Jeruzalem, 3 september 2006. De weken vliegen voorbij. Alweer september. Ik had allang weer een blog moeten schrijven, maar het settelen hier kost veel tijd.

Ik ga er nu dus even goed voor zitten. De (hand)was hangt te drogen en de koffie is bijna klaar. Bart is de “muur” op en elke ochtend komen er trouwe meewandelaars. Mensen die hier wonen, jongeren die hier stage lopen in een ziekenhuis of in een kindertehuis. Heel leuk, er ontstaat een band. Als ze dan weer naar huis gaan, missen we hen echt. Hans en Wil, Gerard en Bep, Marleen (bedankt voor je bericht!) en Anne en Petra, Leendert en Jan Ruben, Albert en Esther. En al die andere mooie mensen. We missen jullie guys. “Geef eens een geluidje”! Marloes is ook zo’n trouwe “wachtster”, ze loopt stage hier in een ziekenhuis en elke sabbat komt ze naar de Jaffa Poort. Heerlijk om jonge “wachters” te ontmoeten. Als je een paar keer bent mee geweest doet het wat met je. De bijbel gaat meer voor je leven, er wordt een dimensie aan toegevoegd. Ook je kijk op de situatie in het Midden-Oosten verandert in veel opzichten.

Door de oorlog zijn er weinig toeristen, heel veel reizen naar Israël zijn gecancelled en dit is duidelijk te merken in de stad. Over een paar weken hebben we hier de Joodse feestdagen, zoals het Loofhuttenfeest en het Joods Nieuwjaar, dus dan zullen er hoop ik weer meer toeristen zijn.

Onze woonsituatie gaat steeds meer “gezellige” vormen aannemen. Het appartement is heerlijk. Vorige week inkopen gedaan bij Ikea in Natanya, bijna 2 uur rijden vanaf Jerusalem. Een hele onderneming, Kees en Martine boden aan om samen met hen (zij hebben een auto) te gaan. We hebben het “overleefd”. Een gedeelte van de meubels moet nog bezorgd worden.

Ook hebben we 2 fietsen aangeschaft zodat we op sabbat op de fiets naar de muur kunnen. (Er rijdt geen openbaar vervoer op sabbat) Het is hier niet helemaal ongevaarlijk om te fietsen. Het verkeer hier in Jeruzalem houdt er eigen spelregels op na waarbij fietsers over het hoofd worden gezien. We rijden hier dus gewoon op de stoep. Hier en daar moeten we een flinke heuvel bestijgen en met een zomers temperatuurtje waan ik me dan op de Alpe d’Huez. Maar stoer is het wel. Het zal in de winter wel een ander verhaal worden.

Over 14 dagen kom ik naar Nederland, dus zal ik jullie vanuit Nederland op de hoogte houden. Er moet daar veel geregeld worden en natuurlijk quality, -“knuffel”-time met de kinderen en kleinkinderen. Bart komt eind september naar Nederland. De wandelingen op de muur gaan gewoon door, Bart’s broer komt 2 weken met een vriend om de wandelingen waar te nemen. De andere 2 weken komen onze vrienden Don en Mariena misschien.

Bedankt voor al jullie leuke reacties, het smaakt naar meer!

Shalom en tot de volgende “blog”.

Liefs Joke.