Ton Nennie

Ton en Tineke oktober 2012

Gepubliceerd Monday, 8 October, 2012 in Weblogs · Weblogs Gastschrijvers 4 Comments

Ton Nennie

Wachters, sta op!

Een willekeurige avond in Nederland: in twee totaal verschillende kerkelijke gemeenschappen krijgen twee echtparen exact dezelfde boodschap te horen: ‘De gemeente is er om veiligheid te bieden aan haar mensen. Vooral pas tot geloof gekomen mensen hebben het evangelie nodig en tijd om te groeien! Oudgedienden willen graag in de veilige setting blijven van wat hen overgeleverd is en wat ze altijd geloofd hebben! De rust in de gemeente moet gewaarborgd worden.’ Een wachtersroep is dus veel te heftig en radicaal!

Over welk evangelie, welke veiligheid en welke rust hebben we het dan?
Is het werkelijk noodzakelijk dat we zondag in zondag uit te horen krijgen hoe we als volgelingen van onze Heer, Jesjoea, moeten leven? Dat weten we toch zodra we Jezus’ woorden lezen “Heb boven alles God de Vader lief en heb je naaste lief als jezelf”?
Moeten we keer op keer in gemeentes en op conferenties als thema kiezen ‘het Vaderhart van God’? Daar is op zich niets mis mee, wel met de zeer eenzijdige invulling van een dergelijk thema. Immers, de enorm grote plaats in Gods hart voor zijn zo ontzettend geliefde volk Israël, het Joodse volk, komt meestal nauwelijks of zelfs helemaal niet aan bod. Hoe bestaat het!

Kijkend en luisterend naar de toespraak van Netanyahu voor de VN in New York werd ik diep geraakt door zijn boodschap van urgentie! Er is bijna geen tijd meer te verliezen als het gaat om het voorkomen van een nucleaire oorlog door Iran. Er is geen tijd meer om nog langer te debatteren, discussiëren en te verifiëren! Er moet nu een krasse uitspraak gedaan worden, er moet een zogenaamde rode streep getrokken worden.
Hierbij herinnerde de premier van Israël fijntjes aan de lange tijd van overleg en aarzeling zo’n 70 jaar geleden. Toen destijds die rode streep gezet werd, is die streep – zeer beschamend genoeg – verworden tot een letterlijke deadline! Voor maar liefst 6 miljoen Joden en andere onschuldige mensen zoals Sinti’s en verzetsmensen kwam die streep véél te laat!

In veel kerken werd de afgelopen zondag aandacht aan Israël besteed, vanwege ‘Israëlzondag’!
Eigenlijk een bijzonder rare benaming waarbij Israël, het volk van de sabbat, gekoppeld wordt aan ‘onze’ zondag! Interessant om over na te denken, toch?
Toch wordt veel te vaak benadrukt dat Israël voor ons een voorbeeld is, en wordt totaal voorbijgegaan aan Israël als Gods volk juist ook nu, in deze 21e eeuw!
Léés de Profeten letterlijk en zíe Gods handelen met zijn volk en daardoorheen met de andere volken!
Alleen al een tekst zoals uit psalm 135 moet ons ‘triggeren’:

De Heer heeft Jakob uitgekozen, Israël, als zijn kostbaar bezit!

Dat moet een duidelijk onderdeel zijn van ons ‘evangelie’! Anders vertellen we een half en zeker niet een vol evangelie! Jonge gelovigen móeten horen wat zich vandaag de dag afspeelt rond Israël, want de strijd (lees dus: ‘oorlog’) staat op het punt los te barsten!
Oudgedienden moeten wakker geschud worden uit hun gezapige geloofsleven!
Leiders van gemeentes moeten hun verantwoordelijkheid oppakken om de juiste informatie te verschaffen door hun theologische redeneringen aan de kant te zetten en gewoon maar Gods eigen Woord naast de actualiteit te leggen.
Gemeenteleden moeten hun eigen keuzes maken in wat ze zien en horen, op grond van datzelfde Woord van God. We zijn allemaal immers zelf verantwoordelijk voor ons handelen!
Laten we afrekenen met de mentaliteit die in Jesaja 56:12 genoemd wordt. Zeg vooral niet “Kom, ik haal nog wat wijn, we gieten ons vol met drank. En morgen doen we het weer net zo of pakken we het nog grootser aan.”
Zeker, een dergelijke houding zal onrust brengen in gemeentes. Die onrust zal leiden tot actie en reactie en het maken van juiste keuzes ten aanzien van Gods volk.
In onze harten zal dát een ongekende veiligheid en rust teweeg brengen middenin al het tumult dat losbarst. Daar hebben ze in het Hebreeuws een woord voor: SHALOM!

Ton en Tineke

(Ton Nennie zal een wachtersreis leiden van 7 -15 november. Er zijn nog enkele plaatsen beschikbaar. Overweeg om je op te geven. Wacht er niet mee. Het is een prachtige gelegenheid om kennis te maken met de wachtersdienst op de muren van Jeruzalem.)

4 reacties op “Ton en Tineke oktober 2012

  1. 1
    Molenaar zei: op 25 October 2012 om 12:43

    Lieve mensen, ik schrik wel van dit verhaal. Het lijkt mij dat het evenwicht zoek is. Israël krijgt vast niet in alle kerken de juiste plaats, maar dat is met wel meer dingen zo. We laten toch niet één waarheid van de Bijbel alles overheersen? Want dat zou sektarisme zijn.

    We hoeven volgens mij niet binnen alle kerken af te rekenen met ‘’ontrouwe profeten en een overspelig volk’’ (want daar gaat Jesaja 56:9-12 over); ik denk dat we ver over de grens gaan als we de kerken een soort voortdurende dronkenschap verwijten.

    Enthousiasme is goed, maar fanatisme, ook christelijk fanatisme, is goddeloos.

    Overigens waardeer ik iedereen die het proclameren serieus neemt.

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  2. 2
    Lonneke Borst zei: op 19 October 2012 om 10:17

    Toch vind ik persoonlijk, uit eigen ervaringen uit de afgelopen 9 jaar, dat er wel een kern van waarheid in zit. Mensen die pas tot bekering zijn gekomen en bewust gekozen hebben voor Jeshua, hebben in het begin veel steun nodig om in Hem op eigen benen te gaan staan. Echter, wanneer de waarheid wordt ontkend, kan het niet in Zijn liefde gebeuren. En daar gaat het dus mis.
    Als we alleen al naar het eerste gebod kijken (uit Matt. 22: Meester, wat is het grote gebod in de wet? 37 Hij zeide tot hem: Gij zult de Here, uw God, liefhebben met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand. 38 Dit is het grote en eerste gebod. 39 Het tweede, daaraan gelijk, is: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf. 40 Aan deze twee geboden hangt de ganse wet en de profeten.
    In dat stukje: Gij zult de Here, uw God, liefhebben, zit ook de liefde voor Zijn Zoon Jeshua en eerstgeboren zoon Israel. Aan het tweede gebod komen we dus niet eens toe als het eerste al niet geheel duidelijk is…. .
    Dan wordt het pappen en nathouden en dat gaat niet werken. Wanneer wij ons verhaal van de afgelopen 9 jaar vertellen, wordt er vol ongeloof op gereageerd. Alsof wij het ter plekke verzonnen hebben………….
    WIJ ZIJN HET ZAT!!!!!!!!!! WORDT WAKKER!!!!!!!!!!!!!

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  3. 3
    Anja & Bas zei: op 11 October 2012 om 08:59

    Shalom Ton & Tineke,

    Helemaal mee eens. Als we de Profeten letterlijk lezen, dan zien we inderdaad ontegenzeglijk Gods handelen met Zijn volk en daardoorheen met de andere volken! En dat is ook Gods bedoeling. Zegt hij niet Zelf: “Ik zal jullie bij elkaar brengen vanuit de landen waarover jullie nu verstrooid zijn, en zo de volken laten zien dat Ik heilig ben” (Ez. 20:41 en 28:25). De volken worden opgeroepen om op Zijn handelen acht op te slaan en dat aan de hele wereld bekend te maken (Jer. 31:10). Maar één troost: ook als de volken – of de kerk – het niet (willen) zien, gaat God toch door met Zijn Meesterplan, zoals Hij heeft beloofd. Dus keert Hij Zich nooit meer van Israël af en zal Hij hen blijvend zegenen en hen met ontzag voor Hem vervullen. Net zoals Hij hen na 19 eeuwen weer voorgoed heeft geplant in het land dat Hij aan hun voorouders onder ede heeft beloofd. En het geweldige is, dat de Almachtige dat doet … met hart en ziel! (Jer. 32:40).

    Tot 18 oktober in ‘s-Gravendeel!

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  4. 4
    Conny zei: op 9 October 2012 om 08:19

    AMEN!

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie

Reageer

Je email adres is nooit zichtbaar. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>