij heeft de uitvoering van zijn heilige wil op een of andere wijze verbonden aan onze voorbede: ‘En dit is de vrijmoedigheid, die wij tegenover Hem hebben, dat Hij, indien wij iets bidden naar zijn wil, ons verhoort’ (1Johannes 5:14).

Eerst ‘bidden naar zijn wil’ en dan de verhoring van onze gebeden. Aan ontvangen gaat bidden vooraf. Enkele voorbeelden uit de Schrift maken duidelijk hoe belangrijk de Here God onze voorbede vindt. Je zou bijna zeggen, dat Hij Zich afhankelijk heeft gemaakt van onze voorbede. Enkele voorbeelden:

• Na de zonde van Israël met het gouden kalf stond Israël het oordeel, de doodstraf te wachten. Maar toen zocht de HERE de voorbede van Mozes om Israël te redden. Immers Hij zei: ‘Laat mij begaan, dat mijn toorn tegen hen ontbrandt en Ik hen vernietig’ (Exodus 32:10). ‘Laat mij begaan’zegt de Almachtige tegen een mens! Eigenlijk vraagt de Here God aan Mozes: ‘Houd Mij tegen!’ Mozes liet de Here God niet ‘zijn gang gaan’ en hij ging bidden en vasten. Toen kon de Heer de wil van zijn genade volgen en het volk werd gered!
• Amos zag dat de oordelen over Israël al begonnen waren. Hij bad: ‘Here HERE, houd toch op! Hoe zou Jakob staande kunnen blijven?’ (Amos 7:1-6). De oordelen stopten!
• Sodom en Gomorra hadden het zo bont gemaakt dat er wel een oordeel over moest komen. Maar God zocht eerst zijn vriend Abraham op. De Here God daagde Abraham eigenlijk uit om voor die steden te bidden. Helaas vond Hij er nog niet eens tien rechtvaardigen.
• Ook in verband met het herstel van Israël geldt dit principe. Let u maar eens op het volgende citaat: ‘Zo zegt de Here HERE: Ook dit zal Ik Mij door het huis van Israël laten afsmeken om hun te doen: Ik zal hen zo talrijk aan mensen maken als een kudde schapen’ (Ezechiël 36:37). Het is het voornemen van de Here God om Jeruzalem en de verwoeste steden van Israël vol te maken met het volk Israël. Maar Hij doet het pas als erom gebeden en gesmeekt wordt.
• Daniël was waarschijnlijk bekend met deze bijbelse wetmatigheid. Hij handelde er in elk geval naar. Toen hij in de boekrol van de profeet Jeremia las dat de 70 jaren ballingschap voorbij waren, zei hij niet: ‘Halleluja, we gaan naar huis’. Hij wachtte niet totdat er koninklijke rijtuigen kwamen voorrijden om hem naar Jeruzalem te brengen. Nee, hij ging in gebed. Hij beleed schuld en bad om het beloofde herstel (Daniël 9:1-15).

Dus eerst gebed en dan volgt een vervulling van Gods beloften of een uitvoering van zijn voornemens. De geest van de gelovige bidder moet wel helder zijn afgestemd op de wil van God. Zoals dat bij Daniël en Mozes het geval was. Gods wil is in het algemeen geopenbaard in de Schrift. Voor het kennen van zijn wil in het dagelijkse leven zijn in de Schrift ook algemene richtlijnen gegeven. De conclusie moet zijn dat op een of andere, voor ons onbegrijpelijke, wijze de Here God de uitvoering van zijn wil afhankelijk heeft gesteld van onze gebeden. We zullen in het vervolg hier nog enkele voorbeelden van zien.

Onze ‘benoeming’

Juist in verband met het herstel van Israël is deze ‘wet van de voorbede’ van groot belang. We lezen: ‘Op uw muren, o Jeruzalem, heb Ik wachters aangesteld, die de ganse dag en de ganse nacht nimmer zullen zwijgen. Gij die de HERE indachtig maakt, gunt u geen rust. En laat Hem geen rust, totdat Hij Jeruzalem grondvest en het stelt tot een lof op aarde’ (Jesaja 62:6,7). Inderdaad zien we ook hier dit principe. Eerst dagen en nachten bidden voordat de Heer tot zijn doel komt met Jeruzalem en dan pas met de wereld!

Door heel de Bijbel heen lezen dat de Heer van plan is Jeruzalem ‘tot lof op aarde’ te maken. We noemen een paar profetieën over Gods plannen met betrekking tot de Heilige Stad. ‘De berg Sion…die zal een heiligdom wezen’ (Obadja:17). ‘De stad van de HERE, het Sion van de Heilige van Israël’ (Jesaja 60:14). ‘De naam van de stad zal voortaan zijn: De HERE is aldaar’ (Ezechiël 48:35). ‘Zo zegt de HERE: Ik keer weder tot Sion en Ik woon binnen Jeruzalem; Jeruzalem zal de stad der trouw, en de berg van de HERE der heerscharen zal de berg der heiligheid genoemd worden’ (Zacharia 8:3). Dit is slechts een kleine selectie van de plaatsen waarin de Here God zijn plannen voor Jeruzalem onthult. Maar voordat de Here God handelend optreedt en dit alles in vervulling brengt moeten de wachters op de muren van Jeruzalem hun werk doen. Moet er dag en nacht gebeden worden. De Here God Zelf moedigt ons aan te helpen om door gebed zijn woord en zijn beloften op zijn tijd tot werkelijkheid te maken. Dit is een officiële, bijbelse benoeming voor heel de kerk!

Tijdens elke samenkomst, elke kerkdienst en iedere bidstond moet er gebeden worden voor Israël.

Bidden volgens de lijnen van Gods profetische handelen met zijn volk. Zoals dat in de Bijbel is geopenbaard. Want er staat geschreven: ‘Vraagt van de HERE regen ten tijde van de late regen’ (Zacharia 10:1). Concrete gebedspunten worden door diverse organisaties voldoende aangereikt. Dit principe van bidden om te ontvangen weegt zelfs zo zwaar dat de Heer diep geschokt is over onze gebedsloosheid; ‘Hij zag, dat er niemand was, en Hij ontzette Zich, omdat niemand tussenbeide trad. (Jesaja 59:16). Immers zijn heilshandelen wordt erdoor vertraagd. Gebedsloosheid is een van de oorzaken als het mis gaat in de strijd: ‘Gij zijt niet op de bressen gaan staan en gij hebt geen muur opgetrokken om het huis van Israël, opdat het op de dag van de HERE zou kunnen standhouden in de strijd’ (Ezechiël 13:5). Gebedsloosheid speelt de vijanden van Israël in de kaart. Dit geldt in het algemeen ook voor ons persoonlijk in de strijd met onze geestelijke vijanden. Na wat hierboven is uitgelegd is het bijna overbodig om nu nog zeven redenen te noemen waarom wij dagelijks voor Israël moeten bidden. Vanwege de grote urgentie behandelen we die zeven redenen kort.

1. God vraagt ons om voor Israël te bidden

We noemden al onze benoeming als ‘wachters op de muren van Jeruzalem’. Het bijbelse principe dat ‘God gebeden wil zijn’ is uitvoerig uitgelegd. Hij handelt op onze gebeden. Nog één bekende tekst. ‘Bidt Jeruzalem vrede toe: Mogen wie u liefhebben rust genieten….Om mijn broeders en mijn vrienden wil ik zeggen: Vrede zij in u. Om het huis van de HERE, onze God, wil ik het goede voor u zoeken’ (Psalm 122:6,8,9). De Bijbel zegt het, dus doen we het. God vraagt het van ons en daarom is het van uitermate groot belang. Het gaat om onze Joodse broers en vrienden. Het gaat ook om het huis van de Heer dat straks weer op de berg Sion zal staan. Een bedehuis voor alle volken! Tegelijk bidden we om de komst van de Messias. Immers Hij is de Vredevorst en als Hij komt zal ’groot de heerschappij zijn en eindeloos de vrede op de troon van David’ (Jesaja 9:6). En Paulus benadrukt: ‘Hij is onze vrede’ (Epheziërs 2:14). Er staat ook nog een belofte van rust voor wie vol liefde bidden voor de vrede van Jeruzalem.

2. Bijbelse voorbeelden

Vanaf Mozes tot op de dag van heden wordt Israël gedragen door de voorbede van mannen en vrouwen die een diepe band met de God van Israël hadden.

• Samuel voelde het zelfs als zonde als hij zou ophouden voor Israël te bidden: ‘Wat mij betreft, het zij verre van mij, dat ik tegen de HERE zou zondigen door op te houden voor u te bidden’ (1 Samuel 12:23)
• Mozes deed herhaaldelijk en ‘met succes’voorbede voor het volk
  
• Jesaja roept als boeteling om Gods genade voor het volk en om herstel
  
• Jeremia, Daniël, Amos en Joël stonden biddend op de bres voor hun volk
  
• Paulus is zeer bewogen met zijn volksgenoten: ‘Broeders, de begeerte van mijn hart en mijn gebed om hun behoud gaan tot God uit’ (Romeinen 10:1).
  
• Koningen, als David, Salomo, Hizkia, Uzzia en Josia door hun gebeden tot zegen voor Israël
  

Wij weten dat de strijd die momenteel om Israël en ook in Israël woedt te maken heeft met het komende messiaanse koninkrijk. Het zijn de barensweeën van het Rijk van God dat op het punt staat door te breken. In die strijd heeft onze Israël steun, sympathie en vooral onze voor- bede nodig. Immers de beloften van de HERE worden door gelovig en volhardend gebed realiteit.

3. Wij zijn Israël ons gebed schuldig

Paulus legt ons uit waarom Israël negatief tegenover het Evangelie staat. Hij zegt: ‘Zij zijn vij- anden van het Evangelie om uwentwil’ (Romeinen 11:26). Dat ‘om uwentwil’ heeft twee beteke- nissen. In de eerste plaats betekent het: Door uw schuld. In de loop der eeuwen heeft de kerk grote schuld op zich geladen tegenover het Joodse volk. Men schat dat in 14 of 15 eeuwen ‘christelijke vervolgingen’ meer Joden zijn omgekomen dan tijdens de Shoa van de Tweede Wereldoorlog. Nog steeds domineert bewust maar ook vaak onbewust de ‘vervangingsleer’ in grote delen van de kerk. Voortdurend en gretig staan grote protestantse denominaties klaar om Israël te veroordelen en dreigen met een boycot. Vooral de Joods-orthodoxe zionisten moeten het bij hen ontgelden. Op die groepen en kerken is de volgende tekst van toepassing: ‘Beschaamd zullen worden en terugdeinzen allen die Sion haten. Zij zullen zijn als gras op de daken dat verdort voordat men het uittrekt’ (Psalm 129:5,6). Die kerken zijn dan ook voor een groot deel geestelijk verdord. Er is geen ‘fris gras’, geen geestelijke voeding meer te vinden. Zij zullen binnenkort vallen in de klauwen van de religie van de profeet van de antichrist. De tweede betekenis van het ‘om uwentwil’ wordt ons door Paulus aangereikt. Hij zegt: ‘Door hun val is het heil tot de heidenen gekomen’. En: ‘Hun tekort is rijkdom voor de heidenen’. En: ’Hun verwerping is de verzoening van de wereld’. Die vijandschap is er dus ter wille van ons. Dankbaarheid past ons! We zijn hun ons gebed schuldig. Gelukkig komt er voor hen na dat ‘te kort’ een volheid. Na de ‘verwerping’ komt er een ‘aanneming’(zie Romeinen 11:11-15).

Onze voorbede brengt deze ‘volheid’ dichterbij. Die volheid van Israël zal tegelijk grote zegen voor de wereld betekenen.

4. Israël is in groot gevaar.

We leven in een tijd waarin de HERE ‘voor Jeruzalem en voor Sion in grote, gloeiende ijver is ontbrand’ (Zacharia 1:14 en 8:2). Hij bracht en brengt hen nog steeds terug uit alle landen van de wereld. Hij herstelde het verwoeste land. Hij hielp hen wonderlijk in verschillende oorlo- gen met de islamitische Arabischlanden. Het spreekt dan ook bijna vanzelf dat de duistere machten van deze wereld samenspannen om Israël te vernietigen. Toen de Arabische landen die oorlogen verloren, bedachten ze andere middelen. Terrorisme en leugen werden de voor- naamste wapens van de zogenaamde Palestijnen. Die wapens zijn met groot succes tegen Israël ingezet. Nu staat Israël met de rug tegen de muur. Bedreigd door zo goed als heel de wereld. Gaza, deel van het erfdeel van Juda is ontruimd. Steeds meer eisen van de Palestijnse Autoriteit worden door de wereld gesteund. Zoals Mozes, Aäron en Hur biddend op de bres stonden in de strijd van Israël tegen de Amalekieten (Exodus 17:8-16), horen wij voor Israël biddend op de bres te staan. Anders krijgen we een verwijt te horen van de Allerhoogste: ‘Gij zijt niet op de bressen gaan staan en gij hebt geen muur opgetrokken om het huis van Israël, opdat het op de dag van de HERE zou kunnen stand houden in de strijd’ (Ezechiël 13:5). Ook bidden we dat ‘de scepter van de goddeloosheid niet langer zal blijven rusten op het erfdeel van de rechtvaardigen, opdat de rechtvaardigen hun handen niet uitstrekken naar onrecht’ (Psalm 125:3).

De goddeloosheid die op Israël drukt bestaat uit terrorisme, zelfmoordacties, leugencampagnes, prediking van haat, antisemitisme enz. Het gevaar is, en dat geldt in z’n algemeenheid ook voor ons, dat we de vijand met gelijke munt terug betalen. Met andere woorden dat we dezelfde goddeloze methodes toepassen. Gelukkig is Israël tot nu toe grotendeels daarvoor gespaard gebleven en worden de uitzonderingen gestraft.

5. Gods beloften worden door gebed en volharding verkregen

De Bijbel staat vol met grote beloften voor Israël. Beloften op materieel en op geestelijk ge- bied. De Here God is al begonnen met een deel van die beloften te vervullen. In politiek op- zicht ‘zullen de heiligen van de Allerhoogste het koningschap ontvangen’ (Daniël 7:18).In gees- telijk opzicht zal de HERE ‘zijn wet in hun binnenste leggen en die in hun hart schrijven’ (Jeremia 31:33). Zo zal Jeruzalem de geestelijke en politieke hoofdstad van de wereld worden. ‘Want uit Sion zal de wet uitgaan en het Woord van de HERE uit Jeruzalem’ (Jesaja 2:3). Zoals in de inleiding is duidelijk gemaakt speelt gebed een belangrijke rol bij het vervullen van Gods beloften. Door onze voorbede voor Israël ‘verhaasten’ wij de komst van de dag Gods (zie 2Petrus 3:12).

6. Gebed voor Israël brengt zegen

Wij belijden: Jezus is Heer. Hij is Hoofd van de Gemeente. Hij is ook de Koning van Israël. Alleen al hierdoor zijn wij nauw met Israël verbonden. Paulus legt ons uit dat we ‘als wilde loot tussen de takken van de edele olijf zijn geënt’ ((Romeinen 11:17). Wij zijn ‘medeburgers van de heiligen’ en ‘medeërfgenamen en medegenoten van de belofte in Christus Jezus’ ge- worden (Epheziërs 2:18 en 3:6). Dit schept een nauwe band met onze ‘oudere broeder’ Israël. Voor je ‘broeders en vrienden’ bid je. (zie Psalm 122:8) Vooral als ze in gevaar verkeren of in nood zijn. Als we dit doen zal de belofte uit Gen.12:3 ook ons deel worden. ‘Ik zal zegenen wie u zegenen…’. Er staat niet ‘Ik zal zegenen wie voor u bidden’. Gebed voor een ander brengt wel zegen. Dus bidden we! Maar er is meer. Er staat: ‘Wie u zegenen’. In onze bidstonden en samenkomsten zullen we dus ook een zegen over Israël en Jeruzalem uitspreken. Maar ook het praktisch zegenen van Israël moet niet vergeten worden. De zegen, ook voor ons, zal dan zeker komen.

7. Gebed voor Israël is belangrijk voor heel de wereld

In Handelingen 15:13-17 legt de apostel Jacobus uit wat Gods plan is. Kort samengevat is dit de volgorde die daar wordt geschetst: Eerst vergadert God een volk uit de heidenen. Dat betekent een belangrijke taak voor de kerk, namelijk zending. Vervolgens wordt ‘de vervallen hut van David’weer opgericht. Dit betekent natuurlijk en geestelijk herstel van Israël. Dus de tijd waarin we nu leven. Dan zal de rest van de mensheid de HERE gaan zoeken.Een wereld- wijde opwekking breekt los. God gaat Israël zegenen met een belangrijk doel: ‘Opdat men op aarde uw weg kenne, onder alle volken uw heil’ en: ‘opdat alle einden van de aarde Hem vrezen’ (Psalm 67:3,8). Als de God van Israël tot zijn doel komt met zijn volk zal dat grote zegen betekenen voor heel de aarde. Het Vrederijk breekt aan. Maar, zegt Paulus, ‘eer en vrede over ieder die het goede werkt, eerst de Jood en ook de Griek’ (Romeinen 2:10). Hier speelt ook een tijdsvolgorde. Er komt pas vrede op aarde als er vrede heerst in Jeruzalem.

Wanneer daar de vredevorst regeert. Er komt pas een wereldwijde opwekking als eerst Israël opgewekt is (zie Romeinen 11:15). Want ook nu geldt nog: ‘Het heil is uit de Joden’ (Johannes 4:22). En: ‘De Verlosser zal uit Sion komen’ (Romeinen 11:26). Het heil en de verlossing van de wereld zijn nauw verbonden met Israël.

Conclusie

De HERE heeft aan het gebed een zeer belangrijke functie gegeven. Je zou kunnen zeggen dat de Almachtige zijn almacht heeft beperkt door zijn handelen af te laten hangen van onze voorbede. De HERE heeft Israël uitgekozen om ‘zijn knecht’ te zijn hier op aarde. Pas als Hij tot zijn doel komt met Israël, kan de aarde worden hersteld. Pas als de ‘Here het koningschap voor Israël herstelt’(Handelingen 1:6) kan het messiaanse vrederijk aanbreken. Als er eindelijk vrede is in Jeruzalem, zullen we echt van harte zingen: ‘Vrede op aarde’. Bij dit alles speelt voorbede voor Israël een hoofdrol en brengt voorbede voor Israël niet alleen zegen voor Israël en de bidders, maar voor de hele wereld.

---

Profetisch Perspectief – Najaar 2005.