Weblog door Ton en Tineke Nennie.

Waarom maken wachters op de muur het grote verschil tussen bijv. historische Bijbelreizen en levensveranderende proclamatiewandelingen?

We zien zoveel mensen ter plekke geraakt worden door Gods eigen woorden! Je voelt en herkent dat hier een hartsverandering plaatsvindt. Het gaat verder dan alleen een gedachte zoals ‘Dit heb ik nooit geweten, wat gaaf, weer wat geleerd’, maar het mondt uit in ‘Dit verandert mijn denken, dit brengt mij dichter bij Vader en bij zijn plannen’.

Het is de Y-splitsing in je geloofsleven waarbij de onderste weg doorloopt naar rechtsboven en een zijtak naar linksboven afslaat. De Geest overtuigt op een bepaald moment dat er een andere weg ingeslagen moet worden, anders dan tot nu toe, die alles met Israël te maken heeft en je verdere leven in het volgen van Jeshua compleet op z’n kop zet!

Je kan het misschien nog even volhouden om door te gaan op de gebruikelijke geloofsweg, maar die zal steeds religieuzer blijken te zijn en gaandeweg meer van Vader afwijken!

Ik besef wel degelijk dat we nog maar aan het begin staan van het werk van de wachters. Velen worden geraakt in hun hart op de muur! Dat blijkt vaak uit de intensieve gesprekken na afloop! Helaas ontbreekt dikwijls de tijd om met elkaar zo diep in het Woord te duiken dat nieuwe openbaringen werkelijk post vatten in het verstand. Immers, alleen dàn zal men opstaan en met Vader op weg gaan.

De laatste weken hebben we regelmatig Duitsers ontmoet op de muur. Zo was er onverwachts een groep van een man of 15 die zich spontaan aansloot bij onze proclamatiewandeling. De timing van God was merkbaar; ze waren de vorige dag in Yad VaShem geweest!

We startten met Jesaja 62 en Daniel 9 over het plaatsvervangend schuldbelijden. Vrijwel direct was er die speciale ‘klik’ met de meesten van hen! Het begin van die bijzondere verbondenheid tussen Duitsers en Nederlanders, die we in januari tijdens een ‘Wächterreise’ ook al zo sterk hadden ervaren. Mensen reageerden vooral emotioneel bij de tekst over ‘de zonen van je onderdrukkers’ in Jesaja 60:14. Als Nederlanders gaan wij ook niet vrijuit!

De gezamenlijke proclamatie van het slot van Zefanja 3 in het Duits, bovenop de Zionspoort, was met recht een hoogtepunt! Bij menigeen liepen de tranen over hun wangen.

Deze groep hadden we graag een week op de muur willen hebben!

Onder de koffie kon ik gelukkig nog lange tijd vol vuur de diepte in gaan met een aantal mannen. Dit van hart tot hart met elkaar spreken in een gezonde afwisseling van geraakt zijn, honger naar méér en een portie humor werd afgesloten met een stevige broederlijke ‘hug’.

Meer en meer realiseer ik me dat het tijd wordt de Jozua’s en de Kalebs te trainen die Vader aan het oproepen is. Spreken in kerken en jeugdgroepen is nog maar het begin!

Wat gebeurt er als gemeentes jaarlijks een aantal mensen als wachters uitzenden naar Jeruzalem? We zien hoe God in persoonlijke levens drastisch ingrijpt. Wat gebeurt er als Hij dat in gemeentes kan doen?

Vier weken ‘Wachter zijn’ vliegen voorbij! Terug naar huis, heerlijk, maar toch met een dubbel gevoel. Ook hier voelen we ons steeds meer thuis. Meerdere dagen bevonden we ons op het plein bij de Hurva-synagoge tussen de Joodse mensen en hun gezinnen. We hebben daar gelopen, gezeten en alles opgezogen!

Verbonden met Zijn volk, één in het bidden van het “Sh’ma Israël”, één in het besef dat Jeruzalem werkelijk de stad is van de God van Abraham, Izaäk en Jacob!

Ton Nennie