Weblog Ton & Tineke Nennie.

Vijf weken op de muren van Jeruzalem! Wat een gave start van onze nieuwe baan bij NeverBeSilent! Elke morgen, behalve op de sjabbat, wandelden we vanaf de Haaspromenade door het Peace Forest naar beneden. De oude stad lag dan letterlijk te schitteren in de zon, zodat de woorden uit Jesaja 62 wel heel dichtbij kwamen.

Bij de Jaffagate was het iedere keer weer een verrassing wie er deze dag zouden komen. Dikwijls ontstond een bont gezelschap van mensen van verschillende leeftijden uit diverse kerken en landen. Steeds opnieuw mochten we mensen uitdagen Gods eigen woorden te proclameren als een zegen over Israël. Wat was het bijzonder om te zien hoe menigeen diep geraakt werd door de kracht en de actualiteit van al die geweldige beloften die de God van Abraham, Izaäk en Jacob op zoveel verschillende manieren heeft gegeven.

Sommige mensen kwamen zelfs meerdere malen op de muur, omdat ze te pakken kregen wat het betekent om God absoluut niet met rust te laten maar Hem voortdurend aan zijn woord te herinneren en zijn volk te troosten. Als afsluiting van de wandelingen proclameerden we meestal gezamenlijk het laatste deel van Sefanja 3. Fantastisch om op die manier ‘leven’ en ‘hoop’ uit te spreken over het Joodse volk. In meerdere talen – zelfs in het Fries! – klonk dan tenslotte de prachtige zegen van Aäron uit Numeri 6.

Het leek wel alsof die telkens terugkerende zegen in de loop van de dagen steeds krachtiger werd uitgesproken. Wat zal de parkeerwacht gedacht hebben, als hij ons daar weer met uitgestrekte handen op de muur zag staan? Een passerende Joodse familie uit New York bedankte ons, toen ze de zegeningen gehoord hadden.

De gesprekken na afloop waren ook heel boeiend. Wat is de Heer creatief in het roepen van mensen! Ieder had zijn of haar eigen verhaal over hoe en waarom hij of zij betrokken was bij Israël.

Omdat we zelf nu vijf weken in de stad waren, konden we ook makkelijker contact maken met Joodse mensen zoals de eigenaars van het restaurantje waar we meestal neerstreken na een wandeling. Een orthodoxe jonge man, met wie we de afgelopen twee jaar telkens even een praatje aanknoopten als we weer een week hier waren, had op een gegeven moment op de site van NeverBeSilent gekeken. Dat leverde een wat diepgaander gesprek op, waarna hij ons spontaan uitnodigde om bij zijn gezin de sjabbat te vieren. Wat een bijzondere ervaring was dat!

Onze tijd in Jeruzalem zit er weer op! We gaan naar huis met in ons hart de persoonlijke verhalen van Joodse mensen, die hier hun leven en hun land hebben opgebouwd, als kinderen van Holocaustsurvivors, vaak zonder verdere familie. Eindelijk hebben ze sinds 1948 een eigen land, dat hen niet alleen bijbels maar ook rechtmatig toebehoort, waarvoor zij zelf of hun kinderen en kleinkinderen nog steeds moeten vechten. Het blijft ongelofelijk hoe nieuws over Israël meestal totaal verdraaid de wereld in gaat en complete naties met zich meesleept en verstrikt in een ingewikkeld web van leugens.
Een vers uit het lied van Debora en Barak (Richteren 5:11) sprak ons juist deze week enorm aan:

“Reizigers, …….. en ook jullie die te voet moeten gaan, overstem met je verhalen het geklets bij de bronnen!”

We moeten onze mond open doen bij familie en vrienden maar zeker ook in onze kerken om de waarheid te zetten tegenover de leugens via de media.
Gods verbondsbeloften aan zijn volk gaan zelfs de historische feiten ver te boven.

Omwille van Jeruzalem kunnen we niet meer zwijgen!