Jeruzalem, 4 oktober 2010. De grootste drukte in Israël lijkt weer voorbij.
Massa’s gelovigen vanover de gehele wereld vierden het Loofhuttenfeest.
Veel gelovigen bezochten de, door christelijke organisaties georganiseerde, Loofhuttenfeesten. Dat is best mooi en feestelijk, maar gelukkig is er sprake van een toenemende tendens om dit Joodse Loofhuttenfeest samen met de Joodse bevolking te vieren.

Ook het Loofhuttenfeest in ten slotte geen christelijk feest… Je komt nota bene speciaal naar Israël, dan wil je toch kennismaken met de Joodse invulling van dit mooie feest? De volken zullen naar Jeruzalem afreizen om samen met de Joden het grote feest te vieren.
Het zou mooi zijn als de christelijke organisatoren zich nog eens achter de oren krabden.

Veel feestgangers maken van de gelegenheid gebruik om met ons een proclamatiewandeling te maken over de muren van Jeruzalem. Het is bemoedigend om te zien dat velen zich voelen aangesproken. Het valt me op dat velen al diverse keren met ons meegewandeld hebben. Ze blijven terugkomen! Ook hoor ik van predikanten die daadwerkelijk hun theologie t.a.v. Israël wijzigen. Wekelijks wordt voorbede gedaan voor Israël.

Verleden week wandelde een oudere predikant mee. Hij genoot van iedere minuut. Ook hij verzekerde me dat-ie vanaf nu tijdens iedere spreekbeurt speciaal aandacht zal vragen voor Israël. ‘Ongeacht de mening der gemeenteleden.’

We hebben net de jaarlijkse Israëlzondag achter de rug. Ik zal niet nalaten om te blijven beklemtonen dat elke keer als gelovigen samenkomen Israël genoemd dient te worden in onze gebeden en proclamaties. Iedere zondag zou een ‘Israël’zondag moeten zijn. ‘Jeruzalem, Ik heb wachters op je muren gezet die nooit zullen zwijgen, dag noch nacht.’ (Jesaja 62:6) Dag en nacht brengen wachters Zion en Jeruzalem voor het aangezicht van de Heer. Bij deze Bijbelse opdracht verbleekt die ene jaarlijkse Israëlzondag een beetje.

Allah

Er komen mij steeds vaker geluiden ter ore die bij hoog en bij laag beweren dat de islamitische god Allah dezelfde zou zijn als de God van Abraham, Isaak en Jakob.

Zelfs in evangelische kringen wringt men zich in allerlei inlegkundige bochten om maar aan te tonen dat beide vredelievend zijn.

Afgezien van de gedachte dat afgod Allah er niet aan moet denken dat hij een zoon zou hebben, is er nog een overtuigend argument dat definitief afrekend met deze dwaling.

In Psalm 83 lees je;

‘God, houd U niet stil, zwijg niet, God, zie niet onbewogen toe, Uw vijanden roeren zich, trots heffen Uw haters het hoofd. Tegen Uw volk smeden zij een complot, ze spannen tegen Uw lieveling samen, en zeggen: ‘Kom, wij verdelgen dit volk, Israëls naam zal nooit meer worden genoemd.’ Zij hebben samen plannen gesmeed en zich tegen U verenigd…’

Psalm 83:2-6

Deze profetische Psalm verschaft duidelijkheid. God wordt door de Psalmist opgeroepen om niet langer te zwijgen. Vervolgens wordt gemeld dat Uw vijanden zich roeren en dat Uw haters het hoofd heffen. Even verder zie je dat deze vijanden plannen gesmeed hebben tegen U.

Deze vijanden richten zich specifiek tegen U, de God van Israël. Dus is het van belang om te ontdekken over welke vijanden het dan gaat. Deze Psalm verschaft duidelijkheid;

…’de tenten van Edom en de Ismaëlieten, Moab en de zonen van Hagar, Gebal en Ammon en Amalek, Filistea en de bewoners van Tyrus. Zelfs Assyrië heeft zich aangesloten en de hand gereikt aan de zonen van Lot.’

Psalm 83:7-9

De volken die hier opgesomd worden zijn precies dezelfde volken die Israël vandaag omringen! Islamitische volken, de aartsvijanden van Israël. Ze hebben inmiddels andere namen gekregen, maar in wezen zijn het dezelfde volken. Edom staat voor de Arabische Palestijnen, Ismaëlieten voor Saoedi-Arabië, Moab en Ammon (de zonen van Lot) staan voor Jordanië, Hagar staat voor Egypte (en bedoeïnen), met Gebal wordt Libanon bedoeld, en verwijst naar Hezbollah, Filistea staat voor Gaza, dat strookje land wordt vandaag in de wurggreep gehouden door Israëls aartsvijand, Hamas.
De logische conclusie die je hieruit kunt trekken is dat de populaire gedachte, dat Alla dezelfde zou zijn als de Eeuwige, onhoudbaar is. Het is onwaarschijnlijk, zeg maar gerust onmogelijk dat deze islamitische volken zich vijandig tegen de God van Israël zouden verzetten indien Hij dezelfde zou zijn als afgod Allah!

Bestudeer deze Psalm. Het is de hoogste tijd om Allah te ontmaskeren als de grote tegenspeler van de Schepper, de Eeuwige, Almachtige God van Israël.

Er woedt een geestelijke oorlog op leven en dood. De afgod van dood versus de God van Leven.

Er zal een krachtig geluid moeten opklinken in iedere kerk en gemeente.

Predikanten en voorgangers zullen hun religieuze, en politiek correcte mensenrechten retoriek moeten inruilen voor de heldere taal van een boodschapper. De gemeente wacht erop. Ze hunkert naar vast voedsel, de tijd van het toedienen van religieus junkfood ligt definitief achter ons;

‘Wie is die betrouwbare en verstandige dienaar die de heer heeft aangesteld over zijn huispersoneel om hun op tijd te eten te geven? Gelukkig de dienaar die daarmee bezig is wanneer zijn heer komt.’

Matteüs 24:45,46

Deze tijd roept om een profetisch geluid. Woorden van openbaring die de gemeente in verwarring, richting geeft.

Libanon

Onze Iraanse demagoog Ahmadinejad maakt een tweedaagse trip naar Israëls buurland Libanon. Hij zal zijn Hezbollah strijders moed in spreken. Israël wordt omringd door vrienden van deze dwaas. Hamas in de strook van Gaza, Hezbollah in het noordelijk gelegen Libanon en dan hebben we President Bashar Assad nog in Syrië. Van je buren moet je ‘t hebben. Ahmadinejad heeft laten weten dat hij een bezoek wil brengen aan de grens met Israël. Hij wil dan wat stenen gooien naar Israël. Als symbool van minachting.

Ik hoop dat-ie het Nederlandse spreekwoord kent; wie kaatst moet de bal verwachten.

Ik kijk naar je uit, op de muren van Jeruzalem.