Jeruzalem, 3 mei 2010. We beleven drukke tijden op de muur. Gisteren en vanochtend liepen meer dan honderd wachters met ons mee. Voor velen betekent deze muurwandeling een hoogtepunt van hun Israël reis. De oude profeten krijgen opnieuw betekenis. Oude ingesleten ‘waarheden’ komen op de tocht te staan. Het belang van het herstel van Israël wordt opeens meer helder en veelbetekenend voor onze dagen. De voetstappen van de Messias komen naderbij.

Steeds meer bezoekers aan Israël plannen één of meerdere wandelingen over de muren van Jeruzalem. Velen komen na verloop van tijd weer terug. Ik heb het aantal bezoekers niet bijgehouden, maar dat loopt inmiddels in de vele duizenden. Voor een groot aantal van hen leidt een proclamatie- wandeling tot vernieuwd denken. Hun kijk op de gemeente in verhouding tot Israël en de Bijbel ondergaat een grote verandering. Voor sommigen is de muurervaring een bevestiging van een diep innerlijk gevoel van onvrede over de algemene christelijke opvatting dat alles om de kerk zou draaien. De foute opvatting dat Israël weggedrukt zou zijn in de marge van Gods plan.

Anderen komen er met een schok achter dat ze jarenlang misleid zijn. Met ‘Israël’ zou de gemeente bedoeld worden. ‘Wij, heiden gelovigen, zijn de ware Israëlieten, de gemeente is het ware, geestelijk Israël.’ Deze dramatische valse vervangingsleer is gelukkig door velen in de afvalcontainer geworpen, maar ongemerkt houden velen onbewust vast aan het ‘geestelijk Israël’ denken. Hardleers blijven we de gemeente ‘de bruid’ noemen. Oude profetieën die gericht zijn tot Israël worden zonder enkele zweem van nederige terughoudendheid toegepast op de gemeente. Nog steeds loop ik regelmatig op tegen een zelfgenoegzame kritisch-christelijke houding ten opzichte van Israël en de Joden. Hun betoog is dikwijls herkenbaar aan een klinische, genadeloze ondertoon.

Ik voel me dan uit het veld geslagen. Tegen zo’n waterval van christelijk onbenul heb ik geen verweer. Alsof er helemaal geen sprake is van een uitverkoren volk…en een beloofd land. Wat bedoelt u; ‘Joodse wortels?’

2600 maal wordt de naam Israël genoemd in de Bijbel. Een vriend van me heeft een oude stukgelezen bijbel ontdaan van alle pagina’s die verwijzen naar Israël, Jeruzalem en het Joodse volk. Het werd een wel heel dun boekje.

Slechts de eerste hoofdstukken van Genesis overleefden deze zuiveringsoperatie. Twee zwarte kaften met enkele pagina’s daartussen geklemd.

Hoe is het mogelijk dat we er in geslaagd zijn om Gods uitverkiezingsplan met Israël bijna geheel naar de donkere schaduwen van het christendom te verbannen?

God is opgestaan.

God is opgestaan om zich weer over Sion te ontfermen. ‘Van ver ben Ik naar U toegekomen, Israël.’ We zien het voor onze ogen gebeuren. Het herstel van Israël en het Joodse volk is in volle gang. Na eeuwen van woestenij wordt Israël weer omgetoverd tot een prachtige natie. Ruïnes worden herbouwd, de wildernis wordt als de tuin van Eden, het Joodse volk, eeuwenlang verstrooid over alle vier windstreken keert weer terug naar huis. Jeruzalem is opnieuw de hoofdstad van Israël. Maar o, wee…wat heeft dat een voeten in aarde.

Pijnlijk.

De hele wereld verzet zich tegen dat herstel van Israël. We aanvaarden Gods reddingsplan niet. We willen niets weten van de Bijbelse voorzeggingen dat God zich opnieuw keert naar Sion om zich over haar te ontfermen.

De wereld is stekeblind. Hoe kan dat ook anders, zij hebben geen geestelijk inzicht. Zij verlenen geen gezag aan Gods eigen Woord. Zij zijn niet op de hoogte van Gods Meesterplan. Zij beseffen niet dat de Messias zich klaarmaakt om terug te keren. Zij realiseren zich niet dat de Messias niet zal terugkeren in New York, Brussel of Urk, maar dat Hij zijn voeten zal plaatsen op de Olijfberg.

Laat de lokatie van deze Olijfberg zich nou precies in Oost-Jeruzalem bevinden? Verder lezen we dat God op de Sionsberg zal gaan wonen; ‘De Heer heeft Sion verkozen en als woonplaats begeerd: “Dit is, voor altijd, mijn rustplaats, hier verlang Ik te wonen…’” (Psalm 132:13,14). Je raadt het al, ook deze Sionsberg ligt in Oost-Jeruzalem. Beide lokaties liggen in het oostelijk gedeelte van Jeruzalem waarvan de westerse landen menen dat het aan de Palestijnen toebehoort. Zelfs meneer Obama, die grote vriend van Israël verbiedt Israël om In Jeruzalem te bouwen. Gaat er al een lichtje bij je branden? We zijn verwikkeld in een geestelijke strijd op leven en dood. Alle demonische machten doen hun uiterste best om te verhinderen dat de Messias zal terugkeren op aarde.

Alle machten en krachten worden ingezet om Israël, Jeruzalem en het Joodse volk van de aardboden te vegen. Dat is de werkelijke, onderliggende reden van het islamitisch geweld tegen het Joodse volk en Israël. In feite is deze geestelijke strijd gericht tegen de God van Israël.

Dat de wereld en het journaille dat niet ziet en erkent is logisch. Zij erkennen het gezag van Gods Woord niet. Hebben niets met de Bijbel. Maar ik vraag me met toenemende verbazing af hoe het mogelijk is dat zoveel gelovigen meehuilen met de meute? Hoe kan het bestaan dat geestelijk leiders geen greintje geestelijk benul tentoonspreiden? Ze schrijven kritische ‘vrienden’brieven naar Joodse leiders. Ze hebben niet in de gaten dat deze acties een luidruchtig brevet van geestelijke blindheid etaleren. Wee de volgelingen van deze dwaalleraars. Deze christelijke onwetendheid is pijnlijk en onverdedigbaar.

Ondertussen gaat God onverstoorbaar door met zijn herstelplan. De Overwinnaar staat vast. Toch voert Hij deze strijd niet zonder zijn kinderen. Jij en ik participeren in deze strijd. Daarom lees je de oproep in Jesaja: Jeruzalem, Ik heb wachters op je muren gezet die nooit zullen zwijgen, dag noch nacht. Jullie die een beroep doen op de HEER, gun jezelf geen rust en gun Hem evenmin rust…

Ontwaak en laat je horen. Zwijg niet langer. We kijken naar je uit!

Tot ziens op de muren van Jeruzalem.