Jeruzalem, 3 Juli 2006. Joke en ik zijn weer terug in Jeruzalem na een korte vakantie in Nederland. Heerlijk om even thuis te zijn bij kinderen en kleinkinderen. Ook de twee bruiloften die we meebeleefden waren prachtig. Yaron Noorman die met zijn droom Lydia trouwde en op huwelijksreis, hoe kan het anders, naar Israël afreisde. En dan David van den Brandt die trouwde met Deborah. David en Deborah zongen elkaar hun trouwbelofte toe. Echt heel prachtig. Wat een feest! Mazzel tov. En beide ouders zijn nu echt op elkaar aangewezen. Geen kinderen meer thuis. Een nieuwe, uitdagende fase!

Gijsbert Spijker heeft die twee weken alleen de wandelingen op de muren gelopen. Nou, alleen… Hij werd meestal vergezeld door medewandelaars. Gijsbert is nu twee maanden in Jeruzalem zonder zijn geliefde Nelleke, maar… volgende week komt zij ook. Uit Australië. We zien ernaar uit! Nog even geduld, makker.

We zijn de derde maand ingegaan. Deze eerste drie maanden beschouwen we als een periode van toetsing. Aan het eind van de maand (Juli) zullen we elkaar diep in de ogen kijken en besluiten wat we doen; doorgaan of terugkeren. Totnogtoe zijn we heel erg onder de indruk van de dagelijkse wandelingen. We hebben het idee dat we in Gods plan wandelen. Iedere dag proclameren we zijn beloften over 'de bergen van Israël', doen voorbede voor zijn volk en land. Medewandelaars reageren eigenlijk allemaal enthousiast. Het is een onvergelijkbare ervaring om Gods woorden uit te roepen over de stad Jeruzalem. Moet je echt meemaken.

We kunnen alleen maar constateren dat we in beslissende dagen leven. Ik heb de indruk dat God mensen op strategische posities plaatst. Ik zie het om me heen. Mensen worden geroepen om zich toe te wijden. Het zijn niet de massa's, het is als in de tijd van Gideon. Zorg dat jij ook klaar staat. Hij ziet je echt niet over het hoofd.

Het valt ons op dat de meeste toeristen die Israel bezoeken, vooral komen om de 'heilige plaatsen' te zien. De plekken die voorkomen in de Bijbel. Plekken waar Yeshua (Jezus) geweest is. Dat is natuurlijk best interessant. Er is echter maar een heel klein percentage dat zich voelt aangetrokken tot het Israël en het Joodse volk van vandaag. Alsof het huidige volk en land er niet echt meer toe doen. Het zijn de enkelingen die begrijpen dat juist het tegenwoordige Israël zo broodnodig hunkert naar onze vriendschap en gebed. Ik doe niets af aan de prachtige geschiedenis van Israël maar het heden en de nabije toekomst doen er nu toe! In het verleden maar zeker in het het heden zullen de beslissende ontwikkelingen zich hier in Israël gaan afspelen. Wij zijn met hen verbonden. Het zou mooi zijn als meer gelovigen zich dat gaan realiseren. We zullen er alles aan doen om elkaar wakker te schudden op dat gebied…

Zo is het wel weer welletjes voor vandaag. Fijne dag en voel je vrij om te reageren.