Uit een ander vaatje tappen

Gepubliceerd Sunday, 14 December, 2008 in Weblogs · Weblogs Bart 3 Comments

Jeruzalem, 14 december 2008. Na een heel goede verlofperiode zijn we weer op ons vertrouwde stekje in Jeruzalem. Zolang blijven we hier overigens niet meer. We gaan in maart verhuizen naar een ander appartement binnen Jeruzalem. Dat wordt dan het 6e nieuwe plekje in twee-en-een-half jaar.

We hebben een week van ons verlof in het schitterende Zwarte Woud doorgebracht. Ik schreef het al eerder; bij onze (jullie) oosterburen bestaat er veel belangstelling voor de wandelingen over de muren van Jeruzalem.

We hadden een uitnodiging ontvangen om te spreken in de plaatselijke gemeente. (Op de Duitse site kun je m’n verhaal beluisteren.) Ik stond verbaasd over de grote belangstelling die er bestaat rondom Israël en de rol van de gemeente in deze onstuimige tijd.

Steeds meer raak ik overtuigd van het verlangen bij de overgrote meerderheid van de gelovigen om tot hun bestemming te komen. Ze zijn het ‘zwalken’ zat. Velen zitten jarenlang in hun gemeente, zingen hun lofliederen, luisteren naar de zoveelste preek maar het lijkt hen niet echt te raken. Vermoeidheid slaat toe. Dat is precies zoals het beschreven staat in het beroemde ‘zondagsschoolverhaal’ van de wijze en dwaze maagden. (Matt. 25:1-13) Ik noem het speciaal ‘zondagsschoolverhaal’, omdat velen niet veel aandacht schenken aan dit verhaal. Ik reken deze geschiedenis tot een van de meest belangrijke en profetische verhalen van onze tijd. Je leest dat niet slechts de dwaze maagden moe waren en in slaap dommelden, nee ook de wijze maagden waren moe en vielen in slaap.

Kijk om je heen…massa’s gelovigen zijn bekaf. Moe van de omstandigheden, de oeverloze informatiestroom die je bestookt, moe van de teleurstellingen en krachteloosheid waar je voortdurend mee geconfronteerd wordt.

Er zijn gelukkig krachtige uitzonderingen op deze regel. Nieuwe initiatieven, nieuwe gemeenten stralen passie en vreugde uit. Maar vooral de gevestigde kerken en gemeenten hebben te kampen met slaapverwekkende diensten.

Zo kunnen we echt niet door. We zullen uit een ander vaatje moeten tappen. Welk vaatje? Het vaatje waar de wijze maagden uit tapten. Zij hadden olie in hun vaatjes! Er is geen ontkomen aan; wees vol van de Heilige Geest. Roep tot God dat Hij jouw vat vult met Zijn olie.

Na een wandeling over de muren riep eens een jong volwassene hardop; “wie neemt ons bij de hand als we straks weer thuis zijn..!” Die roep klonk nog dagenlang door. Die harteroep klinkt nog steeds door! Er staat een generatie te popelen om tot hun bestemming te komen. Een generatie die het verschil wil maken. Geen oppervlakkig ‘voorspoeds’ evangelie najagen maar werkelijk om tot Gods bestemming te komen. Waar zijn die leiders die de nieuwe generatie iets te melden heeft. Zich realiserend dat er een prijs te betalen is, een beker te drinken is. Lijden is soms niet te ontlopen. Vraag maar aan Paulus (2 Kor.11: 23-29)

Fantastisch, al die thema preken en studies. Mee doorgaan, maar er ook behoefte aan pur sang boodschappers, mannen Gods zoals Johannes de Doper die eigenlijk maar een roep liet horen: “Bekeer je, bereid je voor op de komst van de Messias! Bereid de weg voor het volk, ruim stenen op” Mannen Gods die jouw leven op z’n kop zetten! Voorbij met de sleur.

Boodschappers die jou toerusten op de onstuimige dagen die voor je liggen. Leiders die je voorbereiden op de taak waarvoor jij geroepen bent. Leiders die niet blind zijn voor de rol die Israël zal spelen in het eindspel.

In de bres staan voor Israël is geen vrijblijvende zaak. Toch is dat waar we toe geroepen zijn… ”Om sion’s wil niet zwijgen, om Jeruzalem’s wil niet stil zijn…” Daar hangt een prijskaartje aan. Niet iedereen zal je dat in dank afnemen, zelfs in je kerk of je gemeente, lees m’n vorige blog ‘Frontsoldaat’ maar na. Onze wandel met God gaat niet altijd over de ‘Laan der Voorspoed’. Natuurlijk, wandelend aan de hand van de Vader brengt je grote zegen, maar die zegen kent niet zelden een andere vorm dan wij verwachten.

Waar word je opgeleid tot een werkelijk volwassen wachter, een wachter die tegen een stootje kan. Een zoon of dochter van God die begrijpt wat het betekent om te ‘sterven aan zichzelf om vervolgens te leven in Jeshoea…?’ (Joh.12:24,25 – 2 Kor.4: 10,11)

Wil je reageren? Voel je vrij!

Tot ziens op de muren.

Ook nog even een opmerking over het komende jaar. Joke en ik zullen de eerste twee weken van Juli 2009 beschikbaar zijn voor spreekbeurten. De verzoeken komen al binnen, dus wacht niet te lang met ‘organiseren’…

3 reacties op “Uit een ander vaatje tappen

  1. 1

    Helemaal met Hester eens, ik kan het niet zo onder woorden brengen, maar zoals Hester zeg ik: Amen.

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  2. 2
    Hester zei: op 23 December 2008 om 10:18

    Bart, toen ik dit las was het enige wat ik dacht: Amen!
    Dit is precies hoe ik ( wij ) ons op dit moment voelen! zoekend!
    Inderdaad moe van alles. Het enige wat wij willen is inderdaad God volgen en vervuld worden met Zijn Heilige Geest en geleid worden op de weg die Hij voor ons heeft. Dit is nog sterker geworden na ons bezoek afgelopen september aan Israël met christenen voor Israël!
    Het is heel fijn om dit te lezen en te weten dat er mensen zijn die ons begrijpen!!
    heel erg bedankt!

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  3. 3
    jhoogendoorn zei: op 16 December 2008 om 08:14

    Bart, mag ik even? Wie zijn de wijzen in deze gelijkenis die je tot de meest belangrijke verhalen van deze tijd rekent? Zij rekenden met de dingen en kenden de juiste luisterhouding. Dit staat in Efeze 5 : 15 en 16. Wij moeten in deze tijd leven bij de profetieën en overeenkomstig de Heere Jezus uit de hemelen verwachten. Dit moet men aan ons zien, want als wij niet leven naar Gods geboden dan zijn we niet meer dan hen waarover de Apostel zegt: “onwijzen”. “Die dwaas waren, hare lampen nemende , namen geen olie met zich”. Als we het geloof hebben, zegt de Bijbel, en de werken niet dan zullen we niet in het leven blijven met de Wederkomst van Christus. Maar de wijzen namen olie met zich. Dat wil zeggen dat zij stipt waren in het Woord van God en dit eveneens willen uitdragen, of ook proklameren zoals jullie steeds blijven doen op de muren. De wijzen staan dikwijls alleen of worden miskend in hun waarachtige liefde tot de God van Israel en de stad Jeruzalem.
    Laten wij volhardend zijn en in alle omstandigheden aan het Woord van God vasthouden. Ook als wij er voor moeten lijden.
    Wachter, is de Dag nog ver?

    Shalom, J.Hoogendoorn

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie

Reageer

Je email adres is nooit zichtbaar. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>