NeverBeSilent

Jeruzalem, 29 Juli 2006. Allereerst bedankt voor de reacties n.a.v. mijn laatste log. Hartverwarmend. Jullie bemoedigen ons om vooral door te gaan met de wandelingen. Vanochtend hadden we weer zo'n mooie wandeling met 9 jonge leiders uit de Evangelie gemeente te Zwolle en een trouwe 'wachter'  Marloes, die haar stage in een ziekenhuis hier in Jeruzalem volbrengt, Dan ervaar je hoe krachtig het is om met een aantal geestelijke jonge mensen over de muren te wandelen. Dat is de generatie die een verschil zal gaan maken. Zij zullen hun plek aan de fronten gaan innemen, niet bang om keuzes te maken. Dat nu juist die jongere generatie Israël bezoekt en zich open opstelt om te ontdekken welke plek Israël in de kerk/gemeente zal moeten krijgen is zo hartverwarmend. Weer zo'n mooi moment was dat. Je kunt God's glimlach bijna horen...

Jeruzalem, 27 Juli 2006. Terwijl de verwarring rondom het conflict met Hizbullah ('Partij van God') als maar groter wordt, zijn we de laatste week binnengegaan van onze driemaandelijkse toetsingsperiode. Op 31 Juli zullen Joke en ik elkaar diep in de ogen kijken en besluiten wat we gaan doen; doorgaan met onze NeverBeSilent wandelingen over de muren van Jeruzalem of terugkeren naar Nederland. We hebben elkaar plechtig beloofd dat we precies drie maanden naar Israel zouden gaan om ons NeverBeSilent avontuur te checken. Is dit een 'goed' plan of een 'God' plan zou mijn vriend Dolf van de Vegte zeggen.

Jeruzalem, 20 Juli 2006. Vanochtend op de muur werden we verrast door  Herman Esselink en Jan van den Akker uit Heerde. Zij dachten van de week; "Juist op dit moment zouden we in Israel moeten zijn, nu er zo gevochten wordt. Nu hebben ze behoefte aan support." Ze hebben direct een ticket gekocht en vanochtend liepen beiden mee op de muren. Prachtig. Samen hebben we luidkeels Gods beloften van herstel voor zijn volk Israël geproclameerd.

Jeruzalem, 16 Juli 2006. We werden net opgeschrikt door het bericht dat bij een raketaanval in Haifa 8 mensen omgekomen zijn.  De leider van Hizbullah, Hassan Nasrallah had al aangekondigd dat hij Haifa zou weten te 'raken'. Zonder de hulp van Syrië en vooral Iran, zou hij nooit in staat zijn om zo effectief doelen te raken. Spannende ontwikkelingen.

Jerusalem, 14 Juli 2006.Mea Culpa. Ik weet het, ik schrijf te weinig. We hebben een aardig gekkenhuis achter de rug. Zijn verhuisd van de berg Sion naar de flat van Kees en Martine de Vreugd die op dit ogenblik 14 dagen in ons nederig stulpje in Soest vakantie vieren. Na die veertien dagen zien we wel weer verder. Dat is ook het moment dat Joke en ik besluiten of we verder gaan hier in Jerusalem of terugkeren. We zoeken Gods bevestiging. We genieten van de dagelijkse wandeling over de muren. We kunnen ons bijna niet voorstellen dat dit initiatief niet door Hem geinitieerd zou zijn. Toch hebben we nog om een duidelijke bevestiging gevraagd.

Jeruzalem, 3 Juli 2006. Joke en ik zijn weer terug in Jeruzalem na een korte vakantie in Nederland. Heerlijk om even thuis te zijn bij kinderen en kleinkinderen. Ook de twee bruiloften die we meebeleefden waren prachtig. Yaron Noorman die met zijn droom Lydia trouwde en op huwelijksreis, hoe kan het anders, naar Israël afreisde. En dan David van den Brandt die trouwde met Deborah.  David en Deborah zongen elkaar hun trouwbelofte toe. Echt heel prachtig. Wat een feest! Mazzel tov. En beide ouders zijn nu echt op elkaar aangewezen. Geen kinderen meer thuis. Een nieuwe, uitdagende fase!

Jeruzalem, 3 Juni 2006. De eerste maand wandelen over de muren van Jeruzalem is omgevlogen. We hadden geen idee wat we moesten verwachten. Zouden we alleen wandelen? Zouden er zich al medewachters melden? We zijn zeker niet teleurgesteld; We hebben al heel wat medestrijders mogen verwelkomen. Met Pinksteren (Shavuot) werden we echt verrast. Een stel Messiaanse (Joodse) gelovigen meldde zich. Voordat we de muur opgingen wilden zij ons 'officieel' welkom heten in Jeruzalem. Al heel lang hadden ze gebeden of er werkelijk wachters naar Jeruzalem zouden komen die de profetische woorden uit Jesaja 62:6 zouden realiseren. Gelovigen die 'niet langer zouden zwijgen'  en Hem, de God van Israël, niet 'met rust zouden laten'. Ze zongen een zegebede over Gijsbert en mij uit. Een heel indrukwekkend slotaccoord van de eerste maand...

Wim en Ria Doekes

Jeruzalem, 28 Mei 2006. Dagelijks een weblog bijhouden zit er nog niet in. We zijn zo druk met allerlei onduidelijke dingen. De wandeling op de muren duurt zo'n twee uur gemiddeld. De zon doet haar werk met verve. Op de muur zijn eigenlijk geen schaduwrijke plekken. We klagen niet, we genieten elke dag. De teksten die we citeren spreken zo krachtig hier in Jeruzalem. Alsof ze een extra dimensie krijgen. Soms ingetogen dan weer luidkeels proclameren we Gods beloften voor Sion en Jeruzalem over de stad uit. We lopen nauwelijks met z'n tweeën, Gijsbert en ik. We worden elke dag wel vergezeld door een of meerdere medewachters. Freek en Maaike Noordzij en Ria en Wim Doekes behoren tot de 'harde kern'. Natuurlijk is dat voor ons heel stimulerend. We hebben echt het gevoel dat Gods glimlach rust op dit initiatief.