Arabieren in Jeruzalem

Gepubliceerd Tuesday, 23 September, 2008 in Weblogs · Weblogs Bart 2 Comments

Jeruzalem, 23 september 2008. Gisteravond was het weer raak. Een Arabier reed met zijn auto in op een groep Joodse militairen die op excursie waren in Jeruzalem. 17 gewonden, waarvan enkelen ernstig. Dit is nu al de derde keer in korte tijd dat een Arabier met een voertuig inrijdt op nietsvermoedende wandelaars; kortgeleden werd met een grote bulldozer op wandelaars ingereden en zelfs een bus omvergereden. Ik betrapte me erop dat ik bij het oversteken toch extra oplettend was.

Wat heel verontrustend is, is dat het gaat om Arabieren die in Jeruzalem woonachtig zijn. Bij voorgaande aanslagen ging het om Arabieren van buiten Jeruzalem. De Arabische bewoners van Jeruzalem hielden zich tot nog toe redelijk gedeisd. Bang om hun kostbare blauwe identiteitskaart te verliezen. Deze kaart geeft hen de garantie om zich vrij in geheel Jeruzalem en Israël te bewegen. Maar tijden veranderen. Terwijl je de Joodse bevolking steeds zwaarmoediger ziet worden, manifesteert de Arabische bevolking zich juist steeds brutaler en vrijmoediger.

Veel Joden maken een moedeloze indruk. Ze verliezen de hoop op vrede; de dreiging vanuit de omringende vijandige landen neemt steeds meer toe, Iran is vergevorderd met de fabricage van een kernbom. Hezbollah en Hamas boycotten alle vredespogingen. Iedereen weet dat de huidige ‘Palestijnse’ leider Machmoed Abbas eigenlijk geen kant op kan. Zijn gezag is heel beperkt. Ook het vertrouwen van de Joodse bevolking in haar eigen politieke leiders is minimaal.

Maar dan de Arabieren. Uitdagend rijden ze rond door de stad. Trots paraderen ze door de drukke winkelstraten alsof ze zeggen willen: ”Jullie tijd zit erop…nog even en wij zijn hier de baas…”

Gelaten lijkt iedereen dat maar te accepteren. De realiteit is dat zo’n 100 jaar geleden nog maar 8000 Arabieren in Jeruzalem woonden. Vandaag zijn dat er 235.000. Waar komen die zo snel vandaan? Volgens de Arabieren wonen zij hier reeds ‘sinds mensenheugenis’. Onjuist! Zij stroomden Israël binnen vanwege de welvaart die hier heerste veroorzaakt door de terugkeer van de Joden na eeuwenlange ballingschap. En nu claimen ze rechten op deze stad! Je zou er om glimlachen als het niet zo ernstig was. En de hele wereld berust in deze Arabische leugenclaim. Vele kerken incluis. Hoe kan het toch zo stil zijn, vraag ik me af? Terwijl Gods woord zo overduidelijk is…

‘en Jeruzalem zal blijven voortbestaan op zijn eigen plaats, te Jeruzalem.’ (Zach.12:6b)‘Vergroot de plaats voor je tent, span het tentdoek wijder uit, zonder enige terughoudendheid. Verleng de touwen, zet de tentpinnen vast. Naar alle kanten zul je je uitbreiden…’ (Jesaja 54:2,3)

Dat is wel even anders…’naar alle kanten zul je uitbreiden’, niet ‘opdelen’ maar ‘uitbreiden’ is de Bijbelse weg.

‘Aanschouw dan Sion, de stad waar wij onze feesten weer vieren. Met eigen ogen zul je Jeruzalem zien, een oord waar je ongestoord kunt wonen, een tent die nooit wordt afgebroken, waarvan geen tentpin ooit wordt uitgerukt en geen touw wordt losgemaakt.’ (Jesaja 33:20)

Om enkele verhelderende teksten te noemen. Daarnaast lees je op talloze plaatsen dat God zelf in Jeruzalem zal wonen:

‘De HEER heeft Sion verkozen en als woonplaats begeerd: ‘Dit is, voor altijd, mijn rustplaats, hier verlang ik te wonen.’ (Psalm 132:13,14)

De politiek zal zich niet tegen de Arabische leugen verzetten. Ook Israëls ‘vrienden’ proberen deze opdeling er doorheen te drukken. Amerika voorop. Wie maakt het verschil? Helaas laat de kerk ook weinig van zich horen. Toch zijn het de gelovigen die zich zullen opstellen tegen deze heilloze ‘raad der volken’. Nee, niet vechtend tegen vlees en bloed. Onze strijd is gericht tegen de machten in de hemelse gewesten. Hoe te strijden? Door krachtig Gods beloften te proklameren! Jouw woorden maken het verschil, want je weet het:

‘zo geldt dit ook voor het woord dat voortkomt uit mijn mond: het keert niet vruchteloos naar Mij terug, niet zonder eerst te doen wat Ik wil en te volbrengen wat Ik gebied.’ (Jesaja 55:11)

Er zal een leger van geestelijke strijders opstaan. Zij zullen hun kruik vullen met olie. Zij zullen voor Israël en Jeruzalem in de bres gaan staan! Bereid om de prijs te betalen. Zorg dat jij erbij hoort. Ik zie je op de muren van Jeruzalem.

(p.s. binnenkort zal de NeverBeSilent site een volledige gedaantewisseling ondergaan… zal even wennen zijn. Paul van Leeuwen (design) en Remi (webmaster en techneut) hebben er voor getekend. We zijn hard aan het werk om de site ook in het Duits te vertalen. Ik ben benieuwd hoe jij hem vindt… Wij zijn enthousiast… even geduld nog.)

2 reacties op “Arabieren in Jeruzalem

  1. 1
    MArike zei: op 13 October 2008 om 04:56

    haha Bart je kent me ondertussen een beetje,
    op zich vind ik dat je een goede log schrijft maar dit stukje ‘Maar dan de Arabieren. Uitdagend rijden ze rond door de stad. Trots paraderen ze door de drukke winkelstraten alsof ze zeggen willen: “Jullie tijd zit erop

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  2. 2
    J. Hoogendoorn zei: op 30 September 2008 om 00:25

    Hetgeen je schreef, lazen wij met ontroering. Moedeloosheid en frustraties in Jeruzalem. Je noemde de tekst uit Jesaja 54. onderstaand lied van A.F. Troost is heel bemoedigend.

    Zing welgemoed Mijn volk, Mijn eigen bruid/ zing juichend breek in luid gejubel uit/ Al zijt gij nu onvruchtbaar en alleen, straks spelen kind’ren vrolijk om u heen/ Breid uit uw tent, sla dieper nog uw pinnen/ naar rechts en links zult gij het land ontginnen/ uw nageslacht zal volkeren regeren/ herbouwen wat verwoest was, zegt de Heere.

    Vrees niet Mijn bruid/ vrees niet voor haat en smaad/ vergeten zult gij al het oude kwaad/ de schande van uw jeugd wordt uitgewist/ vergeten dat gij Mij ooit hebt gemist/ Zo waar Zijn naam is Heere der heerscharen/ uw maker is uw man Hij zal u sparen/ de God der ganse aarde zal Hij heten/ uw Losser zal Zijn bruid niet meer vergeten.

    Ik riep u uit uw eenzaamheid en rouw/ een treurende een diep bedroefde vrouw/ Niet lang een ogenblik slechts ging Ik heen/ verborg Ik Mij en liet Ik u alleen/ nu kom Ik weer Mijn hart is vol erbarmen/ Mijn volk Mijn bruid Ik neem u in Mijn armen/ Voor even hield Ik Mij voor u verborgen/ eeuwig zal Ik uw Losser voor u zorgen.

    Jesaja 54 : 1 en 8,
    Sabbat sjaloom!

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie

Reageer

Je email adres is nooit zichtbaar. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>