Het gaat er om spannen

Gepubliceerd Monday, 18 July, 2011 in Weblogs · Weblogs Bart 4 Comments

Jeruzalem,18 mei 2011. Ik werd de laatste weken overladen met bezorgde emails betreffende de Nakba dag op de 15e mei. (Op deze voor Israël feestelijke Onafhankelijkheidsdag gedenken de Palestijnen dat Israël hun land ‘inpikte’. Nakba betekent zoiets als ‘verschrikking’. ) De derde intifada zou uitbreken. Christenen werden massaal opgeroepen om te vasten en te bidden. Een ware Nakba hype ontstond. Met verbazing werd gereageerd op de stilte in Israël zelf omtrent deze Nakba dag. Ik kreeg veel vragen omtrent deze stilte in Israël. Natuurlijk is het niet leuk dat Palestijnen opriepen tot grote demonstraties, maar het idee dat dit het begin van een grote, derde intifada zou worden werd door niemand serieus genomen. Althans, hier in Israël. De IDF, het Israëlische leger is gewend om dergelijke varkentjes te wassen. Zeker, er vielen slachtoffers. Op IDF video’s is te zien dat de meeste slachtoffers niet vielen door Israëlisch vuur maar door kogels uit Libanese wapens. Het Libanese leger probeerde de Palestijnen ervan te weerhouden om de grens met Israël te overschrijden. Voor Israëlische begrippen was deze Nakba demonstratie een storm in een glas water. Niet leuk, maar zeker geen alles ontwrichtende ramp.

Veel gelovigen die in Israël wonen verbazen zich over de plotselinge oproep vanuit Nederland. Wellicht is het verstandig en raadzaam om, alvorens een grootscheepse oproep tot vasten en gebed te verzenden, eerst even te checken hoe gelovigen, wonend in Israël een situatie inschatten. We zitten wat dichter bij het vuur. Juist met het oog op de spannende tijd die voor ons ligt is het slim om niet teveel vuistslagen in de lucht te slaan. Israël heeft straks ons gebed meer dan ooit nodig! Verspil niet teveel energie.

Wat natuurlijk wel heel scherp duidelijk werd is dat Palestijnen helemaal geen eigen staat willen. Fatah en Hamas steunden de Nakba demonstraties van harte. Deze demonstraties tonen aan dat Palestijnen überhaupt geen Joodse staat zullen accepteren!

Nakba betekent dat de onafhankelijkheid van Israël niet wordt gepikt! Nakba keert terug naar de dagen van voor 1948. De dagen dat Arabische legers de één dag oude staat Israël binnen vielen om de Joden de Middellandse Zee in te drijven. Dat Arabische plannetje mislukte. Zoals iedere Arabische ‘vernietigingsoorlog’ roemloos eindigde voor de islamieten. Eerloos hapten de Arabische legers keer op keer in het droge woestijnzand. Bij elk conflict verloren Arabieren steeds meer land aan de ‘Zionistische vijand’. Arabieren zijn hardleers.

Nog steeds leggen Palestijnen zich niet neer bij de realiteit van de Joodse staat. Er is slechts plaats voor één staat, een Palestijnse staat in plaats van een Joodse staat! Gesteund door de gehele politieke vleugel van Fatah! Er werden geen tegengeluiden vernomen vanuit de Palestijnse gemeenschap. Hun roep laat geen ruimte voor misverstanden. ‘Het bestaan van een Joodse staat is een verschrikking voor ons, Palestijnen.’ Vredesbesprekingen? Welke vrede dan toch? Moet Israël zich terugtrekken tot de grenzen van 1967? Vergeet het maar! De Nakba demonstratie toont aan dat Palestijnen zich ook bij deze concessie nooit zullen neerleggen. Nooit zullen Palestijnen zich neerleggen bij een compromis. Overigens heeft de Palestijnse Autoriteit zelf nog nooit een concessie gedaan in hun roep naar een eigen staat. Israël moet inleveren, Palestijnen willen alles of niets. Ten slotte zullen ze het lid op hun neus krijgen.

De komende weken worden heel belangrijk. Netanyahu, de premier van Israël vliegt naar de Verenigde Staten om de Amerikaanse president te overtuigen van de ernstige situatie die is ontstaan nu Hamas en Fatah verzoend zijn. Hoe kun je ooit over vrede onderhandelen als je tegenpartij juist in het leven geroepen is, en haar bestaansrecht ontleent aan hun van blinde haat vervulde islamitische mantra om de Joodse droom (‘Zionist project’) te verstoren? Nooit zal Hamas de Joodse staat erkennen. Nooit zullen ze Israël de vredespijp aanreiken.

Bizar genoeg zal president Obama de druk op Israël verhogen, wordt algemeen verwacht. Obama surft op de golven van zijn populariteit n.a.v. de succesvolle uitschakeling van Osama Ben Lada. (Ik verwissel deze twee namen nogal eens, Obama. Osama…) De realiteit is dat de leiders van Hamas, de Palestijnse terreurorganisatie, veel meer gemeen hebben met Osama dan Obama ooit zal toegeven. Hij zou zich juist met alle kracht moeten keren tegen de terreurleiders van Hamas. De werkelijkheid is anders; Obama zal zinspelen op vredesbesprekingen met Hamas/Fatah. Iets klopt hier niet. Het stinkt. Israël zal steeds meer in de hoek gedreven worden. Wie staat haar bij?

In de herfst van dit jaar zal waarschijnlijk gestemd worden voor een onafhankelijke Palestijnse staat. Vredesakkoord of niet. Verreweg de meeste lidstaten der VN zullen blindelings ‘voor’ stemmen. Wat veel dreigender is, dat zelfs verstandige, Europese landen ‘voor’ zullen stemmen. Dan heb je de poppetjes aan het dansen. Nooit zal Israël kunnen leven met een Palestijnse ‘onafhankelijke’ staat die maar één agendapunt heeft; hoe raken we zo snel mogelijk verlost van de Joodse staat?

Kortom, een beslissende fase breekt aan. Een spannend eindtijd scenario ontvouwt zich. De chaos in de omringende volken past in dat scenario. Maar ook de vijandige houding van Israëls grootste ‘vriend’, de Verenigde Staten, past in dit eindspel. Het is geen toeval dat Osama Ben Lada in zijn, nog niet uitgezonden videoboodschap uitkraamde: ‘Palestijnen hebben recht op een veilige woonplek, als zij die niet krijgen zal Amerika te maken krijgen met terreuraanslagen’. Met andere woorden, als Amerika getroffen wordt door een grootscheepse aanslag, dan zal deze boodschap niet misverstaan worden door de Amerikaanse bevolking en regering. Dan is het snel gebeurd met de onverbrekelijke vriendschap van Amerika met Israël. Osama heeft Amerika nog steeds bij de keel, zelfs postuum.

Een politiek geladen, en dreigende weblog. Maar het is broodnodig dat wij, gelovigen die vandaag leven, ons realiseren hoe laat het is. We zullen ons niet door ‘hypes’ moeten laten leiden, maar door Gods geest. Laat je niet te snel gek maken door verontrustende mails. Toets berichten aan Gods Woord. Laat je niet onnodig in verwarring brengen. Wees alert, maar raak niet in paniek. Juist nu hebben we geen behoefte aan loos alarm. Niet in Nederland, maar ook niet hier in Israël.

Wees een wachter, proclameer Gods Woord, niet gebaseerd op dreiging en angst, maar uitgaande van Gods overwinning. Lees de profeten.

Haast je, volken rondom, verzamel je. – O HEER, zend dan Uw legermacht daarheen! – Laat de volken aantreden, laat ze optrekken naar de vallei van Josafat, daar zal Ik mijn oordeel over hen vellen. De HEER brult vanaf de Sion, Hij gromt vanuit Jeruzalem, zodat hemel en aarde beven. Maar voor zijn volk is de HEER een toevlucht, Israël biedt Hij bescherming. Joël 4:11,12;16

De politieke en geestelijke druk op Gods uitverkoren volk zal enorm worden opgevoerd. Laat je niet verrassen. God geeft ons een laatste kans om alsnog de woorden opgetekend in Jesaja 62 te vervullen. We leven in blessuretijd. Laat die gelegenheid niet voorbij gaan. Wachters maken het verschil. Laat je niet leiden door paniek mails, maar door Gods woord, geleid door zijn Geest van onderscheiding.

Tot ziens op de muren van Jeruzalem.


Begin Juli komen wij weer even naar Nederland en vervullen een aantal spreekbeurten, zie de agenda voor meer informatie.

4 reacties op “Het gaat er om spannen

  1. 1
    Johannes zei: op 26 May 2011 om 07:53

    Hoi Bart, kort voor de 15e zei een Israeli tegen mij: Binnenkort is de grote oorlog. Hij sprak niet zijn moedertaal en daarom klonk het misschien wat dreigender dan de bedoeling was. Ik vroeg hem, heb je het over de Nakba? Nee, hij had het over AFC Ajax en FC Twente. Dat hield hem meer bezig dan de Arabische oproepen tot geweld. Het was stil omtrent de Nakba dag. Maar ik hoor mijn collega’s ook niet over de atoombommen van Iran, over het watertekort in de Kineret, over de plannen om eenzijdig een Palestijnse staat uit te roepen. Waarschijnlijk zegt die stilte meer over de Israelische mentaliteit dan over de ernst van de situatie. Je vriend Tobias zegt met recht: als de Israeli over alle dreigingen gaan zitten nadenken, dan kunnen ze wel inpakken. De Ithamar-moorden, zeg maar voldongen feiten, zijn wel gesprekstof. Sabbath shalom!

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  2. 2
    Martha van Dijk zei: op 20 May 2011 om 02:59

    Hartelijk dank voor deze uiteenzetting van de actuele gebeurtenissen. Zeker weten: tot ziens op de muren van Jeruzalem. Volgende week hoop ik daar te zijn en u te ontmoeten…
    Vriendelijke groeten,
    Martha van Dijk (moeder van Thamara)

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  3. 3
    Ellen zei: op 18 May 2011 om 15:43

    Hallo Bart,
    Wij zijn ook net terug gekomen uit Israel (16 mei) Vrijdag 6 mei hebben we nog met je meegelopen op de muur en dat was geweldig. Maar nu even over zondag de 15e, je schrijft dat er vanuit Nederland nogal bezorgd gereageerd werd en dat ze in Israel zich daar over verbaasden. Maar wij waren zaterdag 14 mei in een kleine gemeente 10 min. van Tiberias af, en daar waren ze ook al 3 dagen aan het bidden en vasten voor zondag de 15e. Dus dit zijn ook gelovigen in Israel zelf, die zich daar wel zorgen om maakten.
    Want het was niet niks wat ze op Facebook vermelden van wat hun bedoeling was. Ik denk dat het dan heel begrijpelijk is (vooral in deze tijd waar zoveel volkeren in opstand komen) dat je dit dan heel serieus neemt. Ook deze dag 15 mei zijn er weer doden gevallen en iedere dode is er één te veel. We bidden ook nu de vrede over Jeruzalem en over heel Israel. Bart en Joke de Here zegene jullie uit Sion SHALOM

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
    • 4

      Natuurlijk, sporadisch werd in Israël gebeden en gevast. Prachtig, maar dat was zeker niet representatief voor de algemene opinie en sfeer in (Joods) Israël. Niet voor niets kreeg ik een aantal e-mails vanuit bezorgd Nederland waarom het zo stil was in Israël rondom deze ‘dreiging.’
      Zeker, er vielen enkele (Palestijnse) slachtoffers, maar de gevreesde intifada maakte geen enkele kans. Het Hollandse e-mail geschut was misleidend en doet afbreuk aan de geloofwaardigheid. Juist als het er om gaat spannen moeten we onderscheid des Geestes hebben. Niet de geest van Facebook, maar Gods Geest.

      Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie

Reageer

Je email adres is nooit zichtbaar. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>