Na de wandeling werden Joke en ik opgepikt door Wim en Ria Doekes die ons meenamen naar een zwembad vlak buiten de stad.

Wat een verfrissend uitje had moeten worden werd een drama; een Joodse tweeling van een jaar of tien was enthousiast aan het ravotten in het zwembad met een leuk Arabisch joch uit het naburige dorp Abu Gosh. We genoten van het schouwspel. Voor deze kinderen bestond er geen  conflict.

Plotseling paniek; het Arabische jongetje lag bewegingsloos op de bodem van het zwembad. Het jongetje werd aan de kant getild, de Joodse vader van de tweeling rende naar het joch en begon onmiddellijk  te beademen. Ik rende erheen. Biddend. Er zat totaal geen leven meer in hem. De mond op mond beademing leek geen effect te hebben. We riepen tot God, Heer geef leven, herstel dit jongetje. Grote paniek. Het duurde zo’n 15 minuten voordat de ambulance arriveerde. Met man en macht werd geprobeerd het leven weer terug te laten vloeien. Op een gegeven moment kwam er weer wat kleur terug in het gezicht. Hij begon zelfs te ademen. Toch kwam hij niet bij.

In zorgelijke toestand werd dit Arabische jongetje naar het Hadassa ziekenhuis vervoerd. We proberen te achterhalen hoe het met hem gaat op dit moment. We zijn er heel erg stil van. Wat zou het toch geweldig zijn als de hersenfunctie van dat joch weer herstelt. Heer doe een wonder! U bent de Gever van leven.

Laatse nieuws: zijn situatie is zorgwekkend maar stabiel. Bid mee! Dat ook de hersenfunctie zich weer herstelt. Ik hou je op de hoogte.

Bart