Eerst kijken ze een beetje sip voor zich uit, vervolgens wenden ze zich af en ten slotte verschijnen de tranen. Aan het eind van de wandeling kunnen ze hun boosheid nauwelijks verhullen…

Deze mensen zijn werkelijk oprecht, wandelen met God en hebben dikwijls een compassie voor de Arabische, islamitische mensen. Wat brengt hun zo in verwarring?

De teksten die geproklameerd worden lopen over van liefde en compassie voor Israël en het Joodse volk. God kan Zijn liefde gewoonweg niet verbergen. Tientallen teksten verhalen van die onmetelijke liefde. Ik geef je twee voorbeeldjes:

“Brandend van liefde neem Ik het op voor Jeruzalem en Zion, en ziedend van woede ben Ik op de zelfgenoegzame volken. Ik had Mijn toorn immers al weer laten varen, maar zij hebben Mijn volk steeds harder aangepakt. Daarom-zegt de HEER- keer Ik vol erbarmen terug naar Jeruzalem…” (Zacharia 1:14-16)

en wat te denken van deze tekst:

“Op die dag zal men tegen Jeruzalem zeggen:’wees niet bang, Sion! Laat de moed niet zinken, de HEER, je God, zal in je midden zijn, Hij is de Held die je bevrijdt. Hij zal vol blijdschap zijn, verheugd over jou. In Zijn liefde zal Hij zwijgen, in Zijn vreugde zal Hij over je jubelen.” (Sefanja 3:16,17)

Uitbundige liefdesuitingen naar Israël en het Joodse volk. Je kunt ze niet ontlopen. Je zult lang moeten zoeken in Gods woord om vergelijkbare woorden te lezen gericht naar de Nederlanders, Engelsen of Arabieren…en daar zit de knoop! Wij gelovigen willen vergelijken; “God houdt net zo veel van Joden als van Arabieren’ hoor ik vaak. Dat is wellicht politiek, humanistisch en ‘religieus’ correct maar… waar haal je die wijsheid vandaan? In Gods woord zul je tevergeefs zoeken. Nogmaals, het probleem zit’m in het vergelijken. Dit zegt God over Israël:

“Want u bent een volk dat aan de HEER, uw God, is gewijd. U bent door Hem uitgekozen om, anders dan alle andere volken op aarde, Zijn kostbaar bezit te zijn. Het is niet omdat u talrijker was dan de andere volken dat Hij u lief kreeg en uitkoos – u was het kleinste van allemaal! Maar omdat Hij u liefhad…” (Deuteronomium 7:6-8)

Houdt God dan niet van de overige volken? Reken maar! Hij heeft Zijn Zoon naar de wereld gestuurd om ons te redden van de ondergang! Maar stop met vergelijken! Hij heeft Israël uitverkoren. Punt uit. Niet als een koele rechter maar als een liefhebbende Vader.Wij zouden Gods houding toch moeten accepteren en respecteren. Tenzij wij, gelovigen ‘uit de heidenen’ Israël en het Joodse volk omhelzen en liefhebben, zoals onze Vader Israël liefheeft, mogen we geen overweldigende zegen verwachten op onze activiteiten. Een gewaagde uitspraak, dat realiseer ik me natuurlijk. Jij kunt nog zoveel compassie hebben voor de Arabieren (Ismaël) maar alleen als jij Israël en ‘Isaak’ omhelst en waarlijk lief hebt, zul je overvloedige zegen mogen verwachten in je humanitaire of geestelijk werk. Geen opwekking buiten Israël om dus…. Omhels Israël en binnenin die omhelzing is volop ruimte voor Ismaël en al de andere volken. Niet andersom. Laat je niet leiden door je gevoel of omstandigheden maar door Gods hart en Geest.

Het is opmerkelijk dat een gelovige, integere vrouw, die  werkzaam is onder de Arabische bevolking, tijdens haar wandeling over de muren schoorvoetend toegaf dat juist in Jeruzalem, bovenop de muur haar diep verborgen anti-semitisme de kop op stak… Ze moest woede onderdrukken bij het horen van al die proklamaties van herstel en liefde voor Israël. Veel gelovigen zullen bij eerlijk zelfonderzoek schrikken van hun ware sentimenten. Probeer het hart van God t.o.v. Israël te proeven en te ontvangen. Tot ziens op de muren.