Gilad Shalit met zijn vader en Benyamin Netanyahoe.Gilad Shalit met zijn vader en Benyamin Netanyahoe.

Gilad Shalit is thuis !

Gepubliceerd Wednesday, 19 October, 2011 in Weblogs · Weblogs Bart 6 Comments

Jerusalem, 19 oktober 2011. We kunnen het nauwelijks geloven, Gilad Shalit, de Israëlische soldaat die meer dan vijf jaar gegijzeld werd door Palestijnse Hamas terroristen is vrij! Heel Israël hield zijn adem in, zou het echt waar zijn? Zou hij nog leven? We konden het bijna niet geloven. Gilad groeide uit tot een nationaal symbool. Hij werd de zoon, broer en vriend van elk Joods gezin. Overal in Israël hingen posters en spandoeken met zijn beeltenis en de tekst ‘Gilad Vrij!’ Heel Israël zat ongeduldig aan de buis gekluisterd.

Hoe zou hij er uit zien? Verzwakt en sterk vermagerd kwam hij via de grote laadklep van de legerhelikopter naar buiten. Donkere kringen onder zijn dromerige ogen. Onwillekeurig kwamen de woorden uit Ezechiël 37:11 in gedachte: ‘Onze botten zijn verdord, onze hoop is vervlogen, onze levensdraad is afgesneden.’ Dit moment deed me denken aan de dagen na de Shoah, toen tienduizenden Joden terugkeerden naar huis, vermagerd en gebroken. Gilad heeft tijdens zijn vijfjaar lange gevangenschap geen zonlicht gezien. Hij ziet bleek en is ernstig verzwakt, maar wel gezond. Het is bijzonder dat Gilad juist tijdens het Loofhuttenfeest bevrijd is. Het hele volk herdenkt met dit vreugdevolle feest de voleinding van het seizoen. De oogst is binnen. Overal zijn gammele loofhutten gebouwd. Het dak bestaat uit palmbladeren en mag niet gesloten zijn. Je moet je blik naar de open hemel kunnen slaan. We zijn onderweg en stellen ons vertrouwen op de God van Israël.

De Minister President van Israël, Benyamin Netanyahoe begroette Gilad met de woorden: ‘Welkom in Israël, het is fijn dat je weer thuis bent.’ Samen liepen ze naar Gilads vader. Een korte omhelzing volgde. Nee, erg emotioneel was het niet. Hoe zou dat ook kunnen, er was geen traan meer over. Gilads ouders zijn volledig murw gebeukt. Ik was in de gelegenheid hen te ontmoeten. Ze waren aan het eind van hun latijn…Hun laatste veerkracht was verdwenen. Het herstel zal veel tijd kosten. Ze zullen een lange weg moeten gaan, met elkaar. Ook nu zullen ze ons gebed nodig hebben.

Het is een Godswonder dat Gilad Shalit het er levend vanaf heeft gebracht. Hij heeft meer dan vijf jaar in de muil van een vijandige, woeste leeuw gevangen gezeten. De meeste Israëli’s gaven geen shekel meer voor zijn leven. De omstandigheden zagen er hopeloos uit. Mede door de chaos in Syrië, waar het hoofdkwartier van de Hamas is gevestigd, ontstond er bereidheid om de onderhandelingen te heropenen. Egypte heeft een belangrijke rol gespeeld in dit verhaal. Waarschijnlijk maakt de verhuizing van het Hamas hoofdkwartier van Damascus naar Caïro onderdeel uit van de deal. Dat gegeven zal ongetwijfeld gevolgen hebben voor de toekomstige relatie tussen Egypte en Israël.

Gilad Shalit werd naar langdurige onderhandelingen geruild voor 1027 Palestijnse terroristen. Deze aartscriminelen kregen een heldenontvangst in de Strook van Gaza en de Palestijnse Gebieden. Wat een deal; 1027 boeven tegen één Joodse zoon. Het is duidelijk wat de werkelijke waarde van een Palestijnse terrorist is in Arabische ogen. De internationale media deden gulzig verslag van deze ‘gevangenenruil’ en benadrukten nauwelijks het onrechtvaardige karakter van deze actie.

Nee, er stapten geen vermagerde en verzwakte Palestijnen uit de bus. Wel doorvoed en kerngezond zetten zij voet op Palestijnse bodem. Er is geen recht gedaan. Eén onschuldige zoon, geruild tegen meer dan duizend foute misdadigers. Dat is de wereld waarin we met elkaar leven.

Wij hebben lang met Gilad Shalit meegeleefd. Vaak hebben we voor zijn vrijlating gebeden. ‘Heer, geef hen (Israël) een teken van uw goedheid’. (Psalm 86:17) ‘Bevrijd deze Joodse zoon!’ Wij begonnen enkele maanden voordat Gilad Shalit gegijzeld werd met onze dagelijkse proclamatiewandelingen over de muren van Jeruzalem. Zo’n vijf en een half jaar geleden. We hebben zodoende de gehele periode van zijn gijzeling met grote belangstelling en zorg gevolgd. Nu is hij eindelijk vrij!

Israël viert feest. Een golf van ontroering stroomt door de huizen van elk Joods gezin. Er heerst niet alleen vreugde in Israël. Veel, door Palestijnse terreur getroffen families, treuren omdat de Palestijnse moordenaars van hun geliefden op vrije voeten komen. Het is nauwelijks te verteren. Hier klopt iets helemaal niet.

Niemand twijfelt eraan dat de terroristen die op vrije voeten zijn gesteld opnieuw voor dood en ellende zullen zorgen. Palestijnse, antisemitische haat is onuitroeibaar. Veel Israëli’s maken zich grote zorgen.

Als je iets verder in de toekomst kijkt, dan kun je niet ontkennen dat de situatie in het Midden-Oosten, ondanks deze gevangenenruil, steeds ernstiger wordt. Vredesbesprekingen lopen dood.

De chaos in de landen die Israël omringen neemt niet af. Westerse politici leven nog steeds in de waan dat het handelt over ‘politieke hervormingen.’ Wat zal de kater groot zijn als blijkt dat deze Arabische lente zal uitmonden in een extreem islamitische, antisemitische winter. Je merkt aan alles dat de spanning groter wordt. ‘It’s buiding up,’ hoor je hier dikwijls. Deze opbouw van spanning leidt ongetwijfeld tot een groot conflict. De Palestijnse wil om werkelijk te onderhandelen over duurzame vrede ontbreekt. Zelfs de erkenning van Israël als Joodse staat is voor de Palestijnen een brug te ver.

De tijd zal aanbreken dat de spanning te snijden zal zijn. De dag breekt aan dat het Joodse volk zal terugkeren tot haar God. Het zijn juist de wachters, die onvoorwaardelijk voor Israël in de bres zullen staan. Niet in eigen kracht, maar in de kracht en autoriteit van onze Heer. De wachtersroep klinkt steeds luider!

Op de muren beleven we drukke tijden. Vele tientallen wachters proclameren dagelijks profetische woorden over de stad en het volk. Gemiddeld 70 tot 80 wandelaars wandelen dagelijks met ons mee tijdens de feestdagen. We worden gedurende de feestdagen geholpen door Albert en Sylvia de Hoop. We kunnen de grote groepen opdelen in twee teams. Nog even en we zullen in staat zijn om dag en nacht de wachtersdienst te vervullen, precies zoals Jesaja 62 omschrijft. Ik overweeg om volgend jaar ook een avond proclamatiewandeling te beginnen. Daartoe moeten we speciale toestemming van de Israëlische autoriteiten zien te krijgen.

De vrijmoedigheid neemt toe! Er komt echt iets op gang in Nederland. Ik merk dat mijn boek ‘Steen door de Ruit’ voor velen een eyeopener is. Binnenkort komt mijn tweede boek: ‘Terug van Weggeweest’ uit. Waarschijnlijk rond december. We leven in beslissende dagen. Dit is het seizoen om tot je bestemming te komen. Wachters maken het verschil.

Juist door de wachtersdienst te vervullen mag je er van overtuigd zijn dat je handelt naar de wil van de Vader. De opdracht om, ‘om Sions wil en om Jeruzalems wil niet te zwijgen, om stenen op te ruimen en de weg te banen voor het Joodse volk’ (Jesaja 62) is al eeuwen oud. Nooit hebben we deze woorden serieus genomen. Integendeel, we hebben de Joden eeuwenlang de wet gelezen. We hebben hen afgewezen en gedood in naam van Christus, Kruis en Kerk. We merken dat er een generatie opstaat die uit een ander vaatje gaat tappen. Niet langer zullen we er het zwijgen toe doen.

Berouw en schuldbelijdenis t.a.v. 2000 jaar antisemitisch christendom gaan vooraf aan het ‘roepen van de muren’. Juist deze houding karakteriseert de identiteit van een wachter; nederig…maar vrijmoedig!

Ik kan je alleen maar stimuleren om ernst te maken met deze wachtersroep.
Sluit je aan bij de Gideonsbende en kom naar Jeruzalem.
Krachtiger dan ooit roep ik wachters op om hun plek in te nemen.

Tot ziens in Jeruzalem!

6 reacties op “Gilad Shalit is thuis !

  1. 1
    J H van den Oever zei: op 23 November 2011 om 16:13

    Aan: Onze geliefde broeder en zuster Bart en Joke Repko: oh wat verlangen we als gezin
    om naar jullie toe tekomen in YEroeshalahim met onze dochters van Jeruzalem; Ruth, Annoa, en Rebecca.
    Geliefde broeder misschien herinner je je nog dat we elkaar gesproken hebben na je geweldige prediking in Katwijk aan Zee bij Succat YESHUA, we hebben elkaar nog gesproken als wachters.
    We hebben hier ter plaatse(Katwijk aan Zee) een Christelijke Boekhandel en wij verlangen ernaar om als gezin naar het land der belofte te mogen gaan.
    Hoe en wanneer is de meest geschikte tijd, verblijf en kunnen we misshien bij jullie logeren?
    Ik hoop jullie, Zo de HEERE wil en wij leven gauw te spreken.

    Met een welgemeend SHALOM tot gauw.

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  2. 2
    J. Hoogendoorn zei: op 16 November 2011 om 02:21

    Bart en Joke.shalom!! Ik lees met ontroering wat je momenteel constateert. Ik Denk terug aan de wijze waarop en hoe wij met elkaar binnen in het profetisch Woord verkeerden op de muren.
    Vrienden, het lijkt een hopeloze toestand. De hand is weg, staat er in Deut. 32 : 36, maar ook dat het Hem dan berouwen zal over Zijn knechten (St.Vert.) Laten wij elkaar bemoedigen juist omdat de God van Israel waakt over Zijn Woord. Onze ongelegenheden, zijn Zijn gelegenheden… Wat wij te doen hebben is wachtend te werken en wakend te wachten!
    “Hij die u roept is getrouw, die het ook doen zal”!

    Wees beide Gode bevolen.

    “Notzriem” wachters! julie allen hartelijke groeten van Jan en Wil Hoogendoorn in Limburg

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  3. 3
    Jannie Hietland zei: op 15 November 2011 om 06:21

    Lieve Bart en Joke,

    Wat ben ik een bevoorrecht mens dat ik diverse keren mee mocht proclameren op de muren en van jullie heel veel mocht leren.
    Mijn hart brandt van verlangen en ik zie er zo naar uit wat God in petto heeft!!
    Bedankt voor jullie bemoedigingen en aanmoedigingen!!!
    Vol goede moed keer ik weer huiswaarts.
    Wens jullie super veel goeds en zegen in allerlei opzichten en tot (SPOEDIG!!) ziens.
    Israel je staat er niet alleen voor!!
    Liefs van mij,
    Jannie.

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  4. 4
    Christien zei: op 22 October 2011 om 14:20

    Het was inspirerend om met jullie mee te lopen!
    Ga het door vertellen, zodat er misschien nog meer “Notzriem” op de Muren van Jerusalem gaan wandelen om Israels God aan Zijn Woord te herinneren. Nederig, vrijmoedig en met ‘wakkere’ ogen:)
    Elke morgen denk ik aan jullie, evenals Thamara.
    De televisiebeelden in Israel over Gilad Schalitt heb ik netzo aangevoeld, zoals jij het in je column beschrijft,
    Met een warme groet vanuit Joure!

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  5. 5
    Gerbrig Arends zei: op 20 October 2011 om 04:07

    Hoi Bart en JOke, en natuurlijk ook Albert en Sylvia, jullie nog goede feestdagen toegewenst, en hopelijk tot in jan. in Jeruzalem!

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  6. 6
    Thamara van Dijk zei: op 19 October 2011 om 05:57

    Wat fijn om te lezen dat er zoveel mensen naar de muur komen! Iedere dag denk ik er weer aan dat er wachters lopen over de muren van Jeruzalem. Laat die avondwandelingen maar komen! Het wordt hoog tijd! ;) Ik denk aan jullie en proclameer mee in Nederland!

    Hartelijke groetjes,
    Thamara

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie

Reageer

Je email adres is nooit zichtbaar. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>