Eerste weblog

Gepubliceerd Thursday, 3 August, 2006 in Weblogs · Weblogs Bart 15 Comments

Jeruzalem, 3 Aug. 2006. Wow, mijn eerste weblog. Spannend! Zoals jullie al gelezen hebben op de weblog van Bart, hebben we besloten in Israel/Jerusalem te blijven. Realiserend dat we heel veel achter laten in Nederland; vier prachtige en vooral lieve kinderen (lieverds ik houd heel veel van jullie), die achter ons staan, en dan ook nog eens 6 heerlijke lieve kleinkinderen. Als ouder,-grootouders is dit even snikken en slikken. Ook veel lieve vrienden die heel erg met ons meeleven, bedankt allemaal.

Dit allemaal is niet niks, want terwijl ik dit schrijf moeten we voor morgen een nieuwe "herberg" hebben en tot nu toe hebben we die nog niet gevonden. Toch weet ik dat we hier moeten blijven. Ik sta soms versteld van mezelf. Het leven hier is ondanks de oorlog in het noorden en het onvoorspelbare leven zo anders dan in Nederland. Op de een of andere manier bevalt me dat wel. Je leeft hier echt bij de dag.

Op een ochtend, wachtend om de muur op te gaan, kwamen er helemaal geen mensen opdagen. Ik was teleurgesteld. Ik dacht: "Vader is er nou niemand die meegaat?" Gijsbert, Bart en ik gingen de muur op en hebben met elkaar de beloften over Zijn volk hardop gelezen. In de zuid-west hoek op de muur gingen we voor ons zelf wat lezen in onze bijbel. Er kwam een gezin aanlopen, het bleek een Nederlands gezin met 3 dochters. We kregen een heel leuk gesprek en hebben daar, met elkaar gebeden, heel mooi. Ze hadden met elkaar besloten om, ondanks de omstandigheden. toch naar Israel te gaan. Vijf minuten nadat dit gezin weer doorgelopen was, kwam er een ouder Israelisch echtpaar aanlopen. Heel direkt (want zo zijn de Israeli's) vroeg de vrouw wat we deden. We vertelden haar dat we Gods beloften voor haar volk en land proclameerden en dat we 'stenen opruimen' (Jes.62:10). Ze was diep ontroerd. Ze zei: "Ik wil jullie omhelzen, ik heb nog nooit gehoord dat mensen naar ons toekomen om dat te doen…." Ze vertelde dat ze hun buurjongen 2 dagen geleden hadden begraven. Hij was in een gevecht tegen de Hezbollah omgekomen, net drie weken getrouwd en had nog maar 1 Shabath samen met zijn vrouw gevierd. Ik had juist over deze jongen gelezen in de Jerusalem Post, vreselijke berichten zijn dit. Mooie jonge jongens die omkomen omdat de Islam maar een doel heeft en dat is de Joden de zee in drijven. We hebben dit Israelische echtpaar omhelsd, getroost (want daarom zijn we ook hier) en vol van ontroering liepen ze verder. Ik zat met kippenvel op mijn armen. Het was net of Vader zei: "Ik stuur de mensen naar jullie toe." En zo is het ook, wij willen zo vaak alles op onze manier geregeld hebben.

De situatie in Israel is best onzeker en onoverzichtelijk. Toch geloof ik dat God wil dat we op dit ogenblik hier zijn, als wachters op de muur.

Via mijn weblog houd ik je op de hoogte van onze en mijn avonturen!

Liefs en Shalom,

Joke.

15 reacties op “Eerste weblog

  1. 1

    Lieve kinderen. ik heb zojuist een berichtje aan jullie geschreven, maar vergeten om het te verzenden, stom, maar ik weet nu niet beter om te proberen een nieuw te schrijven. Nu jullie een klein flatje gehuurd hebben en bezig zijn het zo simpel mogelijk in te richten, gaat het eigenlijk pas goed tot jullie door dringen wat jullie in nederland gaan achterlaten. ja Joke vooral voor jou als moeder zal het heel moeilijk zijn, je kinderen en kleinkinderen niet meer zo dicht bij te hebben.Je mag best eens heel verdrietig zijn, maar de Heer is ook heel dicht bij in jullie verdriet. Ik ben echt heel trots op jullie dat jullie geloof zo krachtig is dat jullie deze stap doen. Lieve Joke en Bartjan ik wens jullie Gods rijke zegen toe.Hij zal met jullie gaan, in voor en tegen spoed Een omhelzing van jullie liefhebbende Mams. ( ik word oud)dag leverds

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  2. 2
    Corry de Haes zei: op 21 August 2006 om 11:32

    Beste Joke,
    Gisteren was ik bij de openingsdag van Penny Lane, voorheen Blueberries.
    Daar hoorde ik van je log.
    Bewondering voor wat jullie doen.
    Ik zal zeker regelmatig op je log kijken, maar ik mis je in de winkel.
    Ik weet niet of jij precies weet wie ik ben, maar ik werk bij het bevolkingsonderzoek en woon in Baarn en heb net zo’n donker haar als jij.
    Volgens mij wet je het dan wel.
    Succes daar en heel veel groeten.

    Wat leuk Corry, stuur me even je mailadres via ‘contact’ op onze site

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  3. 3
    Frans zei: op 20 August 2006 om 09:00

    Lieve Joke en Bart,
    Leuk om jullie te kunnen “volgen” via de website. Vandaag heb ik het bekeken en inmiddels zullen jullie de weg wel weten op de muur! Ik en Josje hopen dat alles goed met jullie gaat en waar ik ook zit op deze aarde, ik houd jullie “in de gaten” via deze website; geweldig systeem!
    We missen jullie wel hier in Soest, maar je weet nooit wanneer en waar wij elkaar weer eens tegenkomen. Pas goed op jullie zelf en Gods zegen bij alles wat jullie ondernemen.
    Tot schrijfs.
    Liefs van Frans en Josje.

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  4. 4
    Henriëtte zei: op 20 August 2006 om 00:08

    Lieve Joke,

    Voor het eerst sinds een tijdje jullie homepage weer geopend en daar kom ik terecht op je web-log.
    Wat moedig om zo’n besluit te nemen en kinderen en kleinkinders achter te laten om zo in “dienst”van de Heere te staan. Maar wat een zegen ook, dat jullie dat in vertrouwen mogen doen en daar de kracht en wijsheid voor krijgen.

    Dank voor een bijzonder verslag.
    Ben benieuwd naar het vervolg.

    De Heere zegene en behoede jullie.
    Lieve groeten ook aan onze Joodse broeders en zusters vanuit Nederland.
    Shalom !!!

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  5. 5
    femke zei: op 14 August 2006 om 12:27

    Lieve “tante” Joke,

    Wat stoer zeg zo’n log!! Bewonderendswaardig dat jullie blijven op de plek waar het allemaal gebeurt. Laat God’s gunst voor jullie uitgaan. Ook de groetjes aan “oom” Bart!!!
    TOT OOIT…

    Liefs Femke

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  6. 6
    Alice Huigen zei: op 8 August 2006 om 12:29

    Lieve Joke, wat een bemoedigende wandeling over de muur.
    En dat de Bijbel ons meer over de hele situatie verteld dan welke krant ook, dat was heel duidelijk.
    Wat een God hebben we en wat gebruikt hij jullie krachtig in Zijn Holy Land.
    God bless you and we hope to meet again in Jerusalem.
    Ook onze jongens hebben het als heel bijzonder ervaren.

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  7. 7
    Laurina zei: op 8 August 2006 om 01:26

    Hoi Joke,
    Wat leuk dit weblog en wat goed dat jullie de beslissing hebben kunnen nemen te blijven.
    Ik kreeg van Cees W. door jullie site te bekijken en ze vertelde me over jouw weblog. Cool!!
    Je begrijpt dat we vanuit Nederland onze geplande reis in oktober met gemengde gevoelens tegemoet zien.
    Eerst maar eens afwachten hoe het tegen die tijd is.
    Hier alles rustig in de straat en onze Anne komt 10/8 terug uit San Diego.
    Wat een verschillende omstandigheden allemaal verspreid over de wereld.
    Toch bijzonder om te weten dat er een Plan achter zit.
    Ik wens je veel geluk in Israël en met Bart en wens jullie Gods zegen.
    groetjes, Laurina

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  8. 8
    mirjam zei: op 6 August 2006 om 03:25

    He lieve Joke!
    Heel goed je eigen weblog.Wat een intense manier van leven en wat goed dat jullie doorgaan. Het klopt gewoon. Je bent daar wara het gebeurt. Ik kan me voostellen dat dat ook een positieve tension geeft.
    We bidden jullie ook bescherming toe.
    Dikke hug,

    Mirjam

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  9. 9
    Daniel Repko zei: op 5 August 2006 om 18:46

    hey Joke, isn’t life great being married to a repko…never a dull moment. better than knitting woollen sweaters for your grand children. really admire what you and bart are doing…we seem to be so far detached from what happens there at this end of the world. will keep following your blog from now on (friso told me about it). keep counting your blessings (don’t forget the little ones as well). love you heaps, your ‘zwager’ from new zealand

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  10. 10
    christien zei: op 5 August 2006 om 03:19

    Lieve Joke,
    Voor mij is het geweldig om te zien, dat de Here God zo concreet Jes.62 in vervulling laat gaan door jullie elke dag op de Muren van Jerusalem als bidders(wachters) te laten lopen.
    Toen we vorige week met jou meeliepen, kwam later de gedachte bij me op, dat we eigenlijk in Gods Woord liepen en jullie nog steeds lopen.
    Elke dag Zijn Zegen toegebeden, liefs en shabbath shalom,
    christien

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  11. 11
    jaap. zei: op 4 August 2006 om 07:34

    Ik werd getroffen door jouw uitspraak “vaak willen we alles op onze eigen manier geregeld hebben”. Dan komt ook vaak de twijfel boven. Bijvoorbeeld hoe moet je omgaan met al dat geweld? Geweld is toch onmacht. Zoals ik de laatste weken jullie kan volgen is voor mijzelf één zaak heel duidelijk, geen enkele twijfel! Jullie zitten op de juiste plaats tot steun van velen. Ik bid voor zegen op jullie werk en jullie geluk. De wachters zijn in onze gedachten.

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  12. 12
    Gea van der Loo zei: op 4 August 2006 om 02:05

    Lieve Joke
    Net je weblog gelezen, wat spannend dat jullie toch blijven. Wees voorzichtig.Ik bewonder jullie dat dit zo vanuit je geloof over je heen laat komen.Ik wens je Gods liefdevolle nabijheid. Liefs Gea

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  13. 13
    Ienke zei: op 4 August 2006 om 00:11

    Lieve Joke,
    Doe maar wijs met je eigen weblog!Ik zal het volgen , ik ben benieuwd hoe de Heer zal voorzien in alles wat jullie nodig hebben.Fijn dat ik zo toch nog een beetje dicht bij je kan zijn!!God bless you, shalom, liefs Ienke.

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  14. 14
    Anneke van Maasdam zei: op 3 August 2006 om 22:38

    Wat fijn Joke, dat je nu ook een eigen weblog hebt. Ik heb met blijdschap je verhaal gelezen en met bewogenheid over wat je hebt meegemaakt. Nooit eerder kon ik zo direkt betrokken zijn bij Israel, als nu door jullie! Ik ben daar heel dankbaar voor. Hoe liefdevol van onze Vader om jullie daar niet in de laatste plaats, ook als trooster heen te zenden… Ik ben benieuwd hoe Hij zal voorzien in een “herberg” Het is eigenlijk zo heerlijk om helemaal afhankelijk van Hem te zijn. Pas dan kan Hij ten volle Zijn zorgzaamheid en Zijn liefde tonen en de fantastische realiteit van Zijn aanwezigheid. En zo maakt Hij het ons dan weer makkelijker, om te geloven en te vertrouwen! Moge Zijn glimlach voort-durend op jullie zijn! Hartelijke groeten, Anneke.

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  15. 15
    sonja zei: op 3 August 2006 om 08:09

    Liefste mam,

    Ben trots op jouw eigen weblog en vind het heerlijk om hem te lezen. Love u so much! Dikke Zoen Van Zon…

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie

Reageer

Je email adres is nooit zichtbaar. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>