Photo: Channel 10 News.Photo: Channel 10 News.

Brand geblust

Gepubliceerd Saturday, 4 December, 2010 in Weblogs · Weblogs Bart 1 Comment

Ermelo, 7 december 2010


‘De HEER brult uit de hoge hemel, Hij gromt vanuit zijn heilige woning,Hij buldert over zijn kudde.
Als een druiventreder schreeuwt Hij tegen de bewoners van de aarde. Tot aan de einden der aarde klinkt krijgsrumoer, want de HEER klaagt alle volken aan…
Jeremia 25:30,31

De grote bosbrand in het noorden van Israël is geblust. 41 mensen vonden de dood in deze afschuwelijke brand die bijna de helft van de bossen in de Karmel in de as gelegd heeft. Het herstel zal tientallen jaren in beslag nemen.

Ook aan de grote droogte is een eind gekomen. Het heeft de laatste dagen gegoten! De weersverwachting ziet er gunstig uit. Er wordt meer regen verwacht. Israël heeft te kampen met de grootste droogte sinds haar hergeboorte in 1948. De zomer van 2010 was de warmste tot nog toe. Warmte en droogte teisterden Israël dit jaar.
Massaal verzamelen Joden zich bij de Klaagmuur (Kotel) om te bidden voor regen.
Ook in ons land worden gelovigen opgeroepen om te bidden voor regen.

Bij het zien van de eerste beelden van de brand realiseerde ik me plotseling; voor even wordt zichtbaar gemaakt hoe het er op het ogenblik aan toegaat in de onzienlijke wereld. Het is oorlog in de ‘hemelse gewesten’. Deze geestelijke strijd blijft voor onze natuurlijke ogen verborgen. We weten wel dat er een hevige strijd woedt in die onzichtbare werkelijkheid, juist in Israël, maar we ervaren die strijd niet dagelijks. Deze vlammen lijken ons een blik te gunnen op deze felle geestelijke strijd.

We lezen over onophoudelijke kritiek op Israël, we zien hoe president Obama zich in allerlei bochten wringt om maar een vrede tussen Palestijnen en Joden te forceren. Een vrede zou die ten koste zou gaan van Bijbels land. Jeruzalem zou opgedeeld worden, Samaria en Judea , het ‘hartland’ van Israël zullen weggegeven worden, Israël zal niet als Joodse staat worden erkend. Het Palestijnse ‘vluchtelingenprobleem’ zal als een zwaard van Damocles dreigend boven deze vredesconstructie blijven hangen.
Kortom, een oneerbaar vredesvoorstel waar de Palestijnen geen werkelijke concessies wensen te doen. Israël komt steeds meer onder druk te staan. Vrienden haken af. Zelfs binnen de kerk. Israël komt alleen te staan.

Een volk dat afgezonderd leeft

In het boek Numeri lees je dat Israël geroepen is om alleen te wonen. Israël verbindt zich niet met andere volken. (Numeri 23:9) God heeft hen ‘uit alle volken geroepen’. Deuteronomium 7:6
In Leviticus lees je: ‘Ik de Heer, ben heilig en heb jullie (Israël) van de andere volken onderscheiden om mijn volk te zijn.’ (20:26)

Een theoloog noemde deze uitverkiezing van Israël: ‘de schande der exclusiviteit.’ Deze godgeleerde wordt niet gehinderd door enig geestelijk inzicht. Israël werd immers niet uitverkoren ten koste van de overige volken, maar tot redding van de heidense volken. Zij mochten de hete kastanjes uit het vuur halen. Israël, Gods eerstgeboren zoon, betaalde een enorme prijs. Lees de Joodse geschiedenisboekjes er maar op na.

Israël zelf kon zich niet vinden in deze Goddelijke uitverkiezing. Zij wilden juist niets anders dan zich bij de andere volken voegen. Israël verlangde helemaal geen uitverkoren status. ‘Jullie (Israël) denken dat je kunt worden als de volken die in andere landen wonen…’ (Ezechiël 20:32) Ze wilden niet opvallen. Israël wilde ‘erbij horen’. Dat was ook de voornaamste beweegreden waarom Israël riep om een koning: ‘Nee, we willen een koning en anders niet! Dan pas zullen we gelijk zijn aan alle andere volken.’ (1 Samuel 8:19,20)

Jeshua zegt in zijn beroemde ‘hogepriesterlijk gebed’: ‘De wereld haat hen (de Joden) omdat zij niet bij de wereld horen, zoals Ik niet bij de wereld hoor.’

Tot op de dag van vandaag doet Israël haar uiterste best om volwaardig deel uit te maken van de familie der volken. Ze wil voor ‘vol’ worden aangezien. Aan haar inzet kan ’t niet liggen. Israël heeft de wereld veel geschonken. Geen volk bracht zoveel Nobelprijswinnaars voort. Geen volk heeft meer uitvindingen op haar naam staan. Zonder Joodse know-how zou de IT -wereld nog knullig in haar kinderschoenen voortstrompelen.

In welk land de Joden zich ook vestigden, zij probeerden met alle macht hun gastland tot zegen te zijn. In wetenschap, in gezondheidszorg, in de kunsten, dienend in het leger. Het mocht niet baten. Steeds weer opnieuw werd Israël uitgekotst.

Nederland behoort tot de zeldzame Europese landen dat de Joden nooit de toegang tot het land heeft ontzegd, of de Joden het land heeft uitgeknikkerd.
De Nederlandse houding gedurende het Naziregime verdient overigens geen waardering. Onderdanig en ambtelijk correct organiseerden we met z’n allen een soepele logistieke afhandeling van de Jodentransporten richting Auschwitz en omstreken. Ook waren we niet te beroerd om talloze Joden aan te geven bij de Duitse vijand.

Israël zal alleen komen te staan

Israël zal alleen komen te staan; alle politieke en overige initiatieven ten spijt. Daar helpt geen charme offensief aan. De familie der volken gunt de Joden geen plaats onder de zon. Zeker niet onder de Midden-Oosten zon. Israël zal geïsoleerd worden. Ze zullen als de Grote Spelbreker gestigmatiseerd worden. De Onderdrukker, de Apartheidsstaat, de Overtreder. Israël zal het etiket ‘Schurkenstaat’ opgespeld krijgen.

Zoals Jeshua, de eniggeboren Zoon, tweeduizend jaar geleden alleen aan de Romeinse executiepaal hing, zo zal ook Israël, Gods eerstgeboren zoon (Exodus 4:22) alleen aan de ‘Romeinse executiepaal’ opgehangen worden. Tenminste, als het aan de heren politici en hun geestelijke kompanen zou liggen.


‘Ik zal van Jeruzalem een beker wijn maken die de omringende volken bedwelmt. Als Jeruzalem wordt belegerd, zal ook Juda onder de voet gelopen worden. Op de dag dat alle volken op aarde tegen Jeruzalem oprukken, zal Ik van de stad een zware steen maken waaraan haar belagers zich vertillen.’

(Zacharia 12:2,3)

Toch zullen ‘alle volken’ van een koude kermis thuiskomen. Nou ja, koud… koud zal ’t niet echt zijn.


‘Nu lopen vele volken tegen je (Israël) te hoop, ze zeggen: ‘Laat Sion maar worden ontwijd, wij zullen ervan genieten!’ Maar ze weten niet wat de HEER met ze voorheeft, ze hebben geen inzicht in zijn besluit: dat Hij ze verzameld heeft als graan op de dorsvloer. Vrouwe Sion, dors hen.
Ik geef je een horen van ijzer en hoeven van brons, je zult die volken vertrappen.’
Micha 4:11-13

Hier wordt een stukje van de sluier weggetrokken. Israël komt alleen te staan. Alle volken (Verenigde Naties) zullen Israël omringen en bedreigen. Maar het loopt niet zo goed af voor deze volken. God Zelf zal ingrijpen. ‘Ze weten niet wat de Heer met ze voor heeft…’ Vrouwe Sion (Israël) zal hen dorsen. Maak je borst maar nat.

We keren terug naar de actualiteit. Toen ik de enorme vlammenzee zag die de hemel oranje-geel kleurde, werd ik onmiddellijk bepaald bij de geestelijke strijd die gaande is in de hemelse gewesten.
Er wordt gevochten om Jeruzalem en Israël. Daar vindt de beslissende slag plaats. Alle vijanden verzamelen zich om zich in deze strijd te mengen. Deze geestelijke, aan ons oog onttrokken strijd zal zich ook tot een zichtbare, natuurlijke oorlog ontwikkelen. Deze eindstrijd vindt zowel in de hemel als op onze zichtbare aarde plaats.

Opnieuw werd ik bepaald bij de woorden dat Israël apart gezet is. Zich niet verbindt met andere volken. De tijd zou wel eens aangebroken kunnen zijn dat God zijn uitverkoren volk waarschuwt om zich niet langer tot andere volken te wenden. Israël zal zich volledig tot God, de God van Israël moeten wenden. Dat zal ook gaan gebeuren. Keer terug tot God! Stel je vertrouwen niet langer op de overige volken. Ten slotte zal Hij Israël uitredden. Er zal geen ‘externe’ hulp aan te pas komen.
Het moment is niet ver meer dat God zal zeggen: ‘Genoeg is genoeg.’

God heeft deze allesvernietigende vlammen niet gestuurd, ook heeft Hij die enorme droogte niet gestuurd, maar Hij gebruikt deze rampen wel voor de uitvoering van zijn plan. Dit is wel zo’n moment waar Hij zegt: ’Kom terug, mijn volk, keer terug naar de Heer.’
Als wachters op de muren van Jeruzalem proclameren we dagelijks Gods woorden die oproepen tot terugkeer tot God: ‘Keer terug, Israël, naar de HEER, je God!… Onze redding verwachten we niet langer van Assyrië, op paarden en strijdwagens zullen wij niet meer vertrouwen, wat we zelf gemaakt hebben niet meer onze god noemen.’ (Hosea 14:2-4) Je zou deze woorden eenvoudig kunnen omzetten naar onze tijd: ‘Onze redding verwachten we niet langer van Amerika, Europa, de Verenigde Naties, de IDF,… op onze vliegtuigen en tanks zullen wij niet meer vertrouwen.’

Israël zal alleen komen te staan.
Alleen met God, welteverstaan.

De tijd zal spoedig aanbreken dat zij zich niets meer zullen aantrekken van de antisemitische aanbevelingen der Verenigde Naties en overige ‘vrienden’. Ze zullen kritische brieven van ‘christelijke, onverbrekelijke vrienden’ terzijde schuiven. God zal grote wonderen verrichten. Hij zal deze wonderen verrichten via zijn volk Israël. Oude tijden keren terug:


‘Als in de dagen van zijn bevrijding uit Egypte laat Ik dit volk wonderbaarlijke daden zien. De volken zullen het zien en beschaamd staan, beroofd van hun kracht, doof en met de hand op de mond. Ze zullen stof likken als een slang, als dieren die kronkelen over de grond. Sidderend zullen ze uit hun burchten komen, vol ontzag voor de HEER, onze God. Ze zullen u vrezen!’
(Micha 7:15-17)

Ik geef het toe, dit is geen alledaagse weblog. Buiten sneeuwt het. Morgen pakjesavond. De goede sint zal mijn weblog fronsend en niet-begrijpend wegklikken. Terwijl hij zijn onbetwiste gezag in Rome zou kunnen aanwenden om de moederkerk wakker te schudden. Ook strookt dit verhaal niet echt met de kerstgedachte. ‘Vrede op aarde.’ Vrede zal zeker aanbreken, maar voordat het zover is zal God afrekenen met zijn vijanden. De Heer brult, Hij gromt, Hij buldert, Hij schreeuwt. Je kunt Hem horen door de vlammen heen.

Ik bid dat dit verzengende vuur met de grootste spoed gedoofd zal worden door een enorme, langdurige regenbui die de aarde zal verzadigen.

Tot ziens op de muren van Jeruzalem.

Bekijk hieronder een video over de brand …

Eén reactie op “Brand geblust

  1. 1

    maandag hoorde ik dat Nethanyahu toch een deal wilde sluiten met de palestijnen.
    Deze week startte op woensdag chanouka, en woensdag viel het hele telefoonweb plat in Israel en begonnen de branden dicht bij Haifa waar de Bahaitempel staat.
    HERE wilt U in dit alles heel duidelijk spreken tegen de regering, het volk en ons zodat we gerichter kunnen bidden. Amen

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie

Reageer

Je email adres is nooit zichtbaar. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>