Jeruzalem, 3 oktober 2007. Het loofhuttenfeest is wel het mooiste en vrolijkste feest hier in Jeruzalem. De stad wordt overstroomd met tienduizenden Joodse en ook gelovigen van over de hele wereld. (Alleen al uit Brazilië waren zo’n 1000 man naar het feest van de Christian Embassy gekomen.)

Een echte happening. Op elke balkon en in bijna iedere tuin zie je een loofhut staan (succa). Prachtig. Vandaag was de laatste dag (Hoshana Raba)

Vanavond wordt het feest afgesloten (Simcha Torah). Vol vreugde wordt er gedanst met de Torahrol. Een prachtig gezicht!

Vanochtend na de wandeling over de muur bezocht ik kort de Kotel. De Joden sluiten het feest daar dan af. Voor het laatst bidden zij met hun lulav en de etrog, (De lulav is een bundel van een palmtak, mirte en wilg. De lulav herinnert aan de woestijnreis van het volk Israël. De etrog is een vrucht van het beloofde land.) De laatste dag slaan ze met de wilgentak op de grond. Op mijn vraag waarom dat gebeurde vertelde een Joodse man me dat men daarmee symbolisch de zonden wegslaat die per abuis niet beleden waren voor Jom Kippoer (Grote Verzoendag). Een aardige uitleg. Er wordt een persoonlijk gebed voor een ‘gunstig oordeel’ uitgesproken. Ook wordt er vanaf vandaag voor regen gebeden. Regen is in Israël verbonden met Gods zegen voor het land. Het gevaar van droogte blijft in Israël altijd reeël.

Juist in deze periode bezoeken velen Israël. Steeds meer mensen zijn inmiddels op de hoogte van onze dagelijkse wandelingen en wandelen met ons mee. Het enthousiasme is eigenlijk altijd groot. Hoe kan dat ook anders. Om zelf als wachter Gods beloften te kunnen proclameren is natuurlijk een hoogtepunt van iedere Israël reis.

Het is mooi om te genieten van de oude bijbelse plaatsen in dit land maar om juist gefocused te zijn op het heden en de toekomst van dit land spreekt velen enorm aan. Het ‘oude’ was mooi maar…het heden en de toekomst zijn beter…!

NeverBeSilent Bootcamps

Ik heb het al eerder vermeld, in het nieuwe seizoen zal een aantal NeverBeSilent Bootcamps worden georganiseerd.

Reizen bedoeld voor jong-volwassenen die echt toegerust willen worden om wachter te worden. Een verkorte ‘profetenschool’ noemde iemand het laatst. Marieke Klaassen en Sonja Repko zullen zich met deze reizen gaan bezighouden. Op dit moment zijn we druk doende met de voorbereidingen.

Er zal echt iets moeten gebeuren. Het lijkt wel of veel kerken zich niet realiseren dat we in beslissende dagen leven. Het ‘schudden’ is begonnen, niet slechts de wereld zal schudden, nee, ook de kerk zal schudden op haar grondvesten. Vanochtend op de muur lazen we een interessant stuk in Jesaja 29:9 …”Jullie staan daar verdwaasd, alsof jullie blind zijn. Wees maar verdwaasd en wees maar blind. De profeten zijn dronken, maar niet van wijn, de priesters waggelen, maar niet door de drank. Want een geest van diepe slaap heeft de HEER over jullie uitgestort: Hij heeft jullie ogen, de profeten, gesloten en jullie verstand, de zieners, verduisterd…”

Ik kan er niet omheen… het doet me werkelijk denken aan de gelaten en richtingloosheid van de kerk in deze spannende dagen. Waar zijn de profeten? Toch ben ik er van overtuigd dat binnen de kerk zich een Gideonsbende aan het losmaken is. Een groep toegewijde gelovigen die in feite roept; “Wie neemt ons bij de hand…”

Laat je niet ontmoedigen! God kent jouw hart, jouw bewogenheid en jouw bereidheid om te gaan! Hij zal jou echt niet laten staan. Heb geduld. Hij zal je bij je hand nemen. Tot later…