‘Jeruzalem, 29 juni 2010. We leven in boeiende tijden. Ik heb het idee dat er in de ‘onzienlijke’, geestelijke wereld ongelooflijk veel activiteit plaatsvindt. Het rommelt. De volken zijn in beweging. Psalm 2 verwoordt het zo; ‘Waartoe leidt het woeden van de volken, het rumoer van de naties? Tot niets. De koningen van de aarde komen in verzet, de wereldmachten spannen samen
tegen de HEER en zijn gezalfde…’ (Psalm 2:1,2)

Eigenlijk is het ongelooflijk, Israël kan geen vinger uitsteken of de hele wereld rollebolt over haar heen. Kirgizië staat in brand, Afghanisthan kan het aantal burgerslachtoffers niet bijhouden en stevent af op een chaotische toekomst. Irak herstelt zich van de zoveelste bloedige zelfmoordaanslag en moet er niet aan denken dat de Amerikanen straks vertrekken, Turkije steekt zonder te blozen de grens met Irak over om de Koerden een lesje te leren. Darfur ettert door, Iran vormt een reëel gevaar voor miljarden mensen. Het lijkt de internationale politiek en media niet werkelijk te interesseren. Gelaten schenken ze nog eens in.

Hun lethargische houding verandert echter binnen de kortste tijd als Israël in ‘t vizier verschijnt. Ze doen ’t weer!

Hamas kinderkampen

Eergisteren vielen gewapende en beblinddoekte Hamas terroristen een UN kinder vakantiekamp aan in de Gazastrook en vernielden tenten, het zwembadje en andere zaken. Ze accepteren niet dat hun islamitische kindertjes het UN kamp bezoeken in plaats van de Hamas kinderkampen, waar ze uit de koran leren, waar haat naar Joden wordt onderwezen en kinderen geïndoctrineerd worden met islamitische vernietigings verhalen. Dit is nu al het tweede incident in deze nog jonge zomer.
Hamas kindertjes mogen niet badderen in zwembadjes. Hamas kinderen moeten leren haten. Wie zegt hier iets van? Welke journalist toont lef en maakt een reportage? Welke politicus laat van zich horen? Welke predikant of voorganger?

Steeds meer raakt Israël in een isolement. Ik schreef het al eerder. Landen als Amerika en Turkije heroverwegen hun vriendschapsbanden met Israël.

Turkije heeft haar lange vriendschapsband met Israël inmiddels in de vrieskast gezet. Interessant detail; toen bleek dat Turkije tevergeefs aanklopte bij Europa wist Recep Tayyip Erdogan, de premier van Turkije niet hoe snel hij in de armen van zijn islamitsche vrienden moest springen.

Dit is het seizoen dat God mensen roept en op hun strategische plek zet.

Een Gideons ‘wachters’bende wordt gevormd. Dit is het seizoen dat gelovigen een keuze moeten maken; ‘ja’, of ‘nee’ tegen Israël. De westerse wereld staat aan de vooravond van grote ontwikkelingen. De profeten laten er geen gras over groeien. Veel kerken denken de dans te ontspringen. Helaas, ik moet je teleurstellen. Als je in de bijbel leest over de ‘volken’ (goyim), dan worden daar de ‘niet-Joden’ mee bedoeld. ‘Volken’ in de bijbel is dus inclusief de niet-Joodse christelijke kerk.

Opname of wederkomst?

Vreemdgenoeg lijken veel christenen zich niet bezorgd te maken over de ernstige tijd die vlak voor ons ligt. Velen denken stilletjes; als het echt menens wordt worden we heerlijk ‘opgenomen’ in de hemel. Tot ziens, Joden! Zie je later…

Veel van mijn christelijke vrienden kijken niet zozeer met verwachting uit naar de wederkomst, maar naar de ‘opname’. Ze houden geen rekening met de ernstige tijd die voor ons ligt. Ze denken de dans te ontspringen.

Jeshua waarschuwt ons; ‘Wees waakzaam en bid onophoudelijk om te ontkomen aan de dingen die gebeuren gaan en om voor de Mensenzoon te kunnen verschijnen.’ (Lukas 21:36)

We zullen op onze qui vive moeten zijn. God weet wie bij Hem schuilen, zegt Hij in Nahum 1:7. Het is zeker niet mijn bedoeling om je de stuipen op het lijf te jagen, toch is het van doorslaggevend belang hoe jij staat tegenover Gods oogappel, Israël; ‘Maar de dag van de HEER is nabij voor alle volken (inclusief kerken); dan zal met jou gedaan worden wat jij met hen (Israël) gedaan hebt, dan zullen je daden op je eigen hoofd neerkomen.’ (Obadja 1:15)

Ik kan er ook niks aan doen, zo staat het geschreven. Onze houding t.o.v. Israël is bepalend voor onze toekomst. Wij, christenen hebben niet bepaald een maagdelijk verleden wat betreft onze christelijke houding naar Israël.

Tweeduizend jaar christendom heeft ons tot de aartsvijand van het Joodse volk gemaakt. De hoogste tijd om eerlijk in de spiegel te kijken. Hoe sta jij tegenover het Joodse volk, Gods oogappel? Wijs je met een kritische vinger naar hen, net als de vrienden van Job, of sta je voor hen in de bres?

Onvoorwaardelijk en standvastig.

Israël heilig boontje

Nee, Israël is zeker geen heilig boontje. Ze maken fouten, net als jij en ik. Dat is het punt helemaal niet. Maar als God zegt; ‘Wie aan mijn volk komt, komt aan mijn oogappel!’ (Zacharia 2:12) Dan kun je dat maar beter serieus nemen. Als je je kritische vingers uitstrekt naar Israël, strek je deze vingers uit naar de God van Israël. Ik zou me tweemaal bedenken.

Eigenlijk is het geweldig om juist in deze tijd te leven. Oeroude profetieën worden voor onze ogen vervuld! Als je wilt zien waar God tastbaar aan het werk is, dan raad ik je aan je vizier naar Israël te richten. God is opgestaan om zich over Sion te ontfermen! (Psalm 102:14) Daar gebeurt het.

Het is niet voor niks dat alle volken (inclusief kerken) zich tegen Israël verzetten. Zo staat het geschreven.
God Zelf zal Israël in bescherming nemen. Zijn herstelplan is begonnen. Niemand kan de vervulling van Gods profetieën stoppen. Niemand kan het herstel van Israël verhinderen. Geen Palestijnse terrorist, geen Turkse premier, geen United Nonsense decreet, geen predikant. God is soeverein. Zijn wil wordt uitgevoerd. Het is Gods bedoeling dat wij, gelovigen actief participeren in dit herstelplan. Hij zoekt wachters die niet langer zwijgen. Wachters die de weg banen voor zijn volk Israël. Wachters die stenen opruimen. De de troep opruimen die wij achtergelaten hebben gedurende tweeduizend jaar christendom. (Derek Prince zei dikwijls; ‘clear the rubble, christian rubble…’)

Duizendste wandeling.

De komende twee weken zijn voor Joke en mij wel heel bijzonder. Ik heb de tel niet precies bijgehouden, maar op twee weken nauwkeurig kan ik zeker vaststellen dat ik m’n 1000ste wandeling zal maken. Als je me dat een aantal jaar geleden had voorzegd, dan had ik je hartelijk uitgelachen. Zo zie je maar; Gods wegen zijn ondoorgrondelijk.

Vier jaar geleden zijn we met de wachterswandelingen begonnen.
Ik heb een boel geleerd in deze vier jaar. Joke en ik verheugen ons in de enorme belangstelling die bestaat onder gelovigen. Voor zoveel mensen markeerde de muurwandeling het begin van een volstrekt nieuwe kijk op Gods profetieën t.a.v. Israël.

Ik heb de indruk dat de tijd aanbreekt dat meerdere wachters zich zullen aanmelden. Mensen die als vrijwilliger een geestelijke wachterstaak zullen gaan vervullen. Wachters die hier in Israël komen wonen.

Je kent onze visie; uiteindelijk zien we uit naar de dag dat de hele dag en de hele nacht wachters de muren bemannen. De dag zal aanbreken dat pelgrimsreizen plaats zullen maken voor wachtersreizen.

Als de dagen spannender worden, zullen meer wachters zich aanmelden. Gemeenten zullen overstag gaan. Ze zullen gaan investeren in wachtersreizen. Ze zullen wachters uitzenden. We zien reikhalzend uit naar deze nieuwe dimensie binnen het Lichaam van gelovigen.

Tot ziens op de muren van Jeruzalem!

Verlof

Joke en ik zullen vanaf 19 juli t/m 30 augustus in Nederland zijn. Voor de maand augustus zullen Ton en Tineke Nennie ons waarnemen. Voor de tweede helft van juli hebben we geen waarnemers. Maar, laat je daardoor niet weerhouden om de muren te beklimmen.