Tranen van God, de regenboog

De Tranen van God

Gepubliceerd Tuesday, 2 December, 2014 in Weblogs · Weblogs Gastschrijvers 6 Comments

Weblog van Bas van Twist

We staan er vast niet dagelijks bij stil, maar God heeft emoties, net als wij. En hoewel wij meestal proberen onze gevoelens voor anderen te verbergen, doet God dat juist niet. Integendeel. God laat het weten wanneer Hij verheugd is of vol liefde, wanneer Hij verdriet heeft of berouw of wanneer Hij woedend is of jaloers. God maakt van Zijn hart geen moordkuil.

Als God zijn gevoelens uit, is dat veelal in relatie tot Israël. Logisch, want van geen ander volk houdt Hij zoveel als van dat volk.

Jesaja 43:4 – Jij bent zo kostbaar in Mijn ogen, zo waardevol, en Ik houd zo veel van je dat Ik de mensheid geef in ruil voor jou, ja alle volken om jou te behouden.

Nogal wat gelovigen vinden deze uitverkoren status van Israël oneerlijk. Ze noemen het een schande van exclusiviteit en menen dat de God van het Nieuwe Testament er andere maatstaven op nahoudt. Maar dat is niet wat God Zelf zegt.

Jesaja 46:3-4Luister naar Mij, volk van Jakob en al wat er van Israël nog over is – van de moederschoot af door Mij gedragen, door Mij gekoesterd vanaf de geboorte: Tot in je ouderdom blijf Ik dezelfde, tot in je grijsheid zal Ik je steunen. Wat Ik gedaan heb, zal Ik blijven doen, Ik zal je steunen en beschermen.

Maar heb je er wel eens bij stilgestaan wat dit volk heeft moeten doorstaan, toen het ontrouw werd aan God en ze haar uitverkoren status niet kon waarmaken?

Ezechiel 5:7-9 – Daarom – zegt God, de HEER –, omdat jullie je nog erger hebben misdragen dan de volken om je heen, omdat jullie je niet aan Mijn geboden hebben gehouden en Mijn voorschriften niet hebben nageleefd, en evenmin die van de volken die jullie omringen, daarom – zegt God, de HEER – zal Ik tegen jullie optreden en je voor de ogen van die volken straffen. Omdat je je zo gruwelijk hebt misdragen, Jeruzalem, zal Ik je zwaarder straffen dan Ik ooit met iemand heb gedaan of doen zal.

In de Bijbel vergelijkt God Zijn relatie met Israël op verschillende manieren. Bijvoorbeeld die van een herder en zijn schapen.

Ezechiel 34:12Zoals een herder naar zijn kudde op zoek gaat als zijn dieren verstrooid zijn geraakt, zo zal Ik naar Mijn schapen op zoek gaan en ze redden, uit alle plaatsen waarheen ze zijn verdreven op een dag van dreigende, donkere wolken.

Of die van een vader en zijn zoon.

Jeremia 31:20 – Is Efraïm niet Mijn geliefde zoon, is hij niet Mijn oogappel? Telkens als Ik over hem spreek rijst zijn beeld in Mij op, dan raak Ik diep bewogen. Ik móet Mij over hem ontfermen – spreekt de HEER.

God vergelijkt Zijn relatie met Israël ook met die van een stel in ondertrouw [Jesaja 62:5, Jeremia 2:2 en Johannes 3:29], waarin Hij de bruidegom is die hoteldebotel is van Zijn bruid, Zijn lieveling [Psalm 83:4], Zijn duifje [Psalm 74:19] en die reikhalzend uitziet naar de bruiloft.

Maar dan, dan blijkt Zijn bruid ontrouw te zijn [Jeremia 3:20].

Jeremia 3:2Je wachtte je minnaars op langs de weg, zoals een rover wacht in de woestijn. Je hebt dit land besmeurd met je overspel, je schandelijk gedrag.

Woedend is God op Zijn overspelige bruid.

Jeremia 2:19Je eigen kwaad zal je straffen, je eigen ontrouw keert zich tegen je. Weet wel: doordat je Mij verlaten hebt, voor Mij geen ontzag meer hebt, loopt het jammerlijk met je af – spreekt de HEER, de God van de hemelse machten.

En dat heeft het volk geweten. Tweeduizend jaar lang beleefde het Joodse volk een tijd van grote verdrukking. En als we onze geschiedenisboeken goed bestuderen, moeten we tot onze verbijstering en onze schaamte vaststellen dat het vooral aan christelijke handen is, waaraan Joods bloed kleeft. Menende daarmee God te dienen [Johannes 16:2], werden tijdens de inquisitie, de pogroms en de kruistochten miljoenen Joden vermoord.

Het was een tijd waarin twee derde deel van het volk werd vermoord [Zacharia 13:7-9], met als satanisch hoogtepunt de Shoah, de systematische genocide op zes miljoen Joodse mannen, vrouwen en kinderen. Tweeduizend jaar lang beleefde het Joodse volk de hel op aarde. God beproefde Zijn volk in de smeltoven van de ellende [Jesaja 48:10]. Letterlijk.

Maar God was niet alleen boos op Zijn ontrouwe bruid, Hij was ook ontroostbaar om de ondraaglijke lijdensweg die Zijn volk moest gaan.

Jesaja 22:4 – Daarom zeg Ik: ‘Laat mij nu alleen. Bittere tranen zal ik wenen om de ondergang van mijn volk. Tracht niet langer mij te troosten.’

Jeremia 14:17 – Zeg tegen hen: Laten mijn ogen vloeien van tranen, nacht en dag. Ogen, kom niet tot rust, want mijn volk is deerlijk verwond, niet te helen is zijn letsel.

Klaagliederen 2:11-12 – Mijn ogen zijn door tranen verteerd, mijn ingewanden staan in brand, mijn maag keert zich om – vanwege de wonden van mijn volk, omdat kind en zuigeling versmachten op de pleinen van de stad. Ze blijven hun moeders vragen: ‘Is er geen brood en wijn?’, versmachtend op de pleinen van de stad, als gewonden op het slagveld; in de armen van hun moeders stroomt het leven uit hen weg.

Hartverscheurend. Voor het Joodse volk. En voor God. Want in al hun nood was ook Hijzelf in nood [Jesaja 63:8-9]. God was erbij. Ook al had Hij Zich voor Zijn volk verborgen, Hij was erbij toen ze werden verdreven, vernederd, mishandeld, verkracht, gedood, verbrand, vergast.

Israëls lijden was ook een messiaans lijden. Net als Jeshua, Gods Eniggeboren Zoon, moest ook Israël, Gods eniggeboren zoon, de beker van onschuldig, plaatsvervangend lijden en sterven tot de laatste druppel leegdrinken [Jesaja 51:17, Kolossenzen 1:24]. Ontelbare malen klonk de schreeuw: Mijn God, mijn God, waarom hebt U mij verlaten?” [Psalm 22:2] uit de keel van de miljoenen, onschuldig vermoorde Joodse mannen, vrouwen en kinderen.

De Vader was erbij in al hun nood en verloste hen [Jesaja 43:2-3]. Na hun lijden en hun dood werden ze, net als Lazarus, door de engelen weggedragen om aan Abrahams hart te rusten.

Tweeduizend jaar lang – voor de Eeuwige was het slechts een ogenblik – had God in laaiende toorn Zijn gezicht verborgen voor Zijn volk [Jesaja 54:7-8]. Maar toen kon en wilde Hij Zich niet langer meer verbergen voor Zijn geliefde. De Vader kon niet langer aanzien wat de naties Zijn volk aandeden, en Hij riep hen terug.

Jeremia 3:12Kom terug, ontrouw Israël – spreekt de HEER –, dan zal Ik Mijn woede laten varen, want Ik ben vol genade, niet eeuwig duurt Mijn toorn – spreekt de HEER.

God besloot terug te gaan naar Zijn overspelige bruid en tot haar hart te spreken [Hosea 2:16-19]. Hij nam haar weer tot Zich [Jesaja 54:5] en vergaf haar ontrouw. Hij reinigde haar van alle wandaden waarmee ze willens en wetens tegen Hem gezondigd had [Jeremia 33:8].

Hosea 2:21-22Ik zal je voorgoed tot Mijn vrouw maken, Ik zal je hecht aan Mij verbinden, door liefde en ontferming. Mijn vrouw zul je zijn, want Ik beloof je trouw, en jij zult de HEER toegewijd zijn.

Jeremia 31:3-5 – Van ver ben Ik naar je toe gekomen, vrouwe Israël. Ik heb je altijd liefgehad, Mijn liefde zal je altijd vergezellen. Ik breng je weer tot bloei. Je zult weer dansen in de rei en de tamboerijnen laten klinken. In Samaria’s bergen zul je wijngaarden planten, en mogen eten van de eerste vruchten.

Vanaf 14 mei 1948 is God – voor ons zichtbaar – naar Zijn volk toe gekomen en heeft Hij als het ware een dikke streep getrokken onder haar onnoemelijke lijden. Sindsdien is voor Israël eindelijk een tijd van genade aangebroken [Psalm 102:14 ]. De bruid mag zich klaarmaken voor haar Man. En zij is daar druk mee bezig – zoveel is wel duidelijk als we zien hoe het land, het volk en de heilige stad Jeruzalem in sneltreinvaart worden hersteld en opgebouwd, ook in geestelijke zin.

Nee, niet de kerk is de bruid, dat is nog een hardnekkig misverstand uit de christelijke vervangingsleer.

Gods majestueuze reddingsplan met Israël en via Israël met de wereld, krijgt pas echt diepte, als je mag inzien hoeveel God van Zijn volk houdt.

Het grootste gebod is dat we God liefhebben met heel ons hart, met heel onze ziel, met heel onze kracht en met heel ons verstand, en onze naaste als onszelf [Lucas 10:26-28]. Maar hoe zouden we de Vader echt lief kunnen hebben als we niet ook het volk liefhebben waarvan Hij zo veel houdt?

Zacharia 1:14-15 – Brandend van liefde neem Ik het op voor Jeruzalem en Sion, en ziedend van woede ben Ik op de zelfgenoegzame volken. Ik had Mijn toorn immers al weer laten varen, maar zij hebben Mijn volk steeds harder aangepakt.

Op de muren van Jeruzalem proclameren wachters Gods beloften van herstel, troost en overwinning voor het land en volk van Israël, de bruid van Zijn verbond. Het zijn emotievolle woorden, die recht uit het Vaderhart komen.

Soms gaat dat gepaard met tranen. Niet van verdriet, maar van mededogen, liefde en ontferming. Het zijn de tranen van God, die Zich weer ontfermt over Zijn volk. Het zijn de tranen van de Bruidegom, omdat Hij Zijn bruid weer tot Zich kan nemen en zij zich vol blijdschap aan het gereed maken is voor het grote bruiloftsfeest. Het zijn de tranen van de Herder, omdat Zijn verdwaalde schapen weer terugkeren naar hun stal. Het zijn de tranen van de Vader, omdat Zijn eerstgeboren zoon, na tweeduizend jaar ellende, eindelijk weer naar huis komt.

6 reacties op “De Tranen van God

  1. 1

    Een goede samenvatting van het wel en wee van het Joodse Volk en G=d

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  2. 2
    Inge van Helvoirt zei: op 6 April 2015 om 11:19

    mooi gezegd mooi geschreven
    Het zo allemaal bij elkaar te zien staan maakt het nog duidelTijker en nadrukkelijker. Joden keer naar huis en neemt je plaats in naast de heer. Laat ons je omvang zien. Zodat wij weten hoe groot de omvang van onze liefde moet wezen. Vlucht niet uit alle natiën maar ga op reis naar de heer. Heb hem lief met heel je hart en ziel. Vorm zijn geliefde bruid

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  3. 3
    Inge van Helvoirt zei: op 6 April 2015 om 11:17

    mooi gezegd mooi geschreven
    Het zo allemaal bij elkaar te zien staan maakt het nog duidelijker en nadrukkelijker. Joden keer naar huis en neemt je plaats in naast de heer. Laat ons je omvang zien. Zodat wij weten hoe groot de omvang van onze liefde moet wezen. Vlucht niet uit alle natiën maar ga op reis naar de heer. Heb hem lief met heel je hart en ziel. Vorm zijn geliefde bruid

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  4. 4
    Conny de Ronde zei: op 29 December 2014 om 20:29

    Dit vind ik mooi!
    Ik hoop dat er velen met mij zijn, die dit TOV vinden…

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  5. 5
    Jan-Willem zei: op 7 December 2014 om 12:42

    Heel mooi. Gewoon Abba laten spreken.
    Met de bede van SamuEL ; spreek HEERE, want uw knecht hoort.
    Shalom

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie
  6. 6
    Dik van den Dool, Spijkenisse zei: op 2 December 2014 om 23:08

    mooi stuk Bas, recht to the point

    Beantwoord reactie | Je beantwoordt nu deze reactie

Reageer

Je email adres is nooit zichtbaar. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>