Voorwaarts op de weg terug!

Gepubliceerd Thursday, 6 March, 2008 in Weblogs · Weblogs Bart 2 Comments

Jeruzalem, 6 maart 2008. “Voorwaarts op de weg terug”, zo noemt mijn goede vriend Don van den Brandt de weg die wij gelovigen zouden moeten inslaan. Hij doelt daarmee op de kerk die door de eeuwen heen steeds meer afgedwaald is van haar Joodse wortels. We zullen weer op onze schreden moeten terugkeren.

van ‘Rome’ naar ‘Jeruzalem

Terugkeren van ‘Rome’ naar ‘Jeruzalem’. Steeds vaker moeten we de pijnlijke conclussie trekken dat we ‘onderweg naar Rome’ veel zijn kwijtgeraakt van de werkelijke essentie van Gods plan met de wereld. Hij had immers het Joodse volk uitgekozen om Zijn plannen te volvoeren. Wij, ‘gelovigen uit de heidenen’, hebben gemeend die rol te moeten overnemen. We hoeven onze geschiedenisboekjes maar na te lezen om te concluderen dat we daar niet in geslaagd zijn.

Constantijn de Grote verbrak in de 4e eeuw n C. de banden met het jodendom. De heilige sabbat (door God reeds in het scheppingsverhaal ingesteld, dus ver voor het ontstaan van het jodendom) werd gewijzigd naar de zondag, Pesach werd 'Pasen' enz. De relatie met onze Joodse ‘oudere broer’ werd doorgesneden. Vanaf nu zou het 'Christendom' zich onafhankelijk van het jodendom gaan ontwikkelen en manifesteren. 1600 jaar later mogen we de balans opmaken; De wereld om ons heen weerspiegelt niet bepaald een krachtig ‘Goddelijk’ stempel en zelfs onze kerken worstelen wanhopig om Gods Aanwezigheid ’tastbaar’ te maken. Tevergeefs… kerkgangers ogen vermoeid en missen richting. Geestelijk leiders slagen er nauwelijks in om hun kudde naar grazige weiden te leiden. Te vaak blijven ze in modderige, platgetreden poelen ronddolen. In plaats dat we Yeshua aan de wereld hebben geopenbaard, hebben we Hem dikwijls versluierd… Niet verwonderlijk dat velen op zoek gaan naar werkelijk helder water en grazige weiden…

Tot veler verbazing leidt die zoektocht hen meestal op de weg terug naar 'Jeruzalem'. We zullen onze blik weer moeten richten naar de plek waar het allemaal begon. (Terwijl ik dit schrijf komt het bericht binnen dat er zojuist een aanslag gepleegd is in Jeruzalem, er wordt gesproken over 8 doden).

Handelingen 15

Jeruzalem dus. Laten we even teruggaan naar de tijd van de Bijbel… Toen de discipelen na de hemelvaart van Yeshua (Jezus) het evangelie aan de heidenen begonnen te brengen en er steeds meer niet-Joden tot geloof kwamen, leidde dat tot grote verwarring binnen de Joodse kring van ‘messiaanse’ gelovigen. Wat nu, moeten deze ‘heidenen’ zich ook houden aan de joodse voorschriften en gebruiken? Grote opschudding. Besloten werd om deze zaak aan de orde te brengen in het geestelijk centrum van de kerk: Jeruzalem.

Na lang beraad en veel woordenstrijd werd uiteindelijk besloten dat de ‘gelovigen uit de heidenen’ zich niet hoefden te onderwerpen aan de joodse voorschriften en gebruiken … Lees Handelingen 15. De moeite waard.

Nu maken we een sprongetje van tweeduizend jaar… Worden belangrijke geloofszaken nog steeds in Jeruzalem besproken en bepaald? Nee… vandaag zijn het de ‘gelovigen uit de heidenen’ die zelf bepalen wat goed voor hen is… de omgekeerde wereld! Het zijn niet de Joodse gelovigen die zich uitspreken over de ‘niet-joden’, maar dankzij Constantijn zijn het de ‘heidenen’ die zich uitspreken over het lot van de Joden… Niet in Jeruzalem wordt de koers bepaald maar in ‘Rome’. Kijk naar het resultaat; onze geschiedenisboekjes staan vol van de rampzalige gevolgen van deze ‘Religieuze Wisseltruuk’. In naam van het Christendom en ‘Rome’ (de tegenpool van Jeruzalem) zijn miljoenen Joden de dood in gejaagd. Helaas hoef ik de historische moordpartijen niet te noemen, ze staan bij elke lezer ingeprent in zijn/haar geheugen.

We zullen aan het idee moeten wennen; Yeshua komt niet terug op het St.Pietersplein in Vaticaanstad maar op de Olijfberg in Jeruzalem! God zal niet Rome verkiezen als woonplaats maar Sion! (Ps.132: 13)

Het ‘kerkschip’ zal koers moeten wijzigen… van Rome richting Jeruzalem, van de ‘zondag naar de Sabbat’ zal ik maar zeggen… Ons denken zal vernieuwd moeten worden. Moeten we dan jood worden? Nee, natuurlijk niet…je blijft die je bent maar zodra je een 'nieuwe mens in Yeshua' geworden bent, ben je geënt op de Joodse wortels…Paulus schrijft daar uitgebreid over in Romeinen hoofdstuk 11. Een heel belangrijk hoofdstuk, moet je echt rustig lezen en op je in laten werken! Een fundamenteel hoofdstuk voor de gelovigen 'uit de heidenen'. (waarom wordt daar zo weing over gepreekt?)

Het is heel bijzonder om te constateren dat steeds meer serieuze gelovigen zich voelen aangetrokken tot Israël en het Joodse volk. Er komt een beweging op gang.

Juist nu

Juist in deze fase van de geschiedenis is het zo belangrijk om een bezoek aan Jeruzalem te brengen. Het heeft een levensveranderlijke uitwerking op de meeste bezoekers.

Jij bent geboren om in deze beslissende dagen te leven. Heb je daar wel eens over nagedacht? Het is niet toevallig dat jij juist in deze dagen leeft. Neen, God maakt geen vergissingen. Maak er ernst mee om uit te zoeken wat Gods plan voor jou is in dit seizoen. Als je in Zijn wegen wandelt zul je merken dat angst en bezorgdheid wijken. Kom tot je bestemming. Onderzoek Gods woord. Denk ‘out of the (religious) box! Maak een begin met jouw avontuurlijke wandeling met je hemelse Vader! Wie weet komen we elkaar dan binnenkort tegen op de weg terug… terug naar de muren van Jeruzalem…

By the way…

Joke en ik zullen weer een poosje in Nederland verblijven. Vanaf 27 maart tot 12 april zijn we niet in Jeruzalem. Maar laat je daardoor niet weerhouden om een wandeling over de muren van Jeruzalem te maken, mocht je gedurende die periode in Israël zijn…

2 reacties op “Voorwaarts op de weg terug!

  1. 1

    Shalom, De strekking van je boodschap doet me erg denken aan wat ik in het boek van Boaz Nieuwhof \”De weg terug een heroriǮntatie\”las.Ja, wij moeten terug, anders kunnen we geen licht zijn. Yahshua is onze Verlosser, alleen door hem worden/zijn we verlost. Maar Zijn instructies zijn nooit veranderd of vervuld.Ze zijn een toevoeging op onze levenswandel en Yahshua\’s juk is niet hard en Yahshua\’s last is niet zwaar. Elk andere menselijke leer, zowel van menselijk joods of menselijk christelijk ishard en zwaar.Laten wij opstaan en teruggaan! Shalom, Hadassah.

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  2. 2

    ‘….voorwaarts op de weg terug naar…..Jeruzalem

    Bart, (en een ieder die dit leest),

    Wij worden – in deze dagen – inderdaad geroepen naar Jeruzalem (zowel in onze geest, maar als het mogelijk is, ook in het ‘vlees’. Deze realiteit werd de laatste dagen in mijn geest versterkt, toen ik werd herinnerd aan de woorden van Mordechai, bestemd voor koningin Esther: “Beeld u niet in, dat gij alleen van al de Joden ontkomen zult, omdat gij in het paleis des konings zijt. Want, als gij in deze tijd blijft zwijgen, dan zal er voor de Joden wel van andere zijde redding en uitkomst opdagen, maar gij en uws vaders huis zult omkomen, en wie weet, of gij niet juist met het oog op deze tijd de koninklijke waardigheid verkregen hebt.”
    (Esther 4:13-14)

    Wie weet…..of wij niet juist met het oog op deze tijd de koninklijke waardigheid verkregen hebben… Meer dan ooit, lijkt de HERE in deze laatste dagen, Zijn roep aan ons om uit te gaan als ‘vreugdebode Sion’, te benadrukken! Tot wie anders, zou Hij roepen: “Troost, troost mijn volk,(…) Spreekt tot het hart van Jeruzalem, roept het toe, dat zijn lijdenstijd volbracht is, dat zijn ongerechtigheid geboet is, dat het uit de hand des HEREN dubbel ontvangen heeft voor al zijn zonden. Hoor, iemand roept: Bereid in de woestijn de weg des HEREN, effent in de wildernis een baan voor onze God.(…)En de heerlijkheid des HEREN zal zich openbaren, en al het levende tezamen zal dit zien, want de mond des HEREN heeft het gesproken. (….) Klim op een hoge berg, vreugdebode Sion; verhef uw stem met kracht, vreugdebode Jeruzalem; verhef ze, vrees niet; zeg tot de steden van Juda: Zie, hier is uw God!….” (uit Jesaja 40)
    “Hoe liefelijk zijn op de bergen de voeten van de vreugdebode, die vrede aankondigt, die goede boodschap brengt, die heil verkondigt, die tot Sion spreekt: Uw God is Koning. Hoor, uw wachters verheffen de stem, zij jubelen tesamen, want met eigen ogen zien zij, hoe de HERE naar Sion wederkeert….”(uit Jes.52)

    Wie anders dan zij die ‘de koninklijke waardigheid verkregen hebben’ (1 Petrus 2:9-10), worden hier geroepen, om ‘de weg des HEREN te bereiden’ zodat Hij spoedig zal komen om Zijn volk te verlossen? DE HERE zǭl komen, maar “Voorzeker, de Here HERE doet geen ding, of Hij openbaart Zijn raad aan zijn knechten, de profeten.(…)De Here HERE heeft gesproken, wi zou niet profeteren?” (Amos 3:7-8)

    Ik zou een ieder die misschien nog twijfelt, maar wǸl in de gelegenheid is, willen aanmoedigen, om op Zijn roepstem in te gaan en als ‘vreugdebode’naar Sion op te trekken, om Zijn spoedige komst aan te kondigen en Zijn volk te bemoedigen, te troosten en ‘tot naijver (jaloersheid) op te wekken'(Rom.11:11), opdat zij (het volk Israël) de woorden uit Hosea 6 (1-3) zullen gaan geloven en uitspreken: “Komt, laat ons wederkeren tot de HERE! Want Hij heeft verscheurd, en zal ons helen; Hij heeft geslagen, en zal ons verbinden. Hij zal ons na twee dagen doen herleven, ten derden dage zal Hij ons oprichten, (denk daarbij ook aan de woorden van Petrus (2Petrus 3:8) en wij zullen leven voor Zijn aangezicht. Ja, wij willen de HERE kennnen, ernaar jagen Hem te kennen. Zo zeker als de dageraad is zijn opgang. Dan komt Hij tot ons als de regen, als de late regen, die het land besproeit.”

    Moge de HERE jullie zegenen Bart en verder leiden en zo ook een ieder die dit leest!

    Hartelijke groeten, Anneke van Maasdam.

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie

Reageer

Je email adres is nooit zichtbaar. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>