Hadar-Goldin

Een persoonlijke noot van Ton Nennie

Gepubliceerd Sunday, 10 August, 2014 in Weblogs Gastschrijvers

Lieve mensen,

Mag ik iets persoonlijks delen…

Het ene moment sta ik krachtig uit de Bijbel te proclameren op de muur, een ander moment hebben we ontspannende, gave, maar ook diepgaande gesprekken met de mensen die we hier ontmoeten en met vrienden. De gesprekken met Joodse mensen zijn meestal heel bijzonder.

Maar er zijn ook herhaaldelijk momenten dat ik diep geraakt word. Dat uit zich dan of in boosheid, woede (zie o.a. http://likud.nl/2014/08/hoe-naief-is-minister-timmermans/) of in ‘verdriet’.
Misdadige dingen die mensen een ander aandoen en het persoonlijke en schrijnende leed dat zichtbaar erop volgt.
Vooral als je hier in Israël er middenin zit en via contacten, studie, werken en aanschouwen beter begint te begrijpen wat er werkelijk speelt, dan wordt de drang om niet meer te zwijgen steeds groter.
Leugens die verspreid worden en waarheid die men niet wenst te horen. Leiders en regeringen die hun ‘eigen’ doel nastreven, maar vaak niet wat menselijk is en niet rechtvaardig is. Dubbele agenda’s! Eigenbelang!
Ik zou het dan soms wel van de daken willen schreeuwen.

Ik wil daar één voorbeeld van noemen. De Joodse kinderen die nergens in dit land echt veilig kunnen spelen. Waar dan ook, in de dorpen, op eigen terrein, altijd moeten ze waakzaam zijn. Grote hekken om je dorp, anders word je vermoord. Anti-raket systemen vanwege de al 14 jaar durende raketaanvallen vanuit de Gaza. Kogelvrije bussen door het hele land. 33 tunnels zijn er gegraven vanuit Gaza tot zelfs onder de dorpen van de Israëlische Joden. Het doel: Vermoord en ontvoer met name de kinderen en moeders! Zelfs in de steden zijn ze niet veilig. Geen vrij land waar je je overal kan begeven. Waarom ziet de wereld niet dat voor de Israëlische Arabieren (Palestijnen) hier iets totaal anders geldt? Hun kinderen kunnen overal vrij en zonder gevaar spelen en rondlopen. Alle Arabieren mogen overal komen waar ze maar willen.

Ik ben begonnen aan dit schrijven, omdat ik diep geschokt ben van een foto van twee kinderen uit de Gazastrook. We wisten/weten allang wat voor satanische dingen Hamas uithaalt met hun eigen volk, maar nu was één onderdeel, ‘een menselijk schild’, op de ‘gevoelige’ plaat vastgelegd. Afschuwelijk! Ik kan mijn ogen hier niet van af halen zonder dat ze vochtig worden. Net als bij de begrafenis van Hadar Goldin, die we samen met nog honderden Israëlisch twee dagen geleden hebben bijgewoond. De jonge IDF officier die in Gaza met twee vrienden door een zelfmoordterrorist vermoord werd. Hadar stond op het punt van trouwen. (zie http://israeltoday.nl/headlines/9-nederlands/4598-vermiste-officier-goldin-toch-gedood-bij-explosie)

Klik hier voor de brief van Walid Shoebat aan zijn mede-Palestijnen met de betreffende foto. Hieronder een video van een andere IDF-soldaat, Gabriel Chouraki, met vioolspel van Shalom Aleichem voor de Shabbat. Ik laat ze voor zichzelf spreken….

Deze weblog is niet somber bedoeld, want dat ben ik niet. Integendeel. In deze wereld is een strijd gaande waarbinnen Vader ons een speciale plaats heeft gegeven. Wij nemen bloedserieus, maar ook met vreugde, die positie in en proberen onder Zijn leiding met wijsheid hier in uit te stappen en dat vanuit verstand en hart. Deze drie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.
Ik voel mij daarbij bijzonder vereerd dat Tineke en ik langszij mogen komen bij dit volk, Israël, dat altijd de vrede & Shalom nastreeft. En de geestelijke wereld mag bestormen met onze proclamaties op de muren van Jeruzalem en daar Vader herinneren aan zijn Woord.

Ik moest dit gewoon even kwijt.
Shalom en groetjes vanuit een altijd zonnig Jeruzalem

Ton Nennie

Reageer

Je email adres is nooit zichtbaar. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>