De Hurva-synagoge. Hurva betekent “ruïne” en dat is wat deze synagoge verschillende keren is overkomen. De Hurva-synagoge. Hurva betekent “ruïne” en dat is wat deze synagoge verschillende keren is overkomen.

Herinner Mij

Gepubliceerd Tuesday, 5 June, 2012 in Weblogs · Weblogs Gastschrijvers 4 Comments

Weblog Albert de Hoop. Jerusalem, 2 juni 2012 In het hartje van de Joodse wijk in Jeruzalem staat de Hurva-synagoge. Hurva betekent “ruïne” en dat is wat deze synagoge verschillende keren is overkomen. Verwoest en tot een ruïne gemaakt. De laatste keer in 1948 door de Jordaanse legers onder leiding van Britse officieren. De hele Joodse wijk verwoest inclusief de Hurva synagoge, de Joodse bewoners gedeporteerd en het werd de Joden (opnieuw) verboden om in Jeruzalem te komen.

Tot 1967. De bevrijding van Jeruzalem. De bezetting door Jordanië kwam tot een eind en Jeruzalem kwam na eeuwen weer onder Joods bestuur. Het lijkt soms ondenkbaar, maar profetieën worden echt vervuld.

“Dit zegt de HEER van de hemelse machten: Ik zal mijn volk bevrijden uit het land waar de zon opkomt en het land waar de zon ondergaat en hen naar Jeruzalem brengen. Daar zullen ze wonen. Zij zullen mijn volk zijn en ik hun God, in onwankelbare trouw”. (Zacharia 8:7-8).

De Joodse wijk werd herbouwd en 2 jaar geleden was ook de Hurva-synagoge hersteld. In volle glorie staat deze prachtige synagoge nu te pronken aan het plein waar kinderen spelen en oude mensen genietend toekijken (Zacharia 8:4-5).

Een paar weken geleden ben ik met vrienden voor een rondleiding in deze synagoge geweest. Mooi om te zien, een echte aanrader. Maar wat mij het meeste trof, was een klein stukje uit het verhaal van de gids.

Hurva stenen: de namen van de zonen van Israël zijn gegraveerd Hurva stenen: de namen van de zonen van Israël zijn gegraveerd

De synagoge is heel nauwkeurig hersteld naar de oorspronkelijke, zeer gedetailleerde instructies en tekeningen. Slechts weinig mensen weten hoe de top van de koepel van deze synagoge eruit ziet. Als je een helikopter zou hebben en over deze synagoge zou kunnen vliegen (dat mag helaas niet), zou je tot je verbazing twaalf stenen zien, geïntegreerd in de koepel, met daarin de namen van de zonen van Israël gegraveerd (klik foto voor vergroting). Hoe verzin je het. Geweldig! Geen mens kan die namen zien, alleen de God van Abraham, Isaak en Jakob!

Het begint bij God

In de bijbel zie je dat God aangeeft, dat Hij herinnerd wil worden. Nadat Israël uit Egypte bevrijd is, nog in de woestijn, geeft God instructies voor de bouw van de tabernakel, voor het brengen van offers èn voor de kleding van de hogepriester. Met speciale aandacht voor details:

“Neem twee onyxstenen en graveer daarin de namen van Israëls zonen …. en zet ze op de schouderstukken van de priesterschort: wanneer Aäron voor de HEER verschijnt en de namen van de Israëlieten op zijn schouders draagt, zal de HEER aan de Israëlieten herinnerd worden”. (Exodus 28:9-12).

Twee schouderstukken, zeg maar epauletten, met de namen van de zonen van Israël (Jakob), zodat de Heer aan Israël herinnerd zal worden. Wonderlijk dat God herinnerd wil (moet) worden.

Maar de kleding is nog niet klaar. Nog een fraai detail: Er moet een borsttas gemaakt worden (Exodus 28:15-28), met daarop vastgemaakt twaalf edelstenen waarin de namen van Israëls zonen gegraveerd zijn. En waarom?

“Zo draagt Aäron telkens als hij het heiligdom binnengaat, de namen van Israëls zonen op zijn hart, op de borsttas voor de orakelstenen, om de HEER steeds opnieuw aan hen te herinneren”. (Exodus28:29).

De priester moet de namen op zijn hart dragen. Niet alleen een mooi religieus pak, maar Israël op zijn hart. En zó moet de priester voor God verschijnen, met Israël op zijn hart, om God steeds opnieuw aan Israël te herinneren.

God bedenkt Zelf manieren om herinnerd te worden door de mens, denk ook aan het geld voor de tabernakel, of het blazen van de sjofar als er oorlog is. Niet omdat Hij vergeetachtig zou zijn, maar omdat Hij wil samenwerken met de mens.

Wachters op de muur

Iedere dag beklimmen wij de hoge muren van de oude stad van Jeruzalem. Natuurlijk met dank aan die Ottomaanse “vreemdeling” die deze muren liet herbouwen. Deze Süleyman de Grote heeft waarschijnlijk nooit geweten dat hij een profetie vervulde (Jesaja 60:10), maar hij gaf wèl de opdracht tot herbouw. En wij beklimmen iedere dag die muren om God te herinneren aan Zijn beloften voor Zijn volk Israël.

Voor sommigen toch een heel vreemd concept. God herinneren aan Zijn Woord. Je mag toch zeker aannemen dat als God iets laat opschrijven, Hij dit natuurlijk niet vergeet. Hoezo herinneren? Menen we dat Hem een handje moeten helpen?

Het is ook bijna te arrogant om te beweren dat je God herinnert aan Zijn Woord. En toch doen we dit iedere dag en als het mogelijk is blijven we dit doen tot de Messias weer terug is. Vanwaar toch dit gedrag?

“Jeruzalem, Ik heb wachters op je muren gezet die nooit zullen zwijgen, dag noch nacht. Jullie die een beroep doen op de HEER, gun jezelf geen rust en gun Hem evenmin rust, totdat Hij Jeruzalem weer heeft gegrondvest en haar roem op aarde heeft bevestigd”. (Jesaja 62:6-7).

Niet mensen verzinnen een mooie hype, maar God zet wachters op de muren van Jeruzalem. God wil dat deze wachters, die een beroep doen op de Heer, of beter vertaald, die God herinneren (!), niet zullen rusten en dus ook God niet met rust laten totdat…, inderdaad, totdat Hijzelf Jeruzalems roem op aarde heeft bevestigd. En dat zou wel eens kunnen zijn als de Messias terugkomt.

Dus, nee, niet arrogant God herinneren omdat Hij iets zou vergeten, maar vanuit een diep besef dat Hij herinnerd wil worden aan Zijn stad Jeruzalem, Zijn volk en Zijn land Israël. In dezelfde lijn als de priesterkleding, of het blazen van de sjofar. Het is God die herinnerd wil worden en daarom wachters roept.

En wat moet ik daar nu mee?

Het hele stuk tekst dat je nu net gelezen hebt kun je makkelijk weer wegklikken. Er staat informatie in, die misschien niet eens nieuw voor je is. Makkelijk genoeg om te denken: oude koek, allang bekend. Of, leuk, maar niet naar mijn smaak. Maar daarmee is die oude koek niet op. Want jij moet er iets mee. Met alles, alles wat je ter ore komt of onder ogen komt, moet je iets, dus ook hier mee. Ik hoor je bijna denken: ik moet helemaal niets.

En toch. Het leven is vol met keuzes. Bewust en onbewust. Ook in het dienen van God. En als dan Israël onder je aandacht wordt gebracht, als je geconfronteerd wordt met Gods verlangen om herinnerd te worden aan Israël, aan Jeruzalem? Wuif je dat dan weg? Of leidt dat tot een sprong van je stoel: Wat? Wil God dat van ons? Wauw, Vader, hier ben ik! Ik herinner U!

Er is een opwekkingslied dat gaat over de kracht van Gods liefde, waarin je de volgende tekst tegenkomt:
“Ik voel Uw kracht, en stijg op als een arend. Dan zweef ik op de wind, gedragen door Uw geest, en de kracht van Uw liefde”. (Opwekking 488).

Ook in Jesaja kun je hier iets over lezen.
“…maar wie hoopt op de HEER krijgt nieuwe kracht: hij slaat zijn vleugels uit als een adelaar…” (Jesaja 40:31).

Kun je je voorstellen dat je “zwevend op de wind, gedragen door de geest” of “hopend op de Heer, je vleugels uitslaat” opeens boven Jeruzalem komt en beneden je de Hurva-synagoge ziet, met de namen van Israëls zonen erop? Niet alleen zichtbaar en leesbaar voor God, maar ook voor jou?

Weet je, God herinneren aan Zijn beloften voor Israël kan heel klein beginnen. Ook als je niet “even” naar Jeruzalem kunt komen, dan kun je toch (iedere dag) Zijn woord pakken en Hem aan al die prachtige beloften herinneren.

Blijf niet aan de kant staan

Of je nou een leider bent in kerk of gemeente, of een “gewoon” kerklid, of zelfs helemaal niet in een kerk komt, er komt een moment dat je voor de troon van God staat. En als Hij je dan vraagt: wat heb jij met mijn oogappel Israël gedaan, hoe heb jij gekozen? Wat is dan jouw antwoord?

Ik was te druk met evangeliseren, ik heb niet zoveel met Israël, in mijn kerk was het een te lastig onderwerp, mijn vrienden hebben me een keer uitgelachen, in mijn opvoeding was dat geen onderwerp, o ja, en ik had ook een hele volle agenda. Jij mag het zeggen, wat is jouw antwoord?

Je kunt niet aan de kant blijven staan en je verschuilen achter een zwakke opmerking: Ik heb niets met Israël. God heeft àlles met Israël. En jij? Wil jij bij die God horen? De God van Abraham, Isaak en Jakob, de God van Israël.

Wees dan als Ruth en zeg niet alleen “uw God is mijn God”, maar ook “Uw volk is mijn volk”.

Shalom vanuit Jeruzalem.

(Albert de Hoop is deze zomer van 15 juli t/m 4 augustus beschikbaar voor spreekbeurten. Als je hem wilt uitnodigen, neem dan contact met hem op.)

4 reacties op “Herinner Mij

  1. 1
    Barend van den Bosch zei: op 9 November 2012 om 22:04

    Dag Albert,

    Inderdaad God heef alles met Israel ! Wat is het toch onzettend verdrietig om te merken dat in veel kerken,
    Israel op een lage plaatst of dat er bewust niet over gesproken wordt. Albert, het is bemoedigend om je artikelen te lezen. Albert en Sylvia, veel zegen met jullie bediening.

    Een hartelijke groet van

    Barend van den Bosch

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  2. 2
    Alfred en Irene zei: op 8 June 2012 om 12:22

    Het is zeker de moeite waard om de Hurva Synagoge te bezoeken. Wij waren er in het voorjaar 2011. Schitterend. Helemaal boven op de omgang geweest. Vandaar een geweldig uitzicht op Jeruzalem en in de verte het Tempelplein. Op stil van te worden.
    Saskia en Albert, we wensen jullie een fijne verlofperiode in Nederland. We hopen in april 2013 weer naar Jeruzalem te komen. Shalom en Lehitra’ot.

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  3. 3
    Thamara van Dijk zei: op 6 June 2012 om 00:03

    Wauw! Mooie blog. Bijzonder die Hurva Synagoge. Als ik weer in Jeruzalem ben moet ik hem zeker eens bezoeken! Gaaf dat God met ons mensen wil werken. Wat een genade. Wat een voorrecht!

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  4. 4
    Harry Sleijster - www.vergadering.nu zei: op 5 June 2012 om 22:41

    Ik zou toch bovenaan de naam van de schrijver vermelden. Ik kwam er pas achter aan het eind toen ik las “Shalom uit Jeruzalem”. Huh, je zit toch in Ermelo!!
    Gelukkig stond er tussen haakjes nóg iets onder.

    MOD: is nu aangepast Harry.
    THX

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie

Reageer

Je email adres is nooit zichtbaar. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>