Jeruzalem, 5 april 2009 Allereerst wil ik Jasper en Suzanne van den Berg en Albert en Sylvia de Hoop hartelijk bedanken. Tijdens ons verplichte verlof hebben zij de dagelijkse wandelingen over de muren van Jeruzalem waargenomen. Bijzonder toch dat er nu al drie jaar lang dagelijks wachters op de muren van Jeruzalem wandelen die de Heer dagelijks herinneren aan Zijn woorden van hoop, herstel en vergeving voor Israël. We hopen jullie terug te zien!

Ik heb veel te lang gewacht met het schrijven van een weblog. Regelmatig ontving ik daar e-mails over. Ik beloof beterschap.

Nieuwe regering

Netanyahu tijdens de beëdigingceremonie van zijn nieuwe cabinet. Boven hem een portret van Theodor Herzl.

Israël heeft weer een nieuwe regering. De kranten staan vol met vooruitblikken en bespiegelingen. Niemand die echt weet hoe deze nieuwe regering zich werkelijk zal opstellen. De omstandigheden worden alleen maar lastiger. De dreiging van omringende vijanden wordt alsmaar groter.

Na de Gazaoorlog is de kritiek op Israël enorm toegenomen. Welke argumenten je ook gebruikt ter verdediging van de Joodse zaak, ze vallen in het niet bij de ernstige kritiek op Israël. De geest is uit de fles.

Het verbaast me dat je juist dikwijls vanuit christelijke hoek ongezoute kritiek hoort. We signaleren het al langer; onvoorwaardelijke steun voor Israël vereist moed. Terwijl Gods woord vol staat met woorden van troost, herstel, wederopbouw en terugkeer van het Joodse volk, is een trend waar te nemen dat Israël steeds meer taboe is in de westerse kerken. Predikanten en voorgangers laten zich steeds vaker leiden door angst.

We kunnen er niet langer omheen; we zullen heldere keuzes moeten maken. Voor of tegen Israël. Soms hoor ik de schijnbaar redelijk klinkende opmerking: “Ik heb niks met Israël en de Joden, ik heb meer met de Palestijnen...” Probleem is dat deze beste mensen zich niet realiseren dat zij zijn geënt op Israël! Of ze dat nu leuk vinden of niet.

Als je gekozen hebt voor Yeshua, dan hoor je bij Zijn volk en land. Net zoals prinses Maxima door haar huwelijk met prins Willem Alexander ‘geënt’ is op het Huis van Oranje, zo zijn jij en ik geënt op de edele olijfboom Israël (Romeinen 11). “Ik heb niks met Israël en de Joden” is zodoende een dwaze en ondoordachte uitspraak. Jij hoort bij Israël, zoals prinses Maxima bij Nederland hoort! Heb je liefde voor ‘Palestijnen’? Dat kan, maar slechts binnen de omhelzing van het Joodse volk en Israël! Wat is dat toch moeilijk te accepteren voor veel gelovigen. Antisemitische gevoelens kruipen sneaky in hun religieuze vermomming door de kerk en vele organisaties. Ontmasker ze! Nogmaal, je zult een keuze moeten maken. “Om Sions wil niet zwijgen, om Jeruzalems wil niet stil zijn” (Jesaja 62) is geen aardige suggestie...het is een opdracht aan jou en mij.

Na eeuwen stilte geeft God ons alsnog een kans om voor Zijn geliefde volk in de bres te gaan staan. Laat je niet misleiden. Zoek Zijn aangezicht en Zijn wil. God is nog steeds van liefde vervuld voor Zijn geliefde volk:

‘Dit zegt de HEER van de hemelse machten: Brandend van liefde neem Ik het op voor Jeruzalem en Sion, en ziedend van woede ben Ik op de zelfgenoegzame volken. Ik had mijn toorn immers al weer laten varen, maar zij hebben Mijn volk steeds harder aangepakt. Daarom – zegt de HEER – keer Ik vol erbarmen terug naar Jeruzalem...’
Zacharia 1:14-16

‘ziedend van woede ben Ik op de zelfgenoegzame volken’ daar horen ook veel kerken bij. ‘Brandend van liefde neem Ik het op voor Jeruzalem en Sion.’ Hoe kunnen we daar nu toch omheen? Al eeuwen lang negeren en onderdrukken we de Joden. Tweeduizend jaar christendom heeft ons tot de aartsvijand gemaakt van het Joodse volk. Wanneer bekeren we ons van die zelfgenoegzame houding? ‘Ik heb niks met Israël’ zou een blos van schaamte op je gezicht moeten veroorzaken en tot zelfonderzoek moeten leiden. We kunnen zo echt niet verder. Lees de profeten opnieuw en ontdek hoe groot de barmhartige liefde van God voor Israël is. (Via het kopje ‘Proclamaties’ kun je veel teksten vinden die spreken van deze liefde.)

Tot mijn grote vreugde neem ik, naast de genoemde kritische, ook een positieve beweging waar. Steeds meer mensen komen naar de muren toe. Vanuit alle denkbare kerkrichtigen laat men Gods woorden klinken. Op de muren van Jeruzalem vallen kerkmuren om. Ook in Jeruzalem zelf ontvangen we steeds meer bemoedigende reacties van de Joodse bevolking. Voor veel Joden is het de eerste keer dat ze christenen ontmoeten die zich werkelijk verontschuldigen voor de vele schandelijke daden die in naam van ‘Christus’ tegen de Joden zijn gepleegd. ‘De schaamte staat ons op het gelaat’ sprak Daniël in hoofdstuk 9 van het gelijknamige boek. Dikwijls spreken we deze woorden uit. Verzoening nastreven met onze Joodse oudere broer is niet zozeer een aktie, maar een houding. We zouden een voortdurende houding van berouw mogen aannemen naar het Joodse volk. Een heel eerlijke gelovige gaf eens volmondig toe dat ze antisemitische gevoelens ervoer in haar hart. Bemerk je dat ook jij dergelijke gevoelens ervaart, probeer dat dan snel in orde te maken. Loop er niet mee door.

Geniet van de lente en tot ziens op de muren van Jeruzalem!