God laat zich kennen …

Gepubliceerd Monday, 11 June, 2007 in Columns · Publicaties

“Laat je niet kennen” krijg je niet zelden te horen als je aarzelt of afwachtend bent in een lastige situatie. Je moet je immers nooit teveel van je kwetsbare kant laten zien. Verberg je ware gevoel, je werkelijke emotie. Bewaar vooral je zelfbeheersing…

Hoe gaat God Zèlf daar eigenlijk mee om? Laat God Zijn tranen wel eens de vrije loop? Laat Hij Zijn ware gezicht wel eens zien? Laat Hij merken soms dolgelukkig of juist woedend te zijn? Kan God zingen van vreugde of brullen, grommen, bulderen en schreeuwen? (Jer.25:30) Als je de profeten begint te lezen kom je er al snel achter dat God Zelf geen enkele schroom heeft om zich te laten kennen…Niet slechts als Hij blij is of verheugd, maar ook wanneer Hij woedend is of verdrietig. Zijn emotionele uitingen hebben bijna altijd betrekking op Israël.

Hij toont Zijn liefde voor deze ‘parel’ onder de landen, maar ook Zijn grote woede en verdriet. Zie hoe Hij reageert als Israël zich afwendt van God en onvermijdelijk in grote rampspoed terecht komt:

“Als jullie niet naar deze oproep luisteren, zal Ik eenzaam huilen om jullie hoogmoed, dan vergiet Ik vele tranen, dan zullen Mijn ogen in tranen baden…” (Jeremia 13:17)

Even verderop laat God Jeremia zeggen:

“Laten mijn ogen vloeien van tranen, nacht en dag. Ogen kom niet tot rust, want mijn volk is deerlijk verwond…” (14:17)

Deze woorden tonen Gods gekwetste hart door de mond van Zijn profeet Jeremia. Hij laat Zijn tranen de vrije loop.Dat is een aspect van Gods wezen waar we niet zo vertrouwd mee zijn. We kunnen niet zo gemakkelijk uit de voeten met Gods emotie. Toch is God Zelf vertrouwd met tranen en verbergt ze niet. Andere keren kan Hij Zijn geluk niet op…

”Hij zal vol blijdschap zijn, verheugd over jou (Israël), in Zijn liefde zal Hij zwijgen, in Zijn vreugde zal Hij over jou jubelen…” (Sefanja 3:17)

Dit is overigens de enige plek in de bijbel waar te lezen valt dat God jubelt. Hij toont geen enkele gêne. Waar wij onze gevoelens versluieren toont God Zijn hartstocht in volle glorie. Wat te denken van de volgende emotionele reactie:

“Brandend van liefde neem Ik het op voor Jeruzalem en Sion, en ziedend van woede ben Ik op de zelfgenoegzame volken. Ik had Mijn toorn immers al weer laten varen, maar zij hebben Mijn volk steeds harder aangepakt. Daarom-zegt de HEER- keer Ik vol erbarmen terug naar Jeruzalem.” (Zacharia 1:14-16)

Wat een passie! Juist in deze dagen van herstel (Psalm 102:14 e.v.) lees je over Zijn grote bewogenheid aangaande Zijn“zielsbeminde Israël.” (Jeremia 12:7)

“Ach Efraïm, hoe zou Ik je ooit kunnen prijsgeven? Hoe zou Ik je kunnen uitleveren, Israël? ( ) Mijn hart wordt verscheurd, door barmhartigheid word Ik bewogen. Ik zal Mijn toorn laten varen…( ) Ik zal niet meer in woede ontsteken.” (Hosea: 8,9)

Woorden van grote compassie voor Israël. Iedere morgen weer, als we de muren van Jeruzalem beklimmen, bidden wij of Hij ons hart wil vullen met diezelfde bewogenheid. Jij en ik, de kerk kunnen niet als wachter functioneren zònder Zijn genade en bewogenheid. Het is juist Gods bewogenheid die zichtbaar wordt in jou en mij die het Joodse volk nieuwsgierig maakt. Daar ontmoeten we hen… Moeten we niet constateren dat wij die passie een beetje zijn kwijt geraakt, onderweg?

Wij weten ons te beheersen… Natuurlijk, zelfbeheersing is een groot goed maar wat te denken van onze emotionele hartstocht? Waar is die gebleven? Durf jij je nog te laten kennen? Om Sions wil zullen wij niet langer zwijgen, om Jeruzalem’s wil niet langer stil zijn. Maak ook deel uit van die Gideon’s bende van wachters die God’s woorden van herstel en compassie uitspreken over Israël en het Joodse volk.

De tijd van genade is gekomen, dit is het uur.

Tot ziens op de muren van Jeruzalem!

Reageer

Je email adres is nooit zichtbaar. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>