Jan van Barneveld

Bijzonder voor mij was het bezoek van Jan van Barneveld met zijn groep op de muur. Jarenlang schrijft Jan met hartstocht over zijn geliefde Israël. Zijn artikelen hebben voor mij altijd een belangrijke rol gespeeld. (zie onder ‘publicaties’ op deze site). Om samen met hem over de muren van Jeruzalem te lopen deed me heel goed.

Meiden uit Mokum

Marisele en Chichi uit Mokum

Wat ook een enorme indruk op me maakte was de aanwezigheid van twee meiden uit Mokum. Ze hadden gespaard om naar Jeruzalem te komen met maar een doel voor ogen; wandelen en proclameren op de muren van Jeruzalem. Veertien dagen lang liepen ze trouw mee. De eerste wandeling in een jagende sneeuwbui... Dat brengt me bij een belangrijk aspect. Ik heb de indruk dat juist de jong volwassenen een enorme rol kunnen gaan vervullen in deze beslissende fase van de geschiedenis. Waar wij, ‘ouders’ de kerk in slaap hebben laten dommelen. (zie ‘we zijn er in getuind’ onder kopje ‘publicaties’.) Heb ik de overtuiging dat juist de jongeren geroepen zullen worden om hun plek in te nemen. Zij zullen in de bres gaan staan. Zij zullen gehoorzamen. Zij zullen bereid zijn om de prijs te betalen... Wij, ‘ouders’ mogen hen ondersteunen. Geestelijk maar ook materieel. Kom op, (groot)ouders, bemoedig uw (klein)kinderen om naar Israël te komen. Stuur ze als wachter de muren op. Prachtig toch? Laat hen Jesaja 62 in praktijk brengen. Ik noem dat profetische hoofdstuk uit Jesaja het hoofdstuk van de ‘herkansing’. Alsnog krijgt de kerk de kans om in de bres te gaan staan. Om ‘niet langer te zwijgen’ om als wachter de muren op te gaan en ‘onszelf en Hem geen rust te gunnen’. Om ‘stenen op te ruimen’. Marisele en Chichi, de Mokumse meiden vliegen vannacht weer terug naar Nederland. Traantjes vloeiden ...

Meiden, bedankt voor jullie fantastische inbreng. Blijf een wachter, ook in jullie gemeente! En ... tot (weer) ziens op de muren van Jeruzalem.