Stel je eens voor ...

Voor God zou dat natuurlijk een kleinigheidje zijn. Hij hoeft Ariël (‘Arik’ voor Israelies) Sharon maar met een lichte vingerbeweging te beroeren of hij ‘springt levend’ uit zijn bed. Ik fantaseer verder...

Stel dat God hem tijdens die twee jaar coma heeft laten zien wat Zijn plannen waren met Israël. Stel dat God Ariël Sharon de opdracht gegeven heeft; “Beste zoon, je bent een goede generaal geweest voor Israël, maar de laatste jaren heb je er een potje van gemaakt, hoe heb je de Strook van Gaza nou af kunnen stoten... kijk eens wat een chaos het daar is... ” Stel dat Hij Sharon een tweede kans zou geven, maar nu overeenkomstig de profetieën... Ik zie het voor me; vette koppen in de krant: Sharon Ontwaakt Uit Coma. of: Godswonder, Sharon Leeft. Sharon belegt natuurlijk een persconferentie, de volledige wereldpers staat te dringen. Stomverbaasd kijkt de wereld toe hoe Ariël Sharon ontspannen glimlachend en veerkrachtig lopend de persruimte binnentreedt. Hij heeft geen revalidatie nodig...

Dan neemt Sharon het woord. Eerst dankt hij de geachte aanwezigen voor hun vriendelijke ‘beterschapskaarten’ die hij ontvangen had tijdens zijn ziekte. Dan legt hij uit dat hij zeker niet de langverwachte Messias is. Tussen neus en lippen door meldt hij wel dat Zijn komst aanstaande is, vervolgens doet hij verslag van zijn ontmoeting en afspraak met God.

Sharon vervolgt met de mededeling dat Israël een andere koers zal inslaan.

'Israël zal een andere koers inslaan ... '

→ Vanaf vandaag wordt het Woord van de God van Abraham, Isaak en Jakob gehanteerd waar het de toekomst van Israël betreft. De goedbedoelde adviezen van de Verenigde Naties worden beleefd maar kordaat terzijde gelegd.

→ De Oslo accoorden worden nietig verklaard, de ‘Roadmap’ verdwijnt naar het archief net als de jongstleden principe afspraken die in Annapolis het licht zagen.
Dan legt hij, nog steeds minzaam glimlachend, uit welke richting het op zal gaan;

→ De Arabische bewoners worden vriendelijk welkom geheten en hen wordt verteld dat ze de keuze hebben, of terugkeren naar hun eigen landen (Saoedi-Arabië, Syrië en nog zo’n 15 overige Arabische landen waar zij eigenlijk vandaan komen), of zich onderwerpen aan het Israëlisch gezag. 

→ De zogenaamde ‘Westbank’ wordt per direct bij Israël getrokken. De Verklaring van Balfour uit 1917 wordt utgevoerd zoals feitelijk de bedoeling was; het volledige Mandaatgebied (het huidige Jordanië en Israël) wordt het thuisland van de Joodse bevolking.

→ Het Tempelplein komt in handen van Israël. Er zal begonnen worden met de bouw van de tempel. De huidige Omar moskee met gouden koepel wordt netjes afgebroken en in containers overgedragen aan de buren.

→ De woestijn en de bergen van Israël worden ontgonnen. Dorpen en steden worden gebouwd maar ook schitterende parken en bossen worden aangelegd.

Het vervolg

De haat tegen Israël en de Joodse bevolking neemt buitensporige vormen aan. Zelfs Israëls Amerikaanse vrienden springen uit hun vel. Woedend laten ze de 6 miljoen Amerikaanse Joden weten dat ze onmiddellijk het land moeten verlaten. De Joden geven gehoor aan dit dwangbevel en repatriëren via Europa naar hun eigen Israël. Ze nemen hun bezittingen mee en ‘beroven’ zo de Verenigde Staten, die het toch al zo moeilijk hebben... Halverwege deze uittocht steekt de Amerikaanse regering een stokje voor deze massale uitvoer. De laatste groep Amerikaanse Joden moet helaas vertrekken met achterlating van hun bezittingen... Met vereende krachten wordt Israël opgebouwd. Tegelijkertijd omringen vijandige legers Israël. God is opgestaan om zich over Sion te ontfermen. Hij laat Zijn Geest waaien over Zijn volk. Israël keert terug naar haar God ...

Dat zou me toch wat wezen ... een droom op een mooie zondagmiddag in Jeruzalem ...

Intussen blijven we dagelijks Gods beloften proclameren op de muren van Jeruzalem. Heb je al een kruisje in je agenda gezet bij de data wanneer jij dit jaar naar Israël komt?!

Tot ziens op de muren van Jeruzalem!