Jeruzalem, 10 Januari 2009 In tegenstelling tot de tweede Libanonoorlog tegen de Hezbollah terroristen in 2006 laat Israël ditmaal de pers in het ongewisse. Mokkend staat het journaille in bosjes bij de Israëlische grens met Gaza. Veel nieuws is daar niet te halen dus deze correspondenten ’aan het front’ moeten door hun eigen redacties ingepraat worden over de laatste ontwikkelingen. CNN, SkyNews, Al Jazeera, alle nieuwszenders komen woorden tekort om hun verontwaardiging over de Israëlische strijd de ether in te slingeren.

De United Nations reageert nog scherper dan de pers. Hier in Israël worden ze ‘United Nonsense’ genoemd (‘Um Smoum’). Hier is hun crediet al jaren geleden verspeeld.

Israël kan geen goed doen. Protestmarsen in de hele wereld. ‘Intifada’ roepende Nederlandse volksvertegenwoordigers. (ik schaamde me diep, hoe moest ik dat nu weer uitleggen aan mijn Joodse vrienden…)

Israël staat alleen. Als de dienstdoende correspondenten zich zouden verdiepen in Israël en het Joodse volk, dan zouden ze kunnen ontdekken dat voor een Jood ieder mensenleven van enorme waarde is. Elke onschuldige burger die in dit afschuwelijke conflict gedood wordt vervult iedere Joodse burger met pijn. Je kunt er van verzekerd zijn dat de dood van een Arabisch kind een Jood meer pijn doet dan een Hamas terrorist. Nooit zou een Jood het in zijn hoofd halen om zich te verschuilen achter een menselijk schild. Nee, ook niet achter een Arabisch menselijk schild. Nogmaals, als een correspondent zijn research op orde zou hebben dan zou hij dat weten! Het leven is alles voor een Jood.

Dit conflict met Hamas werd pas na 8 jaar terreur in gang gezet. Het geduld van Israël was volledig verspeeld. Heb jij jezelf ooit afgevraagd waarom er geen protesten waren toen Arabische zelfmoord-moordenaars wekelijks bussen met burgers opbliezen in Israël? Jarenlang vond deze terreur plaats. De intifada was juist gericht tegen onschuldige burgers… Geen protestdemonstraties, geen verontwaardigde VN vertegenwoordigers, ook geen christelijke protesten…

Soms word ik gebeld door verontruste (christen)vrienden met de tendentieuze vraag ‘wat ik nu wel vind van dit optreden van Israël…?’ Alsof Israël handenwrijvend naar de dagelijkse televisieuitzendingen kijkt. De sfeer is hier heel terneergeslagen. Zeker, de meerderheid staat pal achter Israëls ingrijpen, maar met een huilend hart.

Deze week belde onze Joodse buurvrouw aan met het verzoek of ze even bij ons mocht bijkomen van alle emoties. Ze was aan het eind van haar latijn.“Hoe moet dit ooit goedkomen?” verzuchtte zij. De toekomst ziet er somber uit. Meer en meer wint de opvatting terrein dat de Arabieren helemaal geen ‘Palestijnse’ staat willen. ‘Er is gewoon geen plek voor een Joodse staat in een moslim regio.’

Zie de strategie van Hamas; alle Joden moeten de zee in… Hoe staat dat in Psalm 83 beschreven?

“Tegen uw volk smeden zij een complot, ze spannen tegen uw lieveling samen, en zeggen: ‘Kom, wij verdelgen dit volk, Israëls naam zal nooit meer worden genoemd.’

Kan het duidelijker? Deze Psalm is zo’n 3000 jaar geleden geschreven. Een voorbeeld van de accuratesse van Gods Woord.

Hamas wil maar één ding: de vernietiging van Gods volk! En de dwaze massa protesteert tegen dit volk van God… vele christenen incluis! Het is echt de hoogste tijd om te ontwaken!

In de Profeten lees je over de situatie die zich in razend tempo ontwikkelt. Israël zal alleen komen te staan. Ten slotte zullen ‘Alle volken op aarde (United Nations) tegen Jeruzalem oprukken.’ (Zacharia 12:3, 14:2) Ook op andere plekken in Gods woord lees je dergelijke voorzeggingen. Uiteindelijk zal God Zèlf afrekenen met de vijanden van Israël.

Dood versus Leven

Vergis je niet, er komt een eind aan het geduld van God. Inderdaad, dit staat in groot contrast met onze roep naar vrede. Afgelopen week sprak een voorganger zijn gelovige toehoorders toe: “Wij moeten af van het denken in vijandsbeelden…” Wat klinkt dat heerlijk humanistisch maar o, zo naïef. Israël wordt omringt door vijanden! En niet de eerste de beste! Door haat vervuld staat slechts de vernietiging van de Joden, de lieveling van God, hen voor ogen! Word wakker! Dit is een geestelijke oorlog; Allah, de afgod van dood versus de God van Abraham, Isaak en Jakob, de God van Leven!

Een moslimleider beantwoordde de vraag wat het begrip ‘leven’ voor hem inhield. Hij antwoordde: “Leven is een gevangenis waar ik zo snel mogelijk uit dien te ontsnappen…” Ook bijgaande video toont een moslimleider die uitroept; “We (moslims) desire death whereas they (the Jews) desire life.”

Over deze geest hebben we het dus.

We zijn sinds 9/11 een grens gepasseerd. Het zal nooit weer worden ‘als vroeger’. Ik schreef het eerder; ‘het speelkwartier is voorbij.’ Gelovigen zullen bij zichzelf te rade moeten gaan. We kunnen niet op dezelfde voet verder. Keuzes zullen gemaakt moeten worden. Voorheen kon je kerk/gemeente nog een beetje om de hete ‘Israël’brij heen. Dat kan niet langer. Er zal gekozen moeten worden. Of op religieus/humanistische gronden, of op geestelijk/Bijbelse grond. De tijden zijn definitief gewijzigd. De kerk zal koers moeten wijzigen, zal moed moeten tonen.

We worden opgeroepen om wachter te zijn ‘op de muren van Jeruzalem’. Dat staat er niet voor niks! ‘Om Sions wil niet zwijgen, om Jeruzalems wil niet stil zijn…’ (Jesaja 62). Dat is een ondubbelzinnige opdracht aan jou en mij. Neem je verantwoordelijkheid op.

Tot ziens op de muren van Jeruzalem.

( Joke en ik zijn de eerste twee weken van juli 2009 beschikbaar voor spreekbeurten…de zondagen zijn reeds bezet…neem contact op.)